eimun o peuun

dtnionen uftagati Wationem. apcð m unſebiemg Ratio hyd ailutn puſanaim piccaomn unur. qüogi ſronöpidi nent fideꝝj eccatoꝛj. Rate dicit.) angunemm licatriccsnih ad oſchunij chu el us erpoſnn Ncogiaru cu. vt iom orpꝛ vobi necwtri ens adh u. lol obſn dunt. veli nt. ſousn ſolus mh lt a peccau urgari dj

fragaim

bis oric füdai win Monun dens

icitu

m awiei

Sermo.CLVI.

ipſe Biꝛego. i.⁊ mo.vbi dicit. Ille deo pꝛima erit de ſna quiditate. ⁊ de ſuaj verã ofonẽ exhibet qui ſemetipſuʒ quia iitate. 3⸗ de ſua qᷓ;titate. Et his declarg puluis ſit humiliter videt. q nil ſibi virtu tis erit finis. Concluſio pꝛima ſit talis nð tribnit. bona q̃agiteẽ de mia ↄdito ioꝛdine. ꝙ luxuria eſt libiqmoſe volnpta ris agnoſcit. Et ꝙʒ debeãt boni oꝛare ꝓP lis appelitus.t hic intelligitur appeti-

nobis hr p erẽplũ nñeri.⁊i.vbi dicitm ꝙ tus qui eſt ex conſenſu rõnis.quia talis ẽ

cũpplus dei aftiictus eẽt a ſerpẽtibus ro petm̃ moꝛale vt inferins declarabit.vel gauert morſen vtꝓ eis oꝛäret.? ſice per magis generaliter ſic. K uxuria eſt ex im remedium moyſ a deo datũ ceſſanit pla mundis deſiderijs veniens lubꝛica men

ga. C Biriz?. ꝙ qui vult a peccato luru tis?

coꝛpis ꝓſtitutio. ¶ Sʒ nõ ummerito

e vel a quocũq; alio pctõ purgari debʒ videndũ eſt ſi quelibet urtria ſit pecca- habere in ſe xpiane fidei confirmationeʒ tů. Abi ſciendũ hm ſanctũ Tho. m.⁊ Ratio huius eſt. in eo debet homo ſe fũ⸗=9. i53. g pctm̃ in hñanis actibus ẽ qð

dare ſine quo non poteſt placere deo.ſed eſt

oꝛdinẽ rõnis. hʒ aũt hoc rõnis oꝛdo

ſine fide impoſſibiie eñ piacere deo.teſtã vt qlibet oꝛdinet ↄuenienter in ſuñ fineʒ. te aplo ad hebꝛe. iæ. igit ſi peccatoꝛ vuſt Et ideo nõẽ pctm̃ ſi ꝑ rõnẽ hõ vtatur ſe traudiri in fide debet ſe firmare. Hincẽ bus aliqbus ad finẽ ad quem ſunt modo ꝙ Angn. ait. Ille apud deñ plus hʒ loci:· cõuenieini dũ mõ ille finis ſit aliquod ve

qui plus atiulit non argenti jed fidti, hiꝰ re bonðſicut ãt ẽvere bonũ ꝙ conſeruet fuit mulier illa chananea.vnde xps eidi coꝛpoꝛalis nq̃ vnins indiuidui.ita etiam xit. mulier. m.ẽ.f.t. Math. i. Ce cõ⸗ eſt quoddã bonñ ercellens ꝙ ↄſernetur cuſiones magnifice die ⁊ cines dilectii nã ſpeciei hũane ſicut aũt ad cõſeruatio

ſacro enangelio hodierno denotãtur qð nem

vite vnius hoĩs oꝛdinat᷑ vſns cibo⸗

in tres parſes diniditur. Qm̃ in pꝛima rũtita ad cõernationẽ totiꝰ hũauigene-

Parte ponitur? declaramr effectus dñi- ris vſus venereoꝝ. vnde Vugn. dicit in ce paſſionis in quo debet eſſe peccatoꝛis libꝛo de bono cõingali. Qðẽ cibus ad ſa

affectio ⁊ deuotio ibi. ⁊ſcendens Ieſus i lutem hois: hoc ei concubitus ad ſalutẽ nauiculam.que nanicula moꝛaliter ſigni generis. Et ideo ſicut vſus ciboꝛum põt

ſicat eruceʒ:in qua Jeſus tranſfretau ex eſſe ine pctõ ſi fiat debito modo ⁊ oꝛdine

hoc mundo ad patrem. In ⁊ parte de ſᷣm qð competit ſaluti coꝛpoꝛis. Ita etiã claratur bonoꝛum oꝛationũ ſuffragatio ⁊ vſus venereoꝝ põt eſſe abſq; omni pec quaʒ debet hre peccatoꝛ pꝛo ſuo ſubſidio cato:ji fiat debito modo ⁊ oꝛdine ᷣm qð ẽ

ibi. Et ccce efferebat ⁊c̃. In qua ptemo cõueniens ad finẽ giiatiõis hñane. Talis raliter declaratur qũo petitio peccatoꝛis modns licius eſt coitus cõiugalis qui ʒ

debet offerri deo per manꝰ in caritate exi theol ſentium, Inz* parte ponitur xp̃iane alius

ogoseſt triplex. vnus vocat᷑ licitus fragilis.⁊ alius ipetuoſus. x icitus

ſicei ſariſſactio ⁊ firmatio in qua debet tripliciter poteſt fieri.vel cã ꝓlis ad cultũ eſe? fundari peccatoꝛis ſupplicatio ibi. dei. vel cã reddẽdi debitũ. vel cã foꝛnica Conſide fili per quã partẽ oſtendi qũo tionis vitãde nõ in ſe ſʒ in cõinge. Pꝛi⸗ per ſides paralitico vongta eſt ſanitas tàñ mus eſt pietatis. ⁊ inſticie. ʒꝰ cautele ſphalis q; coꝛpoꝛalis. Et vt melins hec ⁊ in his hullũ d petm̃ eẽ. Fragilis ẽg cã pateant videamus hiltoꝛiã. ¶ Meclara delectatiõs.⁊ tũc diftingui᷑ qꝛĩ amoꝛ il tebiſioꝛie fnctus eſt vitiũ lururie ad cuiꝰ ius delectationis pᷣponit᷑ deo ẽ moꝛtale trtirpationem loquendotres acluſiones pctm̃.ſi vo poſtponit᷑ veniale. Impetuo

cũtribus dnbijs declarabimus. Qnarũ ſus eſt qui ſit er iola ſbidine⁊ metas ho⸗