DBe dilectione dei poſtremo quod delectare poteſt moleſtũ oꝛdinari.iõ adiũgit er oĩb⸗ virib? tnis.

et. Erẽplo huiꝰ gaudij:cuidã fratri cla ranalẽſi ad extrema deducto apparuit angelꝰ dixitqʒ ci merito deſideratꝭ vos pᷣſentiã dei.ſi cui mñ innotuiſſet qᷓ;tũ vos ipe diligat q; deſiderant᷑ expectet longe eruẽtioꝛi ad eius amoꝛẽ ꝓperaret affe ctn. Merito ergo tã ꝓpt bona nature qᷓ; ge ⁊ gloꝛie deum debemus amare. CMHe ↄcluñones magniſice diie ⁊ ciues dilecti ĩ ſacro euãgelio hodierno deno⸗ tãtur.qð i tres partes diuidit. Qm̃ipů parte põit᷑ affectio boni ↄſiderati pñtia- liter ꝑ viſũj oculoꝝ:p quos.ſ.bona natu re vidẽtur:qbus ad amandũ deũ induci mus: bti oculi ꝛc. In ßa pte ponit᷑ affe ctio pᷣmij deſiderati apparẽter ꝑ amoꝛẽ pᷣceptoꝝ p que.¶.bona gratie acquirunt᷑ abus ad amãdũ deũ iducimur ibi. Et ecce qdã ⁊c. In 3 pte ponit perſectio

Debet ergo dens amari a nobis iſtis tribꝰ modis Fᷣm iſtã expoſitionẽ. ᷣm po tẽtiã vegetatiuã. ſᷣm potẽtiã ſenſitiuam. hᷣm potẽtiã itellectinã. ita vt oia q̃ ſtĩ coꝛ de hois dẽtur ip̃i deo. Erẽplo dauid di centis ĩ pᷣs.In toto coꝛde.mex.te ne.re. me'a man.tuis. Vñ legit ꝙ ſemel qdaʒ a diabolo veratꝰ dirit cuidã ip̃m iterro gãti ꝙ magis oibus placent deo tria.ſ. Luna vacha.ſol.? manicũ rote.q cum iſte nõ itelligeret qd erpoſtiõe poꝛtarẽt adiurãdo iterũ iterroganit de expoſitio- ne. Et ille dirit. Lnna vacua ẽ vt vnũ .ſol ẽ ſicut ynũ. o. Manicuʒ rote ẽ ſiẽ r. Iſte tres littere ſunul iuncte efficiunt illã dictionẽ coꝛ. Et hoc eſt qð deo ma⸗ gis placet. vñj ip̃e vicit ꝓner.iʒ. Fili mi bᷣbe coꝛ tuũ mihi. Sic faciebat danid di cẽs ip̃s. Coꝛ meũ ⁊ ca.m.ex.i.d.vinũ.

mãdati cõſeruati vtiliter.ſ.p quod dan CSecũdo mõ põt exponi hoc pᷣceptũ ſic

tur bona gloꝛie qbus ad amãdũ deñ in⸗ ducimur ibi. At ille dixit. Et vt clarius hec pateãt videamꝰ hyſtoꝛiã. ecla rate hyſtoꝛie fructꝰerit amoꝛ dei.de quo amoꝛe loquẽdo tres ꝓcluſiones cuʒ tri⸗ bus dubijs declarabimꝰ. Quarũ pꝛima declarabit hꝰ pᷣcepti diiaʒ.⁊ declara- bit huiꝰ ſufficiẽtiã.ʒꝰ declarabit huiꝰpo tentiã. His tribus declaratis erit finis. C Cõcluſio ig pᷣma ſit talis in oꝛdine ꝙ hoc pᷣceptũ triplicit põt exponi hᷣm trẽs varias expoſitiões ſicut bene declarant Zler. de. A.⁊ Jaco. ð alexãdria. Vno mõ c. IMð ꝓpter gradũ nobilẽ quẽ te⸗ net i rebus hʒ ide vnutẽ vegetatiuq que ꝓhꝛie viget ĩ coꝛde. vtutẽ ſenſitiuã q̃ vi⸗ eti aia. Vñ aiatũ ab aiato ꝓpe digno cit ſenſu.hʒ ẽt vtutẽ rõnalẽ ⁊ itellectiuã qͥ viget in mente.⁊ qm̃ quicqd viuimns qcqd ſentimus qcqd itelligimus ad dei amoꝛẽ oꝛdinare?⁊ referre debemꝰ.ideo dicitur. Diliges d. d.t.ex.t.c.t.⁊ ex.t.a. t.⁊ exto. menic t. Verum qm̃ oœẽs iſte vmtes ſilcollecte debẽt virilit ad denʒ

vt p totũ coꝛ penes qð reſidet appetitus rei deſiderabilis itelligatur deꝰ ſic ama⸗ ri ab hoie vtĩ eo ñ remaneat amoꝛ aua ricie ad res tẽpoꝛales. Mer totam aiaʒ apud quã reſidet Zcupiſcibilis virtꝰ ad delectabilia itelligat᷑ dei amoꝛ ſic occu-⸗ pare aiam vt nulli pꝛaue delectatiõi re linquatur locus. er totã mentẽ apud quã reſidet quedã elenatio hois ſup ſe i⸗ telligatur dei amoꝛ ſic deſiderari ab ho mie vt in ip̃o ſolo totaliter gloꝛietur vt ſic ꝑ totũ coꝛ excludat anaricia amando deũ ſup oẽs res tẽpoꝛales.ſſder totã ani mã cõcupiſcẽtia carnis amãdo deũ ſup oẽs creaturas. er totã mẽ̃tẽ ſupbia ⁊ vana gloꝛia amãdo deũ ſup oẽs hono⸗ res. Et hec expoſitio iſinuatur in dictis ſctĩ maximi ep̃i ſub his vᷣbis. um bac igitur itẽtiõe trinã ad deñ dilectionẽ lex ptractat vt euellat nos a terrena mundi habitudine qua reſpicitur ad poſſeſſio⸗ nes.ad gloꝛiã.⁊ ad voluptates.in qbus

⁊ tẽtatus eſt xp̃s. qꝛ ᷣm apoſtolũ Jo.⁊⸗

ca. Oẽ qð ẽ ĩmũdo cõcupiſcẽtia carnis