Sermo. LI.

CMñica.⁊ʒ. poſt pente. ð vitio penimo

—

gule. Sermo.

LL. Beo ieſu ad tur⸗

. Dquẽte bas ecce pᷣn ceps vnꝰ acceſſit ⁊ adoꝛabat enm. Mat.o. CNꝛo huins

ſacri? ſcti euãgelij hiſtoõꝛiali declaratiõe notanduʒ ꝙ qui vuit a gule pctõ vel ab

Alia maculã liberari ⁊? p hoc gratiã ipe

trare.tria dʒ ſpãliter hie. ¶Solliciudinẽ multã inquirendo. ¶ Fidẽ magnã in graʒ optinẽdo. ¶ Bratitudinè debitã in gras referẽdo. C Bico pᷣmo ꝙ q vuit aliquã graʒ obti nere dʒ he ſollicimdinẽ multã ingrẽdo Et rõ et qꝛ ſi de quo minꝰvidetur ineẽ ⁊ eſt. ergo ⁊ de quo magis.ſed ad acq

rẽdas huiꝰſeculi dinitias regritur mnl-

ta ſollicitudo.ergo a foꝛtioꝛi ad acgren⸗ das diuitias ſpũales. Sed puerſi hoies totũ oppoſitũ faciũt. qꝛ ꝓp tẽpoꝛalia mul tos laboꝛes ſuſtinẽt. ſed ꝓpter ſpũalia nõ Vna boꝛa laboꝛarẽt. Et hoc cõſiderans Brego. in moꝛa. dicit. Quid per po⸗ ros? cepas expᷣmiturq̃ plurimiꝗ come dunt lachꝛymas emittũt. niſi difficultas vite pñtis que a dilectoꝛibus ſuis ⁊ ſi nõ ſine luctu agitur:cũ lachꝛymis tñ amat? AMãna igitur deſerẽtes cũ peponibꝰ ac carnibꝰpoꝛros cepaſqʒ queſierũt.qꝛ.vʒ. peruerſe mẽtes dulcia per g̃aʒ getis do na deſpiciunt. ⁊ꝓ carnalibus volnptati bus laboꝛioſa huiꝰ mũdi itinera etiã cũ lachꝛymis plena cõcupiſcũt. atẽnũt hie vbi ſpũaliter gaudeãt.⁊ deſiderant᷑ ap⸗ petunt vbi carnaliter gemãt. Mixi⸗ qui vult aliquã graʒ obtinẽ dʒ hie ſi dn magnã in graz obtinẽdo. Et rõ eſt q opationes diuine nõpijt rõne ↄpᷣhen di. Et iõ ĩ petẽte gaʒ q;tũcũq; diicilẽ oʒ w habeat᷑ fides. Vñ greg. omel.⁊ß. iuina opatio ſi rõne app̃henditur nõ eſt admirabilis. nec fides hʒ meritũ cui hũana rõ pᷣbet expimẽtũ Minc ẽ gðxßs diẽ archiſynagogo marci.j.c. Noli ti⸗

. mẽ.ſʒtñmõ crede. C Diri vnlt

aliquã graʒ obtinõ dʒ pie gratiudinem debitã in gras referẽdo. Mic eſt ꝙ ſeñi.

cpla.ðʒ. dicit. Vredamꝰ itaq; nil cẽ gra to aĩo honeſtius. Omnnes hoc vꝛbes oeð etiã ex barbaris regionibꝰgentes cõca- mabnnt. in omni iudicioꝝ diuerſitate re ferendaʒ bñ merentibns gam.oẽs vno oꝛ affirmabũt. In his diſcoꝛs turba cõ ſentiet. He ↄclones magniſice dñe ⁊ ciues cariſſimi in ſacro enãgelio hodier no delotantur. Qm̃ in pᷣma pte poni tur vel declaratur ſollicitudo pᷣncipis P recipanda fanitate filie ſue. In ⁊ pie declaratur fides magna mulicris iã.ix. annis infirme.qꝛ ſi tetigero dicebat ſim bꝛiã. In 3“ parte decaratur gratiudo debita recipientiũ biificia:qꝛ ieſũ lauda ban.inceſt qð di. Et exijt fama⁊ẽ. Et vt darius hec pateãt videamꝰhiſto riam. ¶ Beclarate hiſtoꝛie fructus erit viiũ gule quo infirmata fuerat filia pᷣn

cipis.i.aia cniuſlibet xpiani moꝛalit᷑ io⸗

quendo:⁊ etiã mulier q̃ͥ paſſa erat fiuxus ſangumis. iz. annis qͥ ſigniſicat aciũ pci diu retenũ. ad huius vitij iginr extirpa tionẽ loquẽdo tres ʒclones cum tribus dubijs moꝛe ſolito declarabimus. Qna rum pᷣma erit de ſua qditate. ſcða ð ſua

qlitate.tertia de ſua q;titate. Wonclo

igitur pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ gula di duplr.ſ.ꝓpꝛie.⁊ ſic gula e imoderatus appetitꝰ edẽdi ſicut dicit hugo.ð ſacra. li.⁊.pte.iz. ⁊ ſic nõ eſt vitiũ capitale. ſed ſpes eius que eſt crapula. lio mõ dici- tur cõiter.⁊ ſic gula ẽ imoderatus appe- tins edendi ⁊ bibendi:ſic eſt vitinʒ capi tale ↄpᷣhendens crapulã ⁊ cbꝛietatẽ. Et ex hoc pʒ ꝙ due ſũt ſpẽs gule.ſ.crapnia qᷓ ſiſtit in imoderato appetitu edendi.⁊ ebꝛietas q̃ ꝓſiſtit in imoderato appeti

bibendi. Sic loquendo de gula in gijali

queritur an ſit peccatũ mottale. Ad qðᷓ rũdetur ᷣmſanctũtho. in ⁊⁊g.i48. ꝙ vitium gule ſit põt accipi ex ſuperius

—————

————