t mn amarettin uius tranſt taeſt dsi lignum vl amansili oe vihitis ttamctern 18

iet ttpoet ioper no⸗ merit h. wrtem

1 nb⸗ ndurg nü pbuc endit n

i. Lin

ce

xiii

mira fecerunt vel multů vtilia reipublice. ſuce ſſoꝛes eoꝝ non ſolũ memoꝛie ↄmẽda/ nerunt · imo ſicut deos colere in eterna meõ ria ſtatuerunt Sicut Dioniſius qꝛ pᷣmo vi tẽcolere docuit. pater vini appellatus eſtet apud grecos deificatus eſt Sic minerua. pᷣmo docuit vſum oleiſicut docet Augꝰ rvij. de ciui: dei.c.xiiij Sic yſis ⁊ ſarapis apud egiptios colebant᷑: ſicut ptʒ·c.vi.e.et eiuſdem libri Sic hercules ⁊ vlixes aiax⁊ hectoꝛ⁊ multi coꝛꝑe ſtrennui nomen etfa⸗

mãper oꝑa bellica perpetuare conati ſunr.

Sic etiã poete metris ⁊ carmibus tam ſe qᷓ alios in eterna memoria apud homines ↄmendare ſatagerunt:vnð Duidiꝰin fine metha. dicit ſic: Jamqʒopus exegiqð nec iouis ira nec ignis Necpoterit ferꝛum nec edax abolere vetuſtas ů volet illa dies q̃

nl habʒ coꝛpis huius haber incertiſpa

cium mihifiniateui. Parte tñ melioꝛe mei ſuꝑ alta pennis. Iſtra ferar nomẽqʒ inde libile nm QDuaqʒ patet domitis romana

potentia terꝛis Dꝛe legar ꝓpliperqʒomĩa

ſecula fuma Si quid hñt vert vatum pᷣſa⸗ gia viuã Vult dicereꝙtale⁊ t̃ opus ego ↄpleui ꝑ qð habeo eternã memoꝛlã in oꝛe hominũ qꝛ opus iſtud nec fulmẽnec ignis nec ferꝛuʒ in bello nec obliuio tpis poterit abo lere ⁊ ideo veniat moꝛs qñ ſibi placue⸗ rit qꝛ non curo de eaꝓpter duo. Pꝛimo qꝛ nõ habet ius niſi in coꝛpus meũ ego factus ſum ꝑennis fᷣm aĩam que eſt ꝑs melioꝛ mei ferar ſuꝑ aſtra in celũ empireuʒ quo nulla moꝛs põt attingere Scðo quia licet moꝛs

poſſit delere ⁊ deſtruere corpus meũ nomẽ

tñ meũ ð lere ñ poterit qꝛ ꝑ totũ mũdũ vbi viget hůũana potentia legaroꝛe ppli ⁊ ſic li cet nõ coꝛꝑe viuam tñ in noĩe⁊ fama. Iſte fuit in hoc bone ſpei? ſane opinionis ꝓ ꝑte Sed nõ ſic iſtiimpij qͥ ſũme deſiderauerũt eternitatem ſui noĩs ⁊ memoꝛiã ſuoꝝ ope⸗ rũ.⁊ tñ deſperantes direrũt Et nomen no⸗ ſtrů nõ obſtãte ſtatu ⁊ dignitate quã habui mus obliuionẽ accipiet ꝑ tps.i.pꝑ lapſum tpis omia em̃ tabeſcũt⁊ coꝛrumpunt᷑ĩtpe ⁊ obliuio fit ꝓpter tempꝰ:iiij.phi.c.de tpe

a Eſt etiã in iſta lectõne notandũꝙ circa noĩs celebritatẽ⁊ famã diuerſimode ſe diſponunt homĩes in pñti Quidãenim nomẽ ſuũ ambicioſe magnificant ad oſten/

———

tatõem uidã nomen ſuũ ſcandaloſe vili⸗ ficant in deteatõem Et quidam nomẽ ſuũ

virtuoſe dignificant ad edificatõem. Pri⸗

mi nomen ſuũ⁊ famãercellenter appꝛeciã⸗ tur Secũdi nomen ſuũ negligenter aſper⸗ nant᷑ Tercij nomen ſuũ ↄuementer venerã tur Primi ſunt homies vani⁊ mundaniq; nihil aliud in ſuis oꝑatõibus appetunt nec intendunt. niſi ꝙ ſint magm noĩs ⁊ famoſe opinionis apud hoĩes ⁊ itiſcribũt nomĩa ſua in cineribo hoc eſt ĩ vanis memoꝛijs ho minũ que nõ ſunt niſi terꝛa⁊ cinis Ecẽ.vij in fine Omis homo terꝛa⁊ cinis De quibꝰ loquibtũs Sꝛego.ij. moꝛa.c.xxvij. Om̃s qui huic ſeculo cogitãtõe terꝛena ↄfoꝛman tur per omne qð agunt huic mũdo relique re ſui nomis memoꝛiã conant᷑. Alij belloꝝ titulis Alij edificioꝝ menið altis Alij di ſertis doctrinaꝝ leculariũ libris inſtanter

elaboꝛant ſibiqʒ memoꝛie nomẽ edificant⸗

Pec ille. Et ꝙ fatue hoc fiat oſtendit pau ⸗ lo poſt ſubdens quantũlibet inde qͥſqʒ pꝛo facienda glin ſin noĩs laboꝛauit memoꝛiaʒ ſuã quaſi cinerẽ poſuit.qꝛ hanc citius ven⸗ tus moꝛtalitatis rapit Et ecõtra de iuſtis dicit᷑ In memoꝛia eterna erit iuſtus Ton. tra tales quiſic nimis appꝛeciant᷑tanq; ſũ mũ negociũ fame gliam ⁊ noĩs celebritatẽ Arguit Boeciꝰ de ↄſo.li.ij. ꝓſa.vij· Decla

rans fame vanitatẽꝑ quinqʒ rões. ¶ Pri⸗

mo exterꝛeni ſpacij ꝑuitate ſic. Tota terꝛa nõ habet niſi ratõeʒ vnius puncti reſpectu celi ſicut ꝓbat ptholomeꝰ. in ſua almageſti diſtinctõe.pᷣ.c:ix. Et Alphoꝛabiꝰ de diffe

rentijs aſtroꝝ differẽtia.iij Sed de ſuper⸗ ficie terꝛe tĩ quarta ꝑs eſt habitabilis nec

tñ illa tota. Tũ ꝓpter ꝑtes appꝛopinquas equinoxiali ex vna parte nimiꝰ caloꝛ tü ꝓpter partes ꝓpiquas polo artico exrꝑ⸗ te. lvbt 2 ſ magnũ eſt dato etiã ꝙ hõ ꝑ totũ mundũqᷓ nõ eſt niſi pars puneti poſſit nomẽ ſuum di uulgare Job. x. Baudiũ ypochꝛite adin ſtar puncti. Scðo ſic Impoſſibile eſt ꝙ di⸗ uulget᷑ nomen ſuũ vbiqʒ per mundũ? hoc

ꝓpter difficultatẽ itineris ⁊ defectũ cõicatõ

nis⁊ victus qꝛ non omẽs homies ſibijnui⸗

cem cõicant.¶ Tercõ qꝛ datoꝙpoſſent:nõ

ꝓcederet vbiq; ad gloꝛiaʒ qꝛ illud qð vna gens appꝛobat⁊ ↄmendat alia deridet et

. 1