Fm ſeip̃am:ſed rõne

Bermo

Deaſſumendis perſonalicate ved wla perſonã filij aſſumſit Vel aſumerè potuit naturam hu mancet vtriʒ beataWarſa hoc Meruit ac mater dei appeilanda It. Bermdixun.

Ace rex tuus venit tibi manſuets. ath· xxj. Bicit Berñ. in cpt frattes quibꝰranqᷓ; puu is reuelat q̃ abſe wngitd ſunt a fapiẽtibꝰa pꝛudẽtibꝰ circʒ eaq̃ pere ſolutaria ſunt ſedula cogi⸗ tatõe verſamini. diligẽter penlate votoeʒ huacuẽtus querẽtes nimiꝝ quis ſitej ve niat. quãtꝰ lit iſte qu in gredit᷑ ad faluã⸗ das gentes. Ipe eni eſt kin Vabꝛielis te⸗ ſtimonið altiimi filius acꝓinde coaitiſſi mnus ip̃e. Meq; enim fas eſt dei filiuʒ dege⸗ nerem ſuſpicari:ſed eqᷓlis paterne neceiſe eſt altitudinis a eiuidẽ penitꝰ digniratis. Wam ⁊ p̃ncip filios pꝛineipes Ifilios re Syz reges eſſe uis neiciat. erũtamẽ id libi vult ꝙe tribꝰꝑſonis q̃s in ſfummatri⸗ nitate credimꝰfitemur ⁊ aq oꝛamꝰ.Mon pter. non ſpõſlanctus aduenit:ſeq filius. Vinime quidem id arbitroꝛ eſſe factuʒ ſi ne cauſa. nec ſine altiſſimo trimtatis con ſilio factũẽ vt fili qdueniret.Igec Berñ. Kt Beſt terci qð inquirẽduʒ denotat hoc oduerbij ecce. Muiꝰ occaũõe p̃mo quis duerere põt vrꝝ vna pſona in diuunis aſu mere potuit naturõ creatã alia nð aſju mẽ te. pᷣbtim cij indiuiſa ſint opa trinitatisvt dieit Augꝰ.in Enck. Sicut enĩ crii gſona rumn eſt vna eſſentia. ſic etiaʒ vna opatio. ſed aſumere quidẽ eſt opatio. Id hoc re⸗ wondet Tho.in terci⸗ Pre ſumme.q.imj. ꝙ oſſumptio duo impoꝛtat.ſ.act aſumẽtis ⁊terminũ aſſumptõis. ctus igit aſlumẽ tis ꝓcedit ex diuia virrute q dmuns ẽtri⸗ us blonis.a ſie aſſumptio hin eipꝛincipi umouenit nature diuine ym ſeip̃ᷣam qma eus virtute aſſumptio facta eſt. Sed ter⸗

minus gſumptõis eſi ſona.qꝛ eſſe terii⸗

num aſſumptiõis nõ duenit diuine nature Dſone in ij ſſtiẽ. Jið ennn qð ꝑtinet ad rdnẽ termini ſic viñper

—

one ðuenie qð nõ guenit

lenit alij:ita ꝙtr ſone fecerðt vt hũana natura ne Bſone..filij. vt verbi g. Pater aſrn

e Ater aſſum nturã bůgnã ad perionaʒ verhi noeit

pter boc aſumit eð ad ſe. Hicit 8 nqturd diihg incarnata.nõ qꝛ eßj tain om̃ibꝰꝑlonis:ſʒ qꝛ nhil—— ctione nature diuine ꝑſone incarnate. Sꝛ citur etiã natura diuna ſcarnata uð quia natura diuina ↄꝓuerſa eſt in ſubſtõtiam nis:ſedqꝛ natirã carnis aſſi umpſit. Wyð dicit Samaſ. Dieimꝰnaturꝭ delincarna⸗ tin eſſe in beatos Inaſtaſij 1Cyrillus. Wñ de trinitatis operatõea ſolis fiiſi⸗ carnatðe põit ſimiitudinẽ Nugꝰ in libꝛo de incarnatõe dñi ↄtra iudeos dicẽs. jn dee cytharam reſpice vt muſich melos jo⸗ nis dulcibꝰreddat tria piter adeſſe vident᷑ 2rs.manꝰ. coꝛdg. Iirs dictgt. manꝰ tan git coꝛdg lonat. Met ars necmanus ſonũ reddũt:ſed ch coꝛda ꝑiter opanẽ᷑ ic nec pater nec ſpnanctꝰcarnẽ AMimpſerit:et tn cum filio ꝑiter operant᷑.ſonð ſolq coꝛda eutit carnẽ chꝛiſtꝰ ſolus luſcepit opatio in tribꝰ conſtat.ſed quõ ptibet ad ſoj coꝛ dam ſoui redditio:ſic adloluz chꝛiſt pti⸗ net carnis ſuſceptio, c vt etiõ aliij ꝑlona dihi potuit oſumere carnẽ band pter pſonã filij. poriʒ cjqe⸗ qd põt filw:pot ⁊ p⸗ ter⁊ ſpůſſauctꝰquibꝰ eſt vns ellentiq. potẽtia. moieſtas eque peroia. Au B rñdet Nho.ibidẽ. Poſſum⸗ prio impoꝛtat.ſ. actð qfmnentis⁊ termi⸗ numn llumprõis. Pꝛincipi ait actus eſt vlrtꝰdiuĩa.terminaðt eſt bſona. Wirtus aht dinĩa eqjliter indifferẽter ſe habʒ ad oẽs perſonas. Quando igit᷑ aliqᷓ virtꝰ ſe hobʒ inditerẽter gd aliqᷓ plura:põt ad qð lber tiloꝝ ſuã actiõem tetmiare ſeut 53 in poteutijs rõnalibꝰqᷓ ſe hñt ad opolita: uoh vtrijchagere poſſunt. ieigiẽ virt diula poruit naturã anan vnite pjone

pris vel ꝑſone filij:ſicut eã vninit pſone fi

I. Verũtramẽ magis ↄueniẽsfuit deifili⸗

im incaruariq; pr̃em vel pĩanctũ. quia dicit Mamal ce.le.ij. in miſterio icarnati⸗ ouis manifeſtara eit fapia dei⁊ virtꝰ dei. Sapiẽt quidẽ q; iuemt dibicilimi pꝛec

it

Sechdo quer põt h

peren 00 och upit bipvli vibut qnle uncu n ojmul ni ninn hsc necduuh dhu gusi ſpůhu

ßůrn

S ont

Duol renenint neys jni illo

ſukin nindi