eß Jeſumtniſi euia ſaluũ faciet populũ ſu umn à peccatis eoꝛum. Vaudest ergo quiſ q; ille eſt quem perpetue damnatõis reum adiudicabt cõſcientia peccatoꝛuʒ. Exce dit quippe pietas Peſu oinneʒ terminuʒ quãtitatem.ſeu nuineroſitateʒ. Quid taʒ neceſſarið perditis.quid tam optabilemi ſeris.quid tã vtile deiperatis? Sed tu foꝛ te ſaluteʒ optaus teneritudinis pariter ⁊ egritudinis pꝛopꝛie ↄſcius curatðis acer⸗ bitatem refoꝛmidas. Sed ne timeas quia chꝛiſtus ſuauis ⁊ multe milericoꝛdie: vn ⸗ ctus oleo leticie.quia computreſcere faci⸗ et iugum victoꝛum a facie olei. Nnte faci⸗ em enun vnctionis chꝛiſti nullus moꝛbus anime quãtumlibet inueteratus ſtare po⸗ terit. ſi iam certus de ſaluatoꝛe non vtente cauterio: ſed vnguẽto. non vſtione ſed vnctione curante adhuc cauſaris: vel decurantis ꝑſona non ſatis digna vel de⸗ curatiðis efficacia. ed ad excludendum vtrũq; ſtatim additur filius dei. aʒ qua lis pater talis filius:cui ſubeſt poſſe cũ vo luerit.⁊ quod maius eſt. uare filius dei factus eſt homoꝰniſi vt bomiĩes faceret fi lios dei. Kxultemus igitur in aduentũ eiꝰ multipliciter gratulemur que3* ſalutis vtilitas. et vnctionis ſuauitas. et filij dei maieſtas tam elegãter illuſtrat vt nihll de ſit ex omnibus que deſiderantur. nec comn modum.nec iocundum · nec honeſtum. Et pec indicant verba thematis. Ecce rextu us c̃. In quibꝰ quinto notatur cauſa in⸗ cgrnationis eius cum additurR ex tuus. A cuius euidentiã pꝛimo queri poteſt que fuit cauſa dominiceincarnatõis. pꝛe⸗ ſertim cum dicitur ad Balat · uij. Cum igi tur venit plenitudo tempoꝛis miſit deꝰ fi⸗ lium ſuum natum de muliere factum ſuble

geꝛvt eos qui ſub lege erant redimeret c⸗

i voc relpondet Ponauẽtura luper ter cium ꝙ cauſam pꝛecipuam? nobiliſſimaʒ eloquia ſacra aſſignant humanu eſſe redẽ⸗ ptioneʒ. Et ideo nihil aliud a nobis eſt di cenqdum qᷓ;ꝙ incarnatõis pꝛecipuã ratio ſit hñjani generis reparatio: Hul alie mul

——*

te ſint ratiões cõgruentie buic annexe:q̃s ⸗

.— K. e—

3

doctoꝛ ſanetus diſtinguit in duas ratðes pꝛincipales in tercia jumme. que ſunt re⸗ motio mali:⁊ pꝛomotio boni. Auantum igitur ad remotionem mali pꝛima ⁊ pꝛinci palis cauſa fuit redemptio generis huma

nia ſeruitute peccati, ita ꝙ m Bonguen turam vbi ſupꝛa verbuz dei non fuiſſet in carnatum: niſi genus humanuʒ fuiſſet la⸗ plum. Kuius ratio eſt. quia dei incarnatio eſt ſuperexcellentis dignitatis.⁊ ideo cuʒ ibi ſit quidam exceſſus oppoſitus per ipᷣm

coꝛrigendus et reſtaurandus voluit:quis neceſſe fuit incarnari. Oꝛ ſi obijcitur.igi⸗ tur genus hnmanum repoꝛtauit ſibi com ⸗

moda ex malicia ſua · Bicenduʒ ꝙ ex Fhu

mana natura non repoꝛtauit ſibi commo⸗ duz ex ſua malicia:led ex bonitate diuina a apientia. uia enim ſapientia dei vin⸗ cit maliciam. hinc eſt ꝙ non patitur aliqð malum fieri de quo non eliciat maius bo⸗ num. Alioquin non perfecte maliciam vin ceret. ſicut aperte dieit Ilexander de ha⸗ lis in ſecunda parte ſumme ꝙ nili per bor aliqͥ modo melioꝛes fierent qui reparõtur ad innocentiam nð permitteret ſumme po tens.ſumme ſapiens.⁊ ſumme bonus ma⸗ la fieri. Et licet per maloꝛum depꝛauatio ⸗ nem multi ſubuerti videantur:conſidera⸗ tis tamen ommbꝰ que ſunt in mundo plus eſt bonum vel numero vel quãtitate quod elicit deus ex malo qᷓ; ſit bonum quod de⸗ ſtruitur per malum. Hec ille. Et quia eſſe potuit aliquod iaius in natura bumans ſcilicet vnio humane nature cuʒ diuina in perſona chꝛiſti. Ideo deus cuius infinita eſt bonitas a miericoꝛdia culpam eſſe per miſit in homine pꝛopter iſtud maximũ bo⸗ num eliciendum. Nuus gratia canit eccle ſia. O culpa nimium beata que tantum ac talem meruit habere redemptoꝛem · Mam ſi homo non peccaſſet deus homo non fu⸗ iſſer. ſicut expꝛeſſe dicit Keo papa in ſer⸗ mðe de ſumma trinitate · Si inquit hoino ad imaginem dei et ſimlitudinem in ſuo ponoꝛe manſiſſet creatoꝛ humgni generis et totius mundicreatura non fieret.