Druckschrift 
Sermones dominicales per totum annum fratris Antonij de bito [n]to ordinis fratru[m] minorum de obseruantia / [Dilige[n]ter examinati p[er] fratrem Philippum de rhotingo]
Einzelbild herunterladen

ſnconſtſt

Adiiiud i ſimunsjnn Gopunic Ali pnnſit iſdich Mnomof iporigini Wnuniniit s misfong ſtſonne i fi. ſcre vilciß

iſdeo iuiſt zdone. Tn nduiq delian ahſrcupofu iponadſiijſ xpburior. wfeit crecoedabai Di d¶ Dinſch eñecnz qui wel wiiſcat petn d venim ipatrã one. Ueni dign donẽ nõ qvbi d. prmin napcigieſſol Bi imaai Q ſuſpetichi. E denyuonẽ ʒiſt e eniait mob mie indulult ſopcbiß igrübmut na ſm Bng peſmehm ſticu og sett buniniin Snwn od uiw huti

duita

miroꝛ ↄſeſſionẽ humillimam peccatoꝝ. qᷓ; tot ſublimia vᷣtutũ. Tertio inſtificat cõſeſſio peccatoꝛẽ ꝓ eoxp̃ᷣm aduocatũ fa ciẽdo. Vñ caſſiodo.ſup pᷣs.ait. Illis non iuder:ſed aduocatus eſt xp̃s qui ſe ꝓpꝛia

ↄſeſſione dãnarũt. Bixi tuo ꝙ ↄſcſſio

hʒ vnũ̃ ttiũ effectũ qui vocat alleuiatio.

Prꝛimo.n.ↄfeſſio alleniat penã. Vndẽ Zmbꝛoſius in libꝛo de ioſeph ait. lu- rimũ ſuffragat reo verecũda ꝓfeſſio ⁊ pe nã quã defenſione enitare nõ poſſumus pudoꝛe releuamus. Scdo ↄfeſſio dolo⸗ rem alleniat. Vñ Brego. in paſto.c.ʒ8.

Sermo C.

tur infeipſo⁊ coͤpungitur. nec tamen pꝛe erubeſcẽtia dimittit ↄfiteri. Nec addu- cit gratiã in pꝛeſenti ⁊ gloꝛiã in futuro: qꝛ ipſa erubeſcẽtia maxima pars penitẽtie eſt. vt ait Augꝰ. Pꝛimã erubeſcẽtiã ha⸗ buit karolus:de quo legitur ꝙ cũ ſuiſſet cõſeſſus beato engidio qðdã peccatũ no

luit reuelare qð erat ſatis enoꝛme.ſed bea

to engidio celebꝛãte ꝓ eo in altari aure⸗ lianẽſ angelus dii attulit ei in quadã ce dula ſcriptũ peccatũ karoli.at ille accer⸗ ſito rege notificauit ei:qui mox humilis eſſus eſt. qð nunqᷓ; ꝓpoſuerat cõfiteri.

ait. Vnlnera dauſa pluscruciãt.nã cum C Biri ſcdo ꝙ eſt aliud ipedimẽtũ qð vo

putredo que iterius fernet eijcit᷑ ad ſalu⸗ teʒ doloꝛ aperit. Tertio ꝓfeſſio alleniat timoꝛẽ.ĩducẽdo ſalutis ſecuritatẽ. Vnde Waſſiodo. ſup p̃s.ait. MMira cõpẽſatio. ſupẽda viciſſitudo.dñjo ſuo ꝓpꝛia mala vicere ⁊ ab codẽ pᷣmia ſalutis accipere. Qnid.n.de ↄfeſſione ad ſui landẽ dicere

poſſumus Nã ſicut ait Angꝰin libꝛo de penitẽtia. Conſeſſio eſt falus aĩaꝝ.diſſi- patrix vitioꝝ.reſtauratrix virtutũ.oppu

gnatrix demonioꝝ:qd plura?obſtruit os iferni.poꝛtas aperit paradiſi. Sed hic

poteſt qͥri ne tale remediũ pctõx noſtroꝝꝑ

habeat aliqð ipedimẽtũ:que ſunt iſta per que pctõꝛ nõ bñ ↄfitetur. Adqð bꝛeuiter pot rñderi ꝙ.y.ſũt que ipediũt cõfeſſio nẽ pctõx que in hisvſibꝰ ꝓtinẽtur. Pn⸗ doꝛ.atq; timoꝛ.ſpes. deſperatio. faſtus.

