Druckschrift 
[Sermones de tempore fratris Henrici de Herpf ordinis predicato[rum]]
Einzelbild herunterladen

Berm 2ℳ/§) S Pbenedicta inuẽtrix gratie genitrix vi te:mater ſalutis. vt per te ſuſcipiat nos qᷓ Per te datus eſt nobis. Vnde pꝛopter Progatiuam eius excellentie fideiuus ho⸗ noꝛandã participi illi chꝛiſtianitas exbi bet ſpecialis honoꝛis in ꝓlatõe dulciſſimi nominis Warie. vt ſicut in noĩe Jeſu: lic in noĩe arieomne genu flectat· nec ſine d rauſa. ¶Id cuius euidentiã queri poteſt vtx chꝛiſtus meruit ſibi dari nomẽ eſt uper omne nomen vt in noĩe Jeſu omne enu flectatceleſti:terreſtriũ: inferno

eius amoꝛe cetera reddunt᷑ amara. Secun o interp̃tatur illumiata.ſ.a ſole iuſticie: od pᷣexigit pleng ↄuerſio ad bonũ ↄmu tabile. ercio intelligit᷑ dña. debet eſſe dna interioꝛis exterioꝛis homiĩs. Quar to illumſaus.ſ. alios impetratiõem gra⸗ tie. hoc pᷣeibꝰ flãmigeris fraterne ſi alntje chic eſt eniʒ fructus pᷣcipuꝰſpũalisy quibꝰ Peccotoꝛes iteruʒ ꝑturiat donec foꝛmetur in eis chꝛiſtus. Muinto ſtella maris. vt ſcʒ reddat᷑ exemplaris toti mdo:ſpectatulũ Et quoniã intelli

facta angelis homib⸗ꝰ

rum · ſicutgit apłus. d hoc dicenduʒᷣm Verñ·ꝙ chꝛiſtus tria noĩa habhit. Vnde

dicit ipe in ſermone aduentꝰ. Jeſus chꝛi

ſtus filius dei naſcitur in bethleẽ iude. Et vt dicit Ponauẽtura ſuꝑ terciũj in expoſi tione lẽe. quodlibet nomen eſt ſuꝑ omne nomen. Mam filiꝰdei nomiat perſonaʒ in natura diuina důũtaxat. Whꝛiſtꝰ aũt Je ſus noĩant perſonã in duabꝰ naturis: di verſimode. N uia chꝛiſtꝰ noĩat perſonõ in bũana natura relata ad naturã diuinaʒqj dicit᷑ vnctꝰ. Jeſus aðt noĩat ꝑſonã in di⸗ uina noturs relata ad humanã.quia Je⸗ ſus dicit᷑ eſſe ſaluatoꝛ · ideo in noĩe Je⸗ ſu debet omne genu curuari in ſignũ grati tudinis noſtrã naturã aſſumpſit in ea nosredemit. Et ſimiliter quaſi participa tine debet in na Varie omne genu cur⸗ vari in ſignj gratitudinis, qꝛ ipᷣa ſola di gnaz fecit ſe ad ſuſcipiendũ ʒllicienduʒ filiũ dei de ſinu patris in ſalutẽ omniũ no⸗ ſtrum. ꝛeterea Jeſus noĩans pſonã in diuĩa natura relata ad humanã eſt ꝓpꝛie ſpõſus anime qui maxime diligẽdus re⸗ gratiãdꝰeſt.qꝛ naturõ hanõ induẽs ſiłꝙ nobis aſſůpſit ꝑfectiſſimã pauꝑtatẽ.acer

biſſimã pẽ̃alitatẽ.et abiectiſſimã vilitatẽ

ac ĩoĩbꝰ tiſſimã patiẽtiã. vt ſic veꝝ ami c ſe demõſtraret in ꝓſpitate ð facili poteſt agnoſci. Et nos Ingratitudinis vi⸗ ciſſitudinẽ ſtudeamꝰanimãõ noſtrã fidelem exhibere ſponſam boc modo.ſ.vt oꝛnetur B noĩe aria · pꝛimo interp̃tat᷑ amaꝝ mare ꝓpter amaritudinẽ quõ imbibere de

pet de omnibꝰque ſpõſo diſplicẽt. Faſcicu

jus inquit mitre dilectꝰ meus mibituncꝗ

genti pauca ſufficiũt gr̃a bꝛeuitatj hec t̃⸗ tuʒ terigi vt occaſionẽ dediſſe videar ve re ruminõti. Id laudẽ dei IImen.

De mirabili vnione deiet limi ac vtrum maioꝛ erat congruitas vniis in natura humanãvel an⸗ gelica · Sermoxw.

Ace rex tuus venit tibi manſuetꝰ. Micit Perñ.in ſer·

mone x. aduentus dñi· Vlia tria opa tres mixturas fecit illa maieſtas in af ſůpriõe carnis ne ita mirabilit ſinglaria linglarit mirabilia talia necfacta nec facienda ſint ſuꝑ terrã ampliꝰ. Nõiuncta ſunt quippe adinuicẽ deus homo. mater virgo.fides coꝛ humanũ. Idmirabi⸗ les ſunt iſte mixture omni miraculo mi⸗ rabilioꝛes:quõ tam diuerſa:t diuiſa ad inuicem potuere cõiungi. Et pᷣmo intuere creationẽ quõ limo terreno vim vitalẽ mi ſcuit in arboꝛibus herbis vnde cõſurgit venuſtas in folijs in floꝛibꝰ pulchꝛitudo. ſapoꝛ in fructibꝰ medicina. Mec hoc con tentus adiecit vim ſenſibilẽ.vt in pecoꝛi⸗ bus que etiã ſentiũt quiĩq; partita ſenſua litate vigente. Et adbuc addidit honoꝛa⸗ rare lim noſtꝝei vim rõnaleʒ ĩmittens: vt etiam diſcernamꝰ inter cõmodũ a incõ modũ. bonũj malũ. verũ falſum. Deni⸗ q; poſt deteſtabilẽ ingratitudinẽ noſtraʒ

A lapſuʒ cum nihil ĩnobis ĩnenerit niſi de⸗ meritũ:voluit etiã inferioꝛa ña abũdan⸗ tioꝛi głia ſublimare.ↄtraxitq; ſe maieſtas vt melius habebat.ſ.ſeip̃m limo noſtro S EKE iiij