de qna loquit᷑ ſaß̃. ꝓuer. diceni. Mirũ Rdelẽ qs inueniet. Pecimo mõ capi fi des ꝓ fidelitate ſeu legalitate qͥ dolo ẽ cõ traria e.de poſito. bona fidei. Andeci mo mð capit᷑ fides ꝓ vtute theologica. Et i ꝓ collectiõe arucloꝝ ſiue ꝓ obie ctiõe fidei ꝓut ẽ vins theologica.⁊ ð iſtis duobus modis erit totalis ſermo pñs.
C Fides pᷣꝰ.accepta diffinit ſic ab aplo
ad hebꝛeoſ.iz. Fides ẽ ſnbſttia ſpanda rũ reꝝ argumẽcũ nõ apparẽtiũ d cu ius itelligẽtiã nõndũ qꝙ lʒ qdã dicat pᷣdi cta aph vba nõ eẽ fidei diffinitiõeʒ. tñ ñi qs ↄſideret recte oĩa ex qbꝰ fides põt dif Rniri ĩ pᷣdicta deſcriptione tãgunt᷑.lʒÿba nõ oꝛdineni inb foꝛma diffinitõis Md cuiꝰ euidẽtiã ꝓſiderãdũ eſt ꝙ cũ hitus co gnoſcat p actꝰ.⁊ actus ꝑ obiecta: fides cũ ſit hitus qdã dʒ diffiniri ꝑꝓpꝛiũ actũ in ↄpatiõe ad ꝓpꝛiũ obicctũ. Actus aũt Rdei eſt credere:credere vᷣo eſt actꝰ itelle ctus determinati ad vnñ ex iperio volũ⸗ tatis. Sic ergo actꝰfidei hʒ oꝛdinẽ ad ob iectũ volũtatis qðᷓ eſt bonũ.⁊ obiectũ itel lectꝰ qð eſt verũ. Et qꝛ ſides cũ ſit vtus theologica hʒ idẽ ꝓꝙ obiecto ⁊ fine neceſ ſe eſt ꝙ obiectum ſidei ⁊ finis ꝓpoꝛcio⸗
naliter ſibi coꝛreſpõdeãtʒ Weritas pᷣma
eſt obiectũ fidei ᷣm ꝙ ipſa eſt nõ viſa ꝓ⸗ tt brũs Myoniſiꝰ de diuinis noibꝰ.cꝰ.. dicit. Jides ẽ circa ſimplicẽ ⁊ ſemp exiſtẽ tẽ vcritatẽ. hec aũt ẽ vitas pᷣꝰ ergo obie ctů fideiẽ veritas pᷣma.⁊ ea qbus iberet᷑ pp ipſam ⁊ Fᷣm hoc oʒ ꝙ ip̃a vcritas ſe habeat ad actũ fidei p modũ finis ß̃ʒ ra tionẽ rei ſpate hʒ illð apli ad ro.S. Qð nõ videmꝰ ſperamus.vᷣitatẽ.n.vidcre ẽ ſpſaʒ hie.nõ aſit ſpat aliqs id qð iã hʒ:ſʒ ſpes eſt de hoc qð non hi.ſic igit hitudo actus ſidei ad finẽ qẽ obiectũ volitatis ſignificat᷑ in hoc qð dẽ.ſides ẽ ſubſtantia ſpandaꝝ rerũ.ſnbltãtia.n.ſolet dici pᷣma
inchoatio cuiuſtibet rei.⁊ marxie qñ tota
res ſequẽs cõtnet᷑ yᷣtuc in pᷣmo p̃ncipio pnta ſi dicamꝰ ꝙ pᷣma pᷣncipia idemon
Se fide catholica
ſrabilia ſůt ſubſtãtia ſciẽtie.⁊ vt miler loquamur ſi vnũ edificiũ ſaret uᷣ colũ nã vnã illa talis colũna cẽt ſubſtantia u⸗ lius edificij. p hũc ergo modnʒ dẽ fides cẽ ſubſtantia rerũ ipandaꝝ:q ichoanti nobis per aſſenſuʒ fidei qͥ virtute ↄꝓtilet res oẽs ſpandas Vn hoc.n.ſpamꝰ btifi cari ꝙ videbimꝰ apta viſiõe vitatẽ chi p ficẽ adyeremuſ. hitudo actus fidei ad oviectũ intellectꝰ ſm qð eſt obiectũ fidei deſignat in hoc qð— nõ ap⸗ parentiũ.⁊ ſumit argumẽtũ ꝓ argmẽti effectu.p argumẽtũ. nnnellectus iaucii ad inherendũ alicui vᷣo.ĩ ſicnt per argu mẽtum intellectꝰ adheret alicui vo:ita ꝑ tidẽ adheret vitati pꝛime. vnde ipſaſir⸗ ma adheſio intellectus ad veritatẽ jidei nõ apparentẽ vocatur argumeutũ Bi aũt aliqs in foꝛma diffinitiõis luinsver ba reducerevelit põt dicere. Fides ẽ hi⸗ tus neceſſitatis qua inchoat vita eterna in nobis faciẽs itellectũ aſſẽtire nõ appa rẽtibꝰ.p hec vba apli fides ab oĩibꝰ alijs diſtinguit᷑ qͥ ad itellecrũ ptinẽt. ꝓ hoc.n. qð di. argumẽtũ diſtingnit fides ab opi nione ſuſpitiõe ⁊ dubitatiðe pq̃ nõ eñ ad heſio iteilectus firma ad dliqd.p boc qð dẽ.nõ apparẽtiũ diſtingnit ſides a ſcien tia ⁊ itellectn ꝑ qͥ aligd fit apparens.per hoc qð dẽ. ſubſtãtia pandaxꝝ rerũ.diſlin guit fides a fide coĩter accepta qᷓ nõ oꝛdi nat ad beatitudinẽ ſperatã. ¶ Pat᷑ ad⸗ huc alia diffinitio fidei ab Aug. quã po nit magiſter ſniaꝝ inʒ. di.ʒ.q̃ eſt qᷓůqᷓ q; erplicatio vboꝝ hoꝛũ apliq̃ͥ talis eſt. Jides ẽ vtꝰ qj credũt᷑ q̃ nõ vident. ¶Id huc dat alia magiſtraſ ⁊ ẽ ctiã explica- tio dã illiꝰ apłiqͥ talẽ. Fides ẽ volũta⸗ ria certitudo abſẽtiñ ifra iciaʒ ⁊ ſupᷣ opio nẽ Atitutg:ſcia.n. hʒ cognitõeʒ.opio du bitatiõeʒ. nter hec duo fides media eſt nec.n. hx cdgnitiõeʒ Wñ Aug. fides eſt credereqᷓ nonvides. nec dubitationẽ.qꝛ dnbiꝰi fide ifidclis en. er̃. de hẽticis.c.i. ⁊i ñide nullus dz dubitare c.de ſůmatri
kiiiepackb naaſign
imiojcsq uſucröta ſcVucq ts fütehi ifüesmaſan ibehos i.a lcrdev. Jo ſſcat. Si mnit vendo
. n umnur. eiuniute.