Et eſt cõſuemdoò pcti:eſtque voluptas.

C ico pᷣmo ꝙ pudoꝛ eſt vnũ ipedimẽ⸗ tum cõfeſſionis.ſ.renelãdipctã.qᷓ magis fatuitas eſt. ꝙ erubeſcit reuelare deo qð deo vidẽte nõ erubnit cõmittere. De hac erubeſcẽtia di Eccli.4. Eſt cõfuſio ad⸗ ducẽs pctm̃.ſ.qũ qs pᷣverecũdia nõ vult

2ſiteri pctã ſua.iʒ adducii pcim̃ in pniti?

iguominiã in fururo:quando ↄfitebit᷑ ea

coꝛã toto mũdo.ſicut dñs ait. Naum.ʒ.

Reuelabo pudẽda tua in facie tua. St eſt ↄfeſſio adducẽs gliaʒ ⁊ gr̃aʒ.ſ.quãdo

quis ↄꝓſiderans peccata que ſeci ↄfundi

cat᷑ timoꝛ.ſ.ſatiſtaciẽdi qui ſpecialiter ipe dit vſurarios ⁊ raptoꝛes. de qbꝰ ſa. ʒð. ait. Venerũt filij vſqʒ ad partuʒ. qꝛ tales ſepe ↄcipiũt ꝓpoſitũ ↄñitkdi ⁊ reſtituẽdi: ⁊ppe eſt vt pariãt fructũ ſalutis.ſedmõ habet vires parturiẽs qui ꝓpter puſilla

nimitatẽ metuit ſnã ⁊ ſuoꝝ cgeſtatẽ.⁊ ita

ipediẽ bonũ ꝓpoſitũ ipſius. Sed ji cogi⸗ taret ſibi reſtiui bona ſpũalia ⁊ eterna ſi ipſe reſtituit aliena ꝓculdubio poſſet re⸗ ſumere vires.ſicut iegit᷑ de quodã tuſco qui ſe in hoſpitali nudũ duci pᷣcepit:⁊ oia que habebat panperibꝰ dedit:⁊ reſtituit que erant de vſura. Diri tertio ꝙ eſt tertiũ ipedimentũ qð vocat ſpes diu vi⸗ nẽdi que marime ipeditviros in tẽpoꝛa⸗ libus ꝓſperãtes:ↄtra quos dicit Eccl. 27. Ne demoꝛeris in erroꝛe ipioꝝ.qui.ſ. errãt longã vitã ſperãdo.ita ꝙ vix pol⸗ ſunt venire ad medietatẽ tẽpoꝛis ſibi p̃fi xi·Vnde ait Iſa.zs. Mꝛeciſa eſt velut a texeme vita mea.dum adhuc.oꝛ.ſue. me ⁊c̃. Suũ remediũ ↄtra hoc eſt moꝛ⸗ tis icertitudo. Vñ deus Lnuce.i⁊. Eſto⸗ te patati: qꝛ qua hoꝛa non putatis filius hois veniet. ixi quarto ꝙ e quar⸗ tum ipedimentũ qð vocat deſperatio.. abſtinẽdi a peccatis que maxime ipedit illos qui peccãdi ↄſnetudine detinentur. Iñ ꝛouer.is. dicitur. Impius cnmi

pfundum vicioꝝ venerit contemnit.ſed

3