cofacile nemõ ců foꝛtuhe ſue ↄditõe cõcoꝛ⸗ dat Ineſt em̃ ſingulis qð ineꝝpertꝰ neſciat et expertus hoꝛreat · hecille:¶¶ Quarto cõ⸗ parat᷑roꝛi vita ña. Dſee · viij. de vita nr̃a. Quaſi nubes matutina ⁊ qᷓſi ros mane per rranſiens Areſto.ij. metheroꝝ.dicit · ꝙ per manentia roꝛis nõ eſt niſi vniꝰ dieiſ Qui⸗ to cõparat hoſpiti Ecẽ.xxix. Trãſi hoſpes

et oꝛna menſam et que in mann habes ci⸗

ba ceteros.quilibet enim noſtrũ ſtat in vita iſta.ſicut in hoſpicio nõ ſicut in domo Vnð Tulliꝰde ſenectute Sapiẽs de hac vita di⸗ ſcedit tanq; ex hoſpicõ.nõ ex domo.cõmoꝛã diem̃ diuerſoꝛiũ natura nobis dedit nõ ha bitandi locũ.receptꝰ in hoſpicõ vſum habʒ domꝰ:lecti.vaſoꝝ⁊ hmõi. ſed nõ dominiũ UVnde nihil ſecũ auferet.ſed emit libere et expendit⁊ tandem in fine ꝓ omibus tenet᷑ cõputare Sic eſt de nobis in vita iſta ſumꝰ in hoſpicio mundi:vſum mundanoꝝ habe re poſſumꝰ ſed nihil aſpoꝛtare nobiſcum in moꝛte Unde Job' xxvij. Diues cum doꝛ⸗ mierit nihil ſecum aufert. ¶ Uñ mundus ſilis Buliridi.de quo referũt fabule ꝙ ho ⸗ mies ſolebat recipe ſub ſpecie pietatis ⁊ po

ea exploꝛata opoꝛtunitate eoſdem occide

re. Iſto mõ mundus ſub ſpecie fauoꝛis et

amicicie ad mittit⁊ aduocat hoĩes ad diui tias ⁊ dignitates vt eos ꝑ gulas libidines

⁊ cõcupiſcẽtias occidat: ¶ Sexto vita nr̃a

cõparat᷑curſoꝛi Job.ix. Dies mei velocio⸗

res fuerunt curſoꝛe tranſierunt ⁊ nõ vide⸗

runt bonum Sic ergo patet qũo vita nr̃a rebus tranſitorijs cõparat᷑ iuxta reſponſio

nem quã cuidam flentipalaciũ ðꝛ reſpon⸗ diſſe Vñ Areſto. in poetria inducitfabu⸗ lam cuiuſdam poete qð dam palaciũ deſer rum deploꝛãtis in his verbis Domꝰegre gia cõpungoꝛ ad lacrimas.tuam inſpiciãs

ſolitucdinẽ. At illa ↄtremuit ↄpaſſa mihi ꝓppter lacrimaꝝ multitudinẽ · Cui inquio

Ubi queſo ſunt qui quõdã in te habitaue runt?⁊ iocundã vitã cũ ſecuritate⁊ tempꝑis umenitate duxerunt At illa Temporales

inquit exñtes:rpaliter tranſierũt cũ tꝑeer

me quoqʒ ſub ſoꝛte tꝑis tranſiturã dimiſe

runt. res nanq;ʒ nulle ſtabiles que cũ fluxu

huiꝰ tꝑis fluxibiles fluunt Pec rñſio huiꝰ palacij Nota ꝙ vulpecula tranſitura gla⸗

Lectio

tiemmullo mõdſidit in illa glacie.ſiaudit

aquam curꝛentem ⁊ fluentem foꝛtiter ſub glacie timens ꝙſit nimis tenuis ad poꝛtã⸗ dam eã Iſta cautela debemus nos vti Slo ria mundt eſt quaſi quedã pulcra ⁊ ſplen⸗

dens glacies. qꝛ delectabile eſt honoꝛuri ab hoĩbus paſci. potari.⁊ veſtiri delicate·⁊ha bere magnã familiã cui ꝑoſſit imꝑari.ſed cauendũ eſt qꝛ glacies iſta eſt valde fragi⸗ lis Auſculta diligenter⁊ audies murmur aquaꝝ tranſeuntiũ ſub iſta glacie Apoca- xvij. Aque multe: ꝓplimulti. Aduertas ⁊ audies.qꝛ mõ trãſiuit vnus rex in moꝛtẽ modo vnꝰ comes.mõ epũs.mõ miles et ſic de alijs Et ideo de iſta glacie nõ eſt ↄfiden

dũ Rabanꝰ in legẽda de oĩbus ſctis tranſe⸗

unt cuncta que tpaliter feſtiue celebrãtur. qꝛ mũdus tranſit ⁊ ↄcupĩa eius Dð expo nens augꝰ dicit ſic Ecce inquit mundꝰtrã ſit⁊ ↄcupia eius.quid vis ergo vtx amare tꝑalia ⁊ tranſire cũ tꝑe.an xpᷣm amareet in eternũ viuere. Rerũ tꝑaliũ fluuius tranſit ſed tanqᷓ; iuxta fluuiũ arboꝛ nata eſt dñs ie ſus xp̃s. raperis imp̃ceps tene lignum.voł uit te amoꝛ mũditene xpᷣm. ꝙ ſi amatis iſtã vitã miſerã? fluidaʒ vbi cũ laboꝛe viuitis qᷓ;tomagis amare debetis iſtã vitam eternã vbi nullum laboꝛem ſuſtinebitis

Lectio.xviij.

Tnomen no

ſtrũ obliuionẽ accipiet ⁊ tps et nemo habebit meõꝛiã opeꝝ nro⸗

rũů ¶ Poſtqᷓ; impij declarauerũt ꝙto⸗

tũ genus humanũ perit poſt moꝛtem qᷓ;tũ ad coꝛpus⁊ qᷓ;tum ad aĩam ita ꝙ nihil ho⸗ mis manebit ᷣm rem. Picintendunt ꝓba⸗

re vlteriꝰ ꝙ totũ genus humanũ pꝑibit etiã

ßᷣm opinionẽ.ita ꝙ oĩs homo peribit nõ ſo⸗ lum m ꝑſonã ſed etiã fm famã. Circa iſtã queſtionẽ duo facit:qꝛ pᷣmo ponitiſeðo bat᷑.ibi Vmbretranſitus Z(¶Lir ca primũ eſt ſciendũ ꝙ fama homis duplici ter diuulgat᷑ad multos.vno mõꝑ altitudi nem magnoxꝝ ſtatuũ Alio mõ ꝑ magnitu⸗ dinẽ bonoꝝ opeꝝ. Pꝛopter primũ reges et pᷣncipes ⁊ omnes generaliter potentes ma

gis ſunt notiqᷓ; ꝑſone pᷣuate.ꝓpterſcᷣm le gimus apud veteres Fꝑlone quemagnat

—

——