Be tentatione
anoq; incurſu ecclam electoꝛůveritas li- ta qꝛ niſ tentaremur negligẽtes eſſemꝰ.
berabit ꝓpter cos bꝛeuians dics? demo niũ meridian deſtrnens illuſtratione ad ncnus ſui.Et hec de ⁊ parte ſufficiant ¶ õcluſio ztalis ẽ.ꝙ adhuc. 4.alia re media tentatioms demonis inueniũtur. C Pꝛimnz remediũ eſt Timoꝛ diii.vnde eccli.zi. dicit. Timenti deñ non occurrẽt mala.ſed in tẽptatione deus illũ cõſernat ⁊ liberabit illum a malis.quia timoꝛ dñi negligentiam expellit que eſt cã mulie tẽ ptationis. Hinc eſt ꝙ eccli.y.dicit. Qui timet dñim non negligit.timoꝛ dñi indu⸗ cit fapientiã. qua homo cuftodit ·ſe ne ca dat in tẽptationẽ. vnde p̃s. Initũ ſapien tic timoꝛ dñi.¶⁊ remediũ eſt angeloꝛũ cuſtodia. vnde hñ exremplum de raphae le qui ligaut demonẽi deſerto. Tho.S⸗ 4. regum.. dicit Heliſiens ad miniſtrũ
Cꝰ vtilitas ẽ virtutũ additio. vnde ſeñ. AMultum addicit ſibivirtꝰ laceſſita.i.ꝓ nocata vel coꝛrepta. ¶ vtilitas eſtĩ bo no conſeruatio.vñ Bꝛego. ſup illud ps. Pba me⁊c̃.dicit. Wiſ p tribulationes ſe melius ſernari noſſet nõ diceret ꝓba me 7 lenta me. Idem in moꝛa. Cũ ꝑ tempta tionem humilitas pficitur ꝓſpera eſt ip̃ᷣa aduerſitas que mẽtẽ ab elatione cuſtodit.
Et idẽ in moꝛa. Tũc iterius bene cuſtodi
mur cũ p diſpenſationẽ deitolerabiliter tentamur exteriꝰ.aliqu vitijs. aliqñ pᷣſſu ris. nec tẽptatio exterioꝛ culpã pficit.qꝛĩ terioꝛ itẽtio ſurſuʒ trahu.nec rurſũ iterioꝛ itẽtio ſurſũtrahit ſurſů i ſupbiã eleuat.qꝛ tẽptatio exterioꝛ hũiliat.⁊ ſic magno oꝛdi ne cognoſcimus in interioꝛi ꝓfectu quid accipimus.in exterioꝛi defectu qd ſimus
ſuũ. Noli timere. plures.n. nobiſcum ſũt ¶s? vtilitas eſt dei gloꝛificatio. vñ in pᷣs.
q; cum illis. Cʒn remedium eſt diuina cõfoꝛtatio qͥ multum valet ad cõfoꝛtãduʒ hoiem ad tẽptationibus reſiſtendũ.vnde deus videt᷑ dicere cuilibet volenti tẽpta⸗ tionibus reſñiſtere ilud dañ.io. Nolitime re vir deñderioꝝ.pax tibi.foꝛtare ⁊ eſto robuſtus. C nxvltimũ remediũ eſt di⸗ uina. ꝓtectio.qꝛ ipſe bemgnus deus non mõ cõfoꝛtat imo defendit.vñ Iſa.43. di⸗ cimr. Cũ trãſieris per aquas que ſignifi⸗ cant tribulatiões ⁊ tẽptationes:tecũ ero. ⁊ flumina nõ opientte. ¶ Sʒ hic poteſt q̃ ri quot ſũt effectus tẽptationũ. Ad quod reſpõder᷑ ꝙ effecius ⁊ vtilitates tẽptatio- nũ ſunt nonẽ. ¶ ꝛima vtilitas eſt erudi tio vñ ecci.z4. dicitur. Qui nõ eſt tẽpta tus quid ſcit: quaſi dicat parum. Et ideo dicit ifra. Qui nõ eſt expertus pauca re⸗ cognoſcit. ¶2ꝰ vtilitas eſt hůiliatio. vñ Bꝛego. Dum vitia nos tentãt ꝓficiẽtes in nobis virtutes hůiliant. Et idẽ. Jebu ſeum iſrael tolerat vt hũana mens de ſe hůilia ſentiat dñ minima nõ ſupat. ¶z⸗ vtilitas ẽ neglie expiatio.vñ glo ſup iið. Pꝛoba me dñe ⁊ tẽpta me. Ideo diẽ tẽ⸗
Ernã te ⁊ gloꝛificabis me. vtilitas ẽ ppli edificatio.vñ Thob.⁊o.di. Hãc tẽptationeʒ iõ pmiſit deus euenire illi vt poſteris daret exẽplum patiẽtie eiꝰ ſicut ⁊ ſctĩ iob. ¶Sꝰ vtilitas eſt in piiti honoꝛiſi catio.vñ legit de beato Antonio qui cuʒ quadã nocte a ðᷣmonibus eſſet laceratus ſubito quidam radius lucis ⁊ demones ⁊ tenebꝛas effugauit.ſtatimqʒ ſanatus xpᷣʒ pꝛeſentẽ intelligens dixit. Vbi eras Zeſu bone. vbi eras?quare a pꝛncipio nõn af fuiſti:vt curares vlnera mea: Etvor ad eum ait. Antoni hic eram: ſed expecta⸗ bam videre certamentunm.nunc anteʒ quia viriliter dimicaſti in toto oꝛbe te fa⸗ ciam nominari.¶oꝰ vtilitas eſt in fum⸗ ro coꝛonatio.vnde pau.⁊.ad thi.⁊. Mð coꝛonabitur niſi qui legitime certauerit.
Et Facobi.i. Beatus vir qui inffert ⁊c̃.
Et thoh.z. Hoc pꝛo certo hʒ ois qni to lerat te:quia vita eins ſi in ꝓbatione ſue rit coꝛonabitur. Et ſic expedite ſunt hni? fructus partes quas pꝛomiſimꝰ declara⸗ re:cui obſecro reſiſtentiam facere.vt hie gratiam ⁊ in ſuturo gloꝛiã habeatis.