debiles: impõtentes. nõ hñt tempus ſed ha bentn tempe Infirmi⁊ grauiterpacientes non habent tempꝰcũ nõ ſint ſui compotes: Moꝛtuitranſierũt tempus ſuũ⁊ ideo nec ſenectus nec moꝛbo nec moꝛs expectande ſunt ad bene viuendum. ſed ſtatim incipiẽ dum eſt dũ tempus noſtrũ eſt. Sed qð plã gendũ eſt multi inueniunt ⁊ cõmũiter oẽg de quoꝝ quolibet verificat᷑illðᷣ Job. xxiiij Dedit eis tempus pnie⁊ ip̃i abutunt᷑eo ad ſuperbiã Et pð. Tempus faciendi domiĩe diſſipauerunt legem tuam · Auguſtinꝰ de diſciplina xp̃iana Peruerſe plꝰ amas moꝛ tem qᷓ; vitam Abſit inquit. quis eſt hõ qui plus amat moꝛtem qᷓ; vitam· Foꝛte cõuin⸗ co te ꝙplus amas moꝛtem qᷓ; vitam · Ecce vndete cõuinco.tu amas tunicam tuã · bo⸗ nam eam vis. ainas villam tuã. bon eam vis · amas filium tuũ.bonũ eum vis. amas domum tuam bonam eaz vis · Quid eſt ꝙ etiã bonam vis habere moꝛtem. bonã moꝛ tem dicis det mihi deus.etiã auertat a me malam moꝛtem plus ergo amas moꝛtem tuam q;vitam tuam.male moꝛitimes.ma le viuere non times.coꝛrige male viuereti me male mori.ſed noli timere. Non po⸗ teſt male moꝛi qui bene vixerit. hec ille · vñ Virgilius · in Eneydoꝝ lix.introducens. MWMezentiũ contra Eneam et verbis et fac/ to reſiſtentem ſic inquit Nec moꝛtem hoꝛ⸗ remus nec diuum parcimꝰ vlli. Et concur/ runt ad eandem ſententiã eiuſdẽpoete ver ſus.ex ſexto Enei. vᷣ.dicit facil ſenſus auer ni Noctes atqʒ dies patet atri ianua ditis Sed reuocare gradum.ſuperaſqʒ euadere d auras Poc opus hic laboꝛ eſt Pauci qͥs equus⁊ẽ:Ille aũt qui põt dicere.tantũ vi⸗ xi⁊ tantũ viuam de futurofeliciſſimus eſt. Vnð Seneca epla xlvij Ille beatiſſimꝰ et ſecurus ſui poſſeſſoꝛ eſt quicraſtinũ ſine ſolicitudine expectat qͥſquis dixit vixi quo tidie ad lucrum ſurgit Talis ſententie fu it quidam religioſus qui qᷓ;tum vixiſſet in terꝛogatus a quodam.nihil reſpondit ei ni ſi vixi fuit em̃ in religione.xvij:annis ⁊ cũ alius diceret quero nõ an vixiſti.ſed qᷓ;tum reſpondit Dum dixi vixi qᷓ;tum vixitibi di xi Voluit eĩ dicere ꝙ ꝑ tantũ tempus vi⸗ xerat qᷓ;tum ſignificant littere numerales in hac dictione vixi et ille ſignificant · xvij

Iectio

annos ſicut pats · Vnde marcialis epigra⸗ maton ſeuthegon eſt crede mihi ſa⸗

pientis dicere viuã.ſera nimis eſt vita cra⸗

ſina. viue hodie Et hoc eſt qð docuit aug. de verbis dñi omel· xx. Age ſemꝑ eſto coꝛ rectus.longe quidẽeſt dies iudicij. ſed vni uſeuiuſqʒ dies vltima longe eſſe nõ põt qꝛ breuis eñ vita ⁊ ipᷣa breuitas ſempꝑ incerta res ipa eſtqͥ młtos occidit dum dicũt cras cras.⁊ ſubito hoſtiũ claudit. mãſit cũ voce coꝛuina. qꝛ nõ hũit gemitũ colũbinũ Hec ile Eſt ʒ fũma ſtulticia iuuentutem vłtꝑs pñs expenderein peccatis et de tꝑe futuro qð non eſt nr̃m ſperare Et ideo ſignanter dicit Ecẽ̃t:vij. Ie impie agas multũ.⁊ no leſſe ſtultus ne moꝛiris intꝑe nõ tuo Et ad Bala. vi.⁊ vlti. Bonũ aũt facientes nõ deficiamꝰ:tꝑe em̃ ſuo metẽꝰ non deficiẽtes qꝛ vita breuis caſus leuis nec ſpes remean di Quãta ſeres hinc tanta feres ſit cura pa randi. Plura ſeras vt plura feras ne non ſeruiſſe Peiteat dũnil valeat tã penituiſſe Lectio.xvi.

MWigex nihilo

nati ſumus⁊ poſt hecerimꝰtã⸗

quã ſi nõ fuerimꝰ. q̃ fumus a flatus eſt in narib noſtris ⁊ ſermo ſcintil⸗ le ad ↄmouendũcoꝛ nr̃m.qꝛ extinct?cinis erit coꝛpus nr̃m ſpũs diffundet᷑tanq; mol lis aer ¶ Poſita erꝛonea opinione Hic erequit᷑de eiꝰ inſufficienti ꝓbatõe Et eſtꝓ batio talis Nulla res q̃ moꝛiendo perit et ᷓ̃nihilat᷑ pᷣmiat᷑ vel punit᷑poſt moꝛtẽ. oĩs hõẽtalis ð ⁊c̃. ſtius ratõis ſolum poĩit mi norem et pꝛobãt eam · vicʒ ꝙ poſt hec ſcʒ vi tã pñtem erimus tanqᷓ; nõ fuerimꝰ idẽnec coꝛpus viuet necaĩma:et ita hõ moꝛiendo perit totaliterſ Lircaꝓbationẽiſtiꝰ mino ⸗ ris duo facit. Pꝛimo ꝓbat ꝙ homo totali⸗ ter peribit ᷣm rem. Scðᷣoꝓbat ꝙ ᷓᷣm nomẽ ibi. Et nomen noſtrum. ¶ Circa primum Duo facit: quia primo perſuadetur hec opi⸗ nio naturaliter et ꝓhiloſophice. Secundo

exemplariter et rethorice:ibi. Tranſiet

¶ Circa primũ duo facit Primo pꝛobath exhominis ꝓductione Scðo ex hominis re ſolutione ibi Extinctꝰ? ¶ Lirca primũ duo — probat hoc ex parte terminia

quo cho ex ꝑte termini ad quẽꝓductõis