oMn ocdn., dzi p diß a. i eittia niinpe eſſiatẽ. tſiſſz⸗ de ni⸗ ciupe las hie. isqre⸗ ä ſubri thöſ⸗ hamot bio ſup⸗ diſni i0. dicit. devi iäne ö im i.is. di biCz“ in gediſei poct ec opts „ M et pi nmmi chc er n E im ſu n n

Sermo L.

ſelubijcere eõſilio facerdotis ꝓ faciẽda ſatiſfactõe. Hinc dicit cccli.⁊s. Fili in tma infirmitate ne deſpicias te ipſuʒ. Et

ang. Ponat ſe pᷣmo pctꝛ ĩ iudicio ſacer

dotis ⁊ ptãte. nihil reßnãs ſibi vt oĩa eo inbẽte paratus ſit facẽ ꝓ recupanda vi⸗ ta aie qͥ faceret ꝓ euitãda coꝛpis moꝛte. ⁊boc cũ deſiderio.qꝛ vitã recupat ifini⸗

tã. Cũ gaudio.n.facere dz imoꝛtalis fu⸗

turus qᷓ faceret differẽda moꝛte moꝛi⸗ turus. Et ſi iſta ꝓderantur qᷓ;qᷓ; q̃litas ſatiſfactiõis ſit difficilis.iñ leuiter adim plebitur. ¶ Sʒ hic põt qͥri vtrũ flagella que dens imittit vel enenire ꝓmittit ſup penitẽtes ſint ſatiſfactoꝛia. Ad quod rñ⸗ detur ᷣm Ricar.i.ꝗ.di.is.ꝙ ſuſtinens flagella fine imiſſa ꝑ opationẽ iuſtã: cu juſmodi ſůt oĩa que deus ifligit.ſine per cniuſmodi ſũt aliqᷓ q̃ ðs

fequẽter pctõꝛibꝰinſte infligi pmittit nõ fatiffacit ea ſuſtinẽdo qꝛ patiẽs tm̃.quia ſicvolũtas ſuſtinẽtis nullo mõ opat᷑ ad ea vt actiunʒ pᷣncipiũ. Oʒ añt ꝙ meriti

ſit actinũ pᷣncipiũ volũtas illius q mere

tur. Inqᷓ;tů tñ volũtas ſuſtinentis ea pa tienter ſuſtinet intentiõe remiſſõis pene ſbi debite ꝙ ſuis pctis ſũt ſuſtinẽti jauiſfa ctionis mã. Et foꝛmalr ipſa fatiſfactio in actu volũtatis cõſiſtit. flagellatñ que ipſe deus imittit maioꝛẽ efficaciã hit in ciinãdi volũtatẽ ad bonũ qᷓ; q̃ nõ imitit ßʒ imitti pmittit. Añ ang. pᷣ de ci. dei.c. 3. dicit. Cũ me deꝰaduerſis exagitat aut

merita exaiat aut pctã caſtigat. Et hec

de ſcða pte ſufficiãt. C Conclo ttia q̃ẽ de qᷓ;titate ſatiſfactõis talis eſt ꝙ ptes ſa tiſtactõis pᷣncipalioꝛes ⁊ itegrales ſt tres J. Jeiunium:oĩo:⁊ elemoſyna. St hec ſufficientia põt oñdi tribꝰmodis. Vno ex pte mã̃e. nã Fm phũm.j. ethi·tria ha bemus bona.ſ.bona foꝛtune q̊ Vocãtur vona erteriꝰ:⁊ bona coꝛpoꝛis:⁊ bõa aie.

De bonis exterioꝛibꝰ fatiſtacimus p elemoſynã ſub qus comphenditur totũ

qð expenditur i ꝓximoꝝ vtilitatẽ. De

—————————————

——

bonis coꝛpoꝛis fatiffacimus p cinnmm ſub quo ↄpꝛehẽditur qœqd ptinet ad coꝛ poꝛis afflictionẽ. De bonis aie ſatiſfa- cimus per oꝛationẽ ſub qua cõpꝛehendi tur qcd deo exhibetur p latrie virtutẽ. Cx oñditur † he ꝑtes ſufficiãt ad ſa tiſtactõʒ ex pte finis. Nã hᷣm dictũ Joã nis in Pᷣma canonica ſua. ⁊ c. Omne qð eſti mũdo ꝓcupiſcẽtia carnis ẽ.⁊ ↄcu piſcẽtia oculoꝝ:⁊ ſupbia vite. Iſta ſunt vitia mũdo dñantia.ſ.lururia auaritia ⁊ſupbia. Per ieinniũ ergo renocamur a cõcupiſcẽtia carnis.⁊ ſic ſubmittimus luxuriã.p elemoſynã reuocamur a ↄcu piſcẽtia oculoꝝ.⁊ ſic ſubmittimꝰauaritiã Mer oꝛationẽ reuocamur a ſupbiavite. ⁊ ſic ſubmittimꝰſupbiaʒ. Cʒꝰꝰ oñdit᷑ ꝙ he ſunt ſufficiẽtes ptes ex pte opatõis of fenſionis. Wã tribus modis cõtin git hoieʒ peccare. Mꝛimo ð ſeißm. 23 Primũ. 3* deũ. er ieiuniũ hõ opat᷑ bñ in ſe. Per elemoſynã iꝓrimũ. Per oꝛationẽ i deũ.¶ Sed hic põt q̃ri.vtrũ ſatiſfactio debeat fieri popa pẽalia vbi gra.petrus ieiunat ti aut vſu ant nq̃ uõ eſt ſibi penaieiuniũ.qͥrit᷑ ſi ieiuniũ qð faẽ petrus ſine pena valeat ad ſatiſfactionẽ ſuoꝝ pctõx. Ad qð rñdetur ᷣm Ricar. vbi ſupꝛa.ꝙ opꝰ pcnale duplicit poteſt intelligi. aut ratione opis.aut ratione opãtis.loquẽdo de ope penali pᷣmo mõð. ſatiſfaciendũ eſt ꝓ pctõ p opa penalia.⁊ ꝓpter emẽdationẽ culpe pᷣterite: ⁊ ꝓpt᷑ pᷣſeruationẽ a futura.culpe eni debei pe na.pene ẽt ᷣm phũm ſcðo ethi.c.ʒ.me⸗ dicine ſůt nõ im̃ curatiue ſedẽt pᷣſeruati⸗ ne. Loquẽdo ð ope penali ſcðo modo. nõ oʒ. qꝛ frequent opa qᷓ;tũ ẽ ex ſuo gfe penalia ſůt.ſed rõne feruẽtis caritatis in opante ſunt delcctabilia. ¶ Tñ ſciendũ ꝙ nouẽ modis remittũtur pctã in qbus modis fit aliqᷓ ſatiſfactio. ¶ Mꝛimo mõ p baptiſmũ in quo fit ſatiſfactio pcti oꝛi⸗

ginalis p meritũ paſſionis xpi. Vñ eʒe.

ʒ6. dicit. Effundã ſup vos aquã