Wuodecima
ira ⁊ indignacio atq; clamoꝛ tollat᷑ a yobis. (Fepnmo curatꝰ debʒ inſtruere ſubditos in ſacramẽto mf̃imonij exiſtentes ne in actu matrimoniali peccent ne ſeꝑ ignoꝛanciã ex cuſare poſſint qm̃ fm Ambꝛoeignoꝛanciaẽ maxima vicioꝝ nõ magnitudine enoꝛmitat h magnitudine piculolitatis qꝛ fm aplin.j. Eoꝝ ·xiiij · Qui ignoꝛat ignoꝛabit Etiteruʒ · Thelcj · Wigne ambuletjq vocauit vos in luũ regnum ideo manete in vocutione qt vocati eitis Mni em̃ neſci qͥd ad ſe pertinet · quid deꝰ ab ipſo requirit · qd facere obligal · non põt iuſte et ſalubꝛiter viue neq; implere qð debet· quibus dicere illud. Aathxxx. Amẽ dico vobis neſcio vos opoꝛtet ʒ ↄiu⸗ gatos ↄgnoſcere qualiter ſeinficẽ teneant᷑ di ligere cognoſcẽ ⁊ haberenð pñt autẽ h̊ ſcire niſi a ſuis curatj inſtrant In p̃mis ergo do ceat turatꝰ ↄiugatos ꝙ cum fm apłm.ßᷣma Coxꝝ · xi. Vir eſt caput muliexad ip̃m perti net regimẽ domꝰ facultatũ ſobolis ⁊ familie cura vxoꝛẽ̃. in agendũ inſtrue in moꝛibꝰ diri gere jdeo dicit apoſtolꝰ·j. Thy.ij. WMulie rem docere nõ ꝑmitto nec dñari in virum. ſubiectã eſſe · Gi aũt mulieres aliqd diſcere voluit domi. viros ſuos interrogẽt. viri nõq; in naturalibꝰ ſunt cõiter feminis ꝑfectioꝛes · aio ↄſtancioꝛes in rõne acucioꝛes quamuis interdũ ↄtingat oppoſitũ. Vñ ſi vir ↄſidera⸗ ret dingẽ ſuaʒ fidelẽ pꝛndentẽ ⁊ honeſtã pol ſet ei plura cõmittẽ nec ↄlilia eius ↄtemnere ¶ Verntñ non debʒ ſe habere ad ſuã vxo rem tanqᷓ; ad ancillã ſicut ad ſociã ⁊ cõtho ralem cõparem · qꝛ in aliquibꝰ ſcʒ in petẽdo ⁊ debitum reddendo ↄiages inter ſe ſunt pa res Ideo dñs del foꝛmauit euam nõ de ca⸗ pite aut pede de latẽ ade. Nec debet vir ſe pabere erga voꝛem ſupbeamare crudeli᷑s hũiliten dulciter piereuerenter diſcrete n exẽ plariter Vñ apoſtolꝰ ad Ephev · Viri dili⸗ gite vxoꝛeſ vras ⁊ nolite amari eſſe erga eas hinc ſanct? Ambꝛo. inexameron viros vxo res ſuas aſpernãles ſen ere ac amare ſe erga
ar
es hñtes ſerpentibꝰ dicit eſſe peioꝛes q q
daʒ lerpentes ſunt dũ cõpares accede volũt
—„—„ 2 ꝙ venenũ pꝛoiciũt ⁊ dulcedinẽ aſſumũt.Exq̃ patʒ pumo ꝙ cũ viri debent ↄiuges ſuas in
monbꝰ infoꝛmare neceſſe ẽ vt eis vᷣbis ⁊ fac
tis bonũ exemplũ pꝛebeãt eas a feminea le uitate. loquacitate ↄtencione mollicie. ac ce⸗
teris— coerceant ad quas pꝛonas
eas videri Scto patʒ ꝙ cõingati mutuo)HM debent le diligẽ non ſolũ amoꝛe carnali aut naturali b p̃mo ⁊ maxime amoꝛe ſcõ ⁊ ſpiri⸗ tali optando ſibi inficẽ ſpũalia bona vᷣtutes
dona ⁊ gaʒ ſpũſſaucti quibꝰ deo placere et
vita eterna acquirit᷑ Ideo de rebꝰ ſpiritalibꝰ
⁊ad ſalutẽ ꝑtinentibꝰ debent frequenter con
ferre ⁊ ad oꝑa pietatj caritatine ſe hoꝛtaricũ aũt oẽs hoies tenent ſe inficẽ ſpiritali dilcõe
amare ·multomagis vir ⁊ muler qꝛ vna ſũt
caro.vna domꝰ.yna mẽſa vnꝰ locꝰ vns ꝓles
debẽt ſe ſingulatit᷑ ⁊ ingit diligẽ. xñ di apo⸗
ſtolꝰ ad Eoh. v. Wiri diligite vroꝛes vr̃as
ẽ xpᷣs dilexit eccliaʒ ⁊ tradidit ſemetip̃m ꝓ ea Et iteꝝ ad Eph.v. Memo carnẽ ſuã odio
vnq; habuũt ſ magis fouet ⁊ nutrit ¶ Sʒ di Ixũ ceres quõ q inſtruẽdi ſunt diugati in petẽdo ⁊ reddendo debitũ ↄingale. Rñſio ꝙ in illo poſſent piura ꝗs dubitare pꝛimo an in actu mñimoniali ſit aut ↄmitti poſſi peccaũ Re ſpõſio. S.t. ſupꝑ · iij. exqͥ inclinacio nature ẽ ad ꝓlis ꝓcreatõʒ ⁊ deꝰ ſic oꝛdianit v eꝝ le⸗ gittima ↄiũctione viri ⁊ mulieris hoies gene rent᷑ · Exqͥ patʒ ꝙ oino irrationale ẽ dicẽ · ꝙ actꝰ carnal copule ↄingal nõ poſſit eẽ abſq;
peccato ſcʒ tñ moꝛtali qᷓ; etiũ venialihinc ẽ
g ait btũs paul?j. Coꝝ.vj· vᷣgo nð peccat
ſi nubit et.j· ad Thy⸗y. volo innioꝛes nube
filios ꝓcreare Apoſtolꝰ aũt nõ voluit actꝰ il
licitos ⁊ culpapiles. Et iteꝝ nullũ peccatum pꝛecipitur bᷣ apoſtolus iubet vt vir vroꝛi de
bitum reddat et vroꝛ vir igitur ¶ Sed di⸗ xxij ceres poteſt ne talis actꝰ eſſe vinuoſus · Re
ſpõſio doctoꝝ cõmnniter g ille act põt eſe