pars pnie de qua loquẽdo tres

Be ſatiſfactione

ↄclones cũ tribꝰ dubijs moꝛe iolito declarabimꝰ.

Quaꝝ pᷣma erit de ſua ꝗditate. Scða de ſua qualitate. Tertia de ſua qᷓʒtitate. Et ſic erit finis. ¶ Voncluſio igitur pᷣ⸗ ma ſi ᷣm Qug de eccliaſticis dogma tibus hec. nia eſt cãs pctõꝝ excidere? ear ſuggeſtionibus aditũ non idulgere. Itẽ dicit Anſel. in libꝛo cur deꝰ hõ. Sa⸗ tiſfacere eſt deo honoꝛẽ debitũ reddere.

Moc erponiẽ ſic. ꝙ inſtitia nõ tñ prendu ¶ õcluſio ſcðᷣadeſt

ad hoc vtpᷣcedeniẽ icqᷓlitatẽ auferat:cul

pã p̃teritã puniẽdo.ſʒvt in futuꝝ eqᷓlitatẽ

cnſiodiat:culpã futuraʒ canẽdo. Vñ Fm phm̃ i libꝛo ethicoꝝ. Mene q̃dã medici-

ne ſũt. ꝓpt᷑ qð ⁊ ſatiſfactio qͥ eit actꝰiuſti

tie penã iſerẽtis eſt medicina curãs pctã hterita recõpẽſando.⁊ pᷣſeruãs a futuris cauẽdo. Et iõ p actũ ipſiꝰ pᷣmuz diffini ab Inſel.ſ. Honoꝛẽ debitũ deo reddere. debitũ ĩquaʒ nõ rõne biiſicij accepti.ſed pcii cõmiſſi. er actũ ſᷣm diffinitur ab Qugꝰ qꝛꝑ cãꝝ moꝛbi abiciſionẽ fit pᷣſer natio a fumra infirmitate. Vocat autem Angꝰ cãs itriſecas pctõꝝ radices ꝓrias .libidinẽ ex actu malo vel cõſucmdine relictã ⁊ pcii religas.ſ.difficultatẽ ad bo nũ. Et hic ſuggeſtionẽ vocat oppoꝛtuni- tates extriſecas vt ipᷣs ⁊ locum ⁊ hmõi.

CSzhic qͥrit vꝝ hõ poſſit fatiſfacere ðo

pculpa. Ad qð dicẽdũ ᷣm Ricar.i.4· di. is. Q hoieʒ poſſe ſatiſſacere dupſ po teſt ĩtelligi. Zut cũ alteriꝰadiutoꝛio. Aut ſine. ꝛimo mõ dico ꝙ hõ põt fatiſta- cere deo in vᷣtute.ſ.meriti xpᷣi.cniꝰ parti- ceps en hõ p verã fidẽ. Scðdo antẽ mðõ nõ põt ſatijacere deo. Añ ᷣm Ang in enche. vſus ſinẽ. Wec antiquoꝝ qcũqʒ iu

oxꝝ pꝛeter xp̃i fidẽ ſalutẽ potuit iuenire.

Homo.n.ꝑ ſe non põt deo eqᷓle reddere: nec hoc ab eo erigit:ſʒ ñi fecerit famulan do ilud qð põt pius ab eo nõ regrit.nã ß̃m phim̃ in libꝛo ethicoꝝ. In his hono⸗ ribꝰg fůt ad deos ⁊ ad parẽtes nõ tenet hõa egualẽs:ſʒ ad poſſibile. C Tamẽ

notandum ꝙ fatiſtactio debet reſponde⸗ re culpe quo ad tria. In numerovi quot vicibꝰ peccauit hõ tot defleat. Vñ Wa⸗ nid ĩß̃s. Lanuabo per ſingulas noc. m. In põdere. Añ Zugꝰ. Libẽter dʒ face⸗ te imoꝛtalis futurꝰ qͥcũqʒ faceret ꝓ diffe rẽda moꝛte moꝛiturns. In menſura. ñ Brego.tãto tpe debetqʒ eẽ in penitẽtiã qᷓ;to fuit in culpa.ſta tiia regrunt in pe nitẽtia m ʒueniẽtiã nõ fᷣm neceſſitatẽ. de qualitaie ſatiſta- ctionis talis eſt. ꝙ ſatiſfactio ſcðʒ debitã aneniẽtiã vt dem̃ eſtdʒ hie numeꝝ me⸗ furã.⁊ põdus.ſʒ qʒ iſta ſunt difficilia ꝑe⸗ nitẽti: ideo dʒ.. ꝓßderatiõcs ſocias hie.

Quaxꝝ pᷣma eſt ꝓſideratio moꝛtis ꝗj re⸗ pẽtine adueniẽs debitã penitentiã ſubri pit. Hic eñ qð dñ Eccli.o. Reſcit hõ fi⸗ nẽ ſuũ:ſed ſicut piſces capiũmur hamo. ſicut aues còpꝛehẽdunt᷑ laqueo:ſic capi⸗ unt᷑ hoies tpe malo cñ eis ertẽpio ſup⸗ nenerit. Scða cõſideratio eſt diſtricti examinis. Vñ paulus ad hebꝛe.io.dicit. Hoꝛrendũ eſt icidere in manus dei viuẽ tis. Et ſaß̃. Ecch.⁊S. Si penitẽtiã non egerimꝰ icidemꝰ in manꝰ dei⁊ nõ ĩ ma⸗ nus hoium. Pꝛoide ↄſulit Ecck.is.di⸗ cẽs. Ante indiciũ para iuſtitiã tibi. 3 ↄſideratio eñ etne dãnatiõis. vbi nõ eſt ſoeꝰ penitẽtie:ſʒ pene.nec locꝰ agẽdi:ſed patiẽdi. Vñ Eccli..d̃. Qðcũq; poteſt manus tua iſtanter operare:qꝛ nec opus nec rõ nec ſapiẽtia nec ſcia erit apud iſe⸗ ros quo tu ꝓperas.¶ Quarta eſt ↄꝓſide⸗ ratio piculi:qꝛ ſicut nõ differẽda eſt me⸗ dicina ne moꝛbus inaleſcat ita nec peni- tẽtia differẽda eſt ne culpa p dinturnita tẽ creſcat.qꝛ ſicut ait Bꝛego. ctĩ qðp penitentiã cito nõ delci ſuo põdere mor ad aliud trahit. Et Eccl..d̃. We tar⸗ des ↄuerti ad diz ⁊ ne differas de die in diẽ. Qnita eſt ↄſideratio cõmodi. Si

n ifirmus ꝓpter recuperandã ſanitatẽ

ſubijcit ſe 2ÿlio medici. multo foꝛtiꝰ pec catoꝛ ꝓpter recuperandã gratiam debet