Be auaricia
⁊ßm hoc ipoꝛtat ioꝛdinatũ amoꝛẽ dini⸗
tiaꝝ. Si ergo im̃ amoꝛ dinitiax creſcat
gperat᷑ caritati.vt ji pp diuitiarũ amo
—— ⸗
jẽ aligs nõ vereat facert 3 amoꝛeʒ dei⁊ primi.ſic eſt auaricia pctm̃ mottale. Si apt joꝛdinatio amoꝛis ihoc ʒſiſtat vt.. põ qᷓʒuis diuitias amet fupflue.nõ tñ eaꝝ amoꝛẽ pᷣfert amoꝛi diuino. vt.ſ.pꝑ diuiti
as velit aligd facer᷑ qð ſit ᷓ deñ ⁊ ꝓximũ:
ſic auarici nõ ẽ pcim̃ moꝛtale. vñ ſupil Ind.i.aq coꝛ.ʒ. Si qʒ ſupedificat ſuper hoc fũdamẽtũ lignũ fenũ ⁊ ſtipulã ⁊c̃· di
cit glo. ignñ fenũ? ſupulã ediſicat ile
gcogitat q̃ mũdi lũt qũo placeat mundo.
qð ptinet ad pctm̃ auaricie.ſʒ illt nõð pec
cat mottaliter ſed venialiter. ꝛ de codi. Mic tñ ſaluꝰ erit ſic ñ qjñ p ignẽ. ¶ Sed
qʒ hic fit mẽtio de ioꝛdinatide amons di
nitiaꝝ põt q̃ri. vtrũ diligere diuitias ⁊ q⸗ cũq;ʒ tpalia ſit pctm̃. id qð bꝛeuier ri⸗ det᷑ m ale. de. A. in ⁊*.q.ioo. ꝙ diligere tpalia triplicit᷑ põt accipi. Vno mõ m neceſſitatẽ.⁊ ſic nõẽ mulũ.imo bonũ va rijs reſpectibꝰ.ſic ſaß. Pꝛouer.0.pctit dicẽs Mẽdicitatẽ ⁊ diuitias ne dederis mihi.tribne tm̃ victui meo neceſſaria.ne
onte latiatus illiciar ad negãdũ ⁊ dicã qs
es dñs:⁊ egeſtate cõpulſus furer ⁊ piureʒ nomen dei mei. Alio mõ diligere tpalia põt accipi ſᷣm volũtatẽ vt in eis maxia? inoꝛdinata habeat vilectio. vñ Hiero⸗ nymꝰ ad nebꝛidiũ ſcribẽs ait. Oẽs diui tie de inigtate deſcẽdũt.⁊ niſi alter pdide
rit: alter ñiõ põt inenire.vñ ⁊ illa ſublata
Imniavidet mihi eẽ vᷣiſimile. diues aut ini quꝰ ant inig heres ẽ. Qð cũ legis doctoꝛ andiſſet ⁊ ferre nõ poſſet qꝛhẽbat multas dinirias. conuerſus dñs ad diſcipulos ait qᷓ; difficile diuites itrare pñt regna celoꝝ
nõ dixit ipoſſibile ſʒ difficile.licet erẽpluʒ
poſuerit ipoſſibilitatis. z mõ hm ſuper ſinitatẽ. vt ſi appetitus ſit inoꝛdinatꝰ cir ca illa. Et iſtis duobus modis eſt malũ. Et ſic itelligitur illud Zo.i.canonice.⁊ t. Molite diligere mũdũ neq; eaqͥ inmũ
do ſũt..i eis finẽ vltimũ iponẽdo:tů dij ſicile ẽ muſtũ dirit Alerã. diliger tpalia
ſine pciõ ſaltẽ veniali. Pt hec dicta de
pᷣma pte ſufficiant. C Cõcluſio ⁊ẽ de
q̃litate hniꝰ vitij q̃ taſis eſt. ꝙ hoc vitiʒ
ex ſua qualitate eſt grauiſſimũ ꝓpter.ð.
rõnes. ¶ ſoꝛima rõ eſt ꝓpter imitn diuturnitatẽ. due ſũt cãe quare iſirmitas hec eſt diuturna. Pꝛima eſt abñdantia
materie ⁊ durabilitas. Mã hniꝰ ifirmi tatis eſt ferc totus mũdus.vñ cũ difficn tate magna euacuat.⁊ durabilioꝛ eſt qᷓᷓ
mã lurnrie. Apulier. n. quã aligs amat põt vel moꝛi vel defoꝛmis fieri.⁊ ſic ceſã te cã ceſſat effectus luxurie. Sʒ terra quã amat auarus plus durabitq; ipe. hincẽ ꝙ Pieronymꝰi quadã epla dicit. Cũ ch cta vitia ſeneſcẽte hoie ſenefcãt:ſola aua ricia iuueneſcit. ¶⁊ ro eſt ꝓpter ifirmi tatis ↄtinnitatẽ.foꝛnicatoꝛ.ſemel ĩ menſe auarꝰ vero q̃ſi cõtinne laboꝛat. vñj eccl. 4. Vnns eſt ⁊ ⁊ nonhz nõ filiũ. nõ fra trẽ:⁊ tñ nõ ceſſat laboꝛare.nec ſatiantur ocnli eiꝰ dinitijs. nec recogitat dicens cni laboꝛo ⁊ fraudo aĩam meã bonis. Et⁊⸗ c.dicit. Cũcti dies eius laboꝛibus ⁊ iein⸗ nijs pleni ſunt. G 3* rõ eſt ꝓpter afflictio nem acerbã huiꝰ ifirmitaiis: affligit eniʒ nimis in hac infirmitate ſollicitudo inac quirendo.in cõſeruando.⁊ in amittendo vñ paulus.i.ad thimo.6. Qui volůt di nites feri incidunti tẽtationẽ ⁊ in laquei diaboli ⁊ deſideria multa ⁊ inutilia ⁊ no
ciua que mergunt hoies in interitum?p ditionem. Radix enim oium maloꝛum eſt cupiditas quaʒ quidã appetentes erra nerunt a fide. ⁊ inſernerunt ſe doloꝛibus multis. ¶ Quarta rõ eſt ꝓpter huins in firmitatis vninerſitatẽ.hoc.n.vitiũ nemi ni parci.nõ ſenibus.non iunenibus.non litteratis ⁊ hiꝰ. imo nec pueris. qꝛ ſeptẽ⸗ nis ⁊ minoꝛ furatur pecunias matri.vñ de poteſt dici illud qʒ ſcribit᷑ Hieremie 6. A maioꝛevſqʒ ad minoꝛẽ oẽs auaricie ſudent:⁊ apꝛopheta vſqʒ ad ſacerdotez
ncitui
erc M
s di btiemm num be irn intr
hdis d
ſcrc. jimit ſirmita na cce ech na is luto. i nſor nThob ſieconb
„ d iq iutun woculoe Mocnlo Supc rinim tpſcb idequ iat wilu Vn vybdic Mn vilet Rnnan z hirnm ſtnn mnmi umam ſcereccl ſtamen
ltase licim nluſo ws. nitrop iwpico