Se dilectione dei
ſequetur eum ignominia ⁊ oppꝛobꝛium: tra qð oꝛat Mauid in p̃ᷣs. dicens. Non claudat.i.me pu.os ſuũ. utens cit pec catuʒ de quo Job.zo. Saluabit te de oꝛe unguſto latiſime.qꝛ facilis eſt ingreſſus: ſed nõ ita egreſſus.⁊nõ habẽte fundamẽ tũ ſubter ſe. ꝓpter voꝛaginẽ gehẽne.¶u teus ille tamẽ nõ clandetiuper te os ſuũ. ſi nõ tu cauſeris tuũ. CMui quto ꝙœ qn tum ipedimemũ eſt faſtus.i.ſupbia latẽs que maxime ipedit ypochꝛitas ſicut dicit Pꝛouer.⁊ S. Qui abſcõderit ſcelera ſua nõ dirigetur. CDmiſerto qð eſt on ipe dimentũ qð vocatur ꝓſuetudo peccandi que eſt maxime ↄtra recidinãtes. Vnde tales dicũt illud Eccli.z4. Qui baptza tur a moꝛtuo.i.a peccato:ã itex tãgi eũ: recidinãdo:ꝗd ꝓſuit lauatie illius Sed dis ñ ſolũ vimitut ſepties.iʒ vſqʒ ſep.ſe. ¶ DBiri ſeptimo ⁊ vltimo ꝙ eſt ſeptimuʒ ipedimẽtum qð vocamr voluptas pec⸗ cãdi que maxime ipedit luxurioſos.hoc eſt frenũ diaboli quo durit ros ad gquaʒ iſerni.ſicut dñs ait Iſa.zo. Auferã frenũ erroꝛis quod erat in mariliis coxꝝ.quod fit quãdo icipiũt delectari in ſeruitio dei IFſa.48. L aude mea infrenabo te ne in⸗ tereas. Et ſic expedite ſũt hnius fructus partes quas ſuperius pꝛomiſimus deca randas magniſice domine ⁊ ciues tariſ- ſimi: quem obſecro vos deuote in effe⸗ ctũ ponere vt hic gratiã ⁊ in fuiuro gio⸗ riam habeatis. CMnica.i⁊ poſt penche. De dilectione dei. Sermo. L. „7 oculi qui vident que io. C ſpꝛo huuus facri? ſancti enãgelij hiſtoꝛiali declaratione notandum ꝙ pꝛopter tria nos debemus deum amare.vz. ¶ꝛopter bona naturk nos incitantia. ¶ꝛopter bona gratie nos ſtringẽtia. ¶ Mꝛopter bona gloꝛie nos delectantia. CHico peimo ꝙ hos debemus deñ dili⸗
gere pꝛopter bona nature. Ratio hnins eſt. Illud ſolet ⁊ debet diligi per naturã in quo reperitur itima attinẽtia.delitiaꝝ abũdantia⁊ bnficioꝝ ſufficiẽtia.ſed hec oia reperiũtur in deo.igit. ꝛimo eniʒ reperit in deo itima attinẽtia reſpectu no ſtri:qꝛ eſt noſter pater per creationẽ:⁊ eñ frater noſter per icarnationẽ. Qæ ſit pater noſter ꝓbat per dictũ ſaluatoꝛis AMat. ⁊3. vbi dicit. ſPatrẽ nolite vocare vo⸗ bis in terra.vnus eſt.n.pater noſter ce⸗ leſtis qui in cclis ẽ. Et ꝙʒ ſit frater noſter audiamus Iſa.o. Parnulns natꝰ eſt no bis ⁊ filius datus eit nobis. Sed de filio icarnato nõ hoc loco pᷣdicat᷑. Magnus dis ⁊ laudabilis nimis.ſʒ paruus dñs ⁊ amabilis nimis.paruulus vtiqʒ qui na⸗ tus eſt nobis. Et clariꝰ danuid hoc decla⸗ rãs in pſona xpi ait. Mũciabo nomẽ tuũ fratribus meis in medio eccleſie landa- dabo te.imo ipſe xpᷣus bñdictus Jo.⁊o. dirit magdalene. Vade ad fratres meos ⁊ dic eis.aſcẽdo ad patrẽ meũ ⁊c̃. Se⸗ cũdo reperit in deo delitiaꝝ abũdantia. Vnde Dauid in pᷣs. dicit. Velectatiòes in dertera tua vſq; in finẽ. Tertio repe rii i deo bificioꝝ ſufficiẽtia:qꝛ oĩa nobis neceſtaria cõmnnicanit:etiã leip̃ʒ nobis dare volnit. Vnde Ber.ait. Aultũ me ruit nobis deus qui? in multis ſe ip̃ʒ de⸗ dit nobis. Aerito ergo p rõnem bonoꝝ nature.imo pꝑ exẽplũ nos natura idncit ad deũ amandũ.qꝛ ſi filius patrẽ ſuũ car
nalẽ diligit. etiã ſi nihil pᷣter geniturã ab eo recipi.⁊ ſi frater carnalis ſuũ fratreʒ
carnalẽ amat.etiã ſi nullũ bficiũ ab eo ſuſcipit:qᷓ;to magis ⁊ nos deum amare debemus qui ſnã paternitatẽ fraternita- tẽqʒ tãtis bificijs nobis exhibuit: Vnde Ber. arũ ne tibi videt homo.cogita qualẽ te fecit. nẽpe hm coꝛpus egregiuʒ: ſʒ aiaʒ magis:magine creatoꝛis iñgnẽ. rðnis participeʒ. btituuinis eterne cãpa- cẽ. oꝛro ambo coherere ſibi fecit inc
pꝛehẽſibili artificio.apiẽtia ineſtigabii.
tch de
b
audi raui bone Nvi niat Unit