mẽintelli/ eſt ſolic⸗ äwczw e cätmoꝛs tmalscen berezab ehuohim coentißi
woptim
icit— q; egr ns in Thi am qð nch rfoſiosvti npozpn v viußt hi dicit pit egat calci bi dic. herapßs aſclepiun shnnit mitercin meunl jot c; A nſicpe n
Fv
inter celum⁊ terꝛã mundanis fluctibus in diuerſa ſemp eternis penis agitata rapta/
bit̃. Unð in oc anime obſit eternitas ꝙ ſit
immoꝛtali ſnĩa eterno ſupplicio ſubiugata Ad idẽ eſt Areſto.xvi:d aĩalib.c.iij· In rellectus ſolus eſt ab extrinſico⁊ ſolus ha⸗ bet eẽ dininũ Item ſcdo de aĩa Vbi dicit ꝙ aĩn intellectina eſtalteꝝgenus aĩe a vegeta tiua? ſenſitiua ⁊ ꝙip̃am ſolã contiget ſepa raria coꝛpe ſict ꝑpetuũ a coꝛruptibili ð in libro de pomo. Item Seneca epla:lxxi. moꝛs quã ꝑtimeſeimus ⁊ recuſamꝰ inter⸗ mittit viram nõ eripit. veniet iteꝝ qui nos in lucem reponet dies Itẽ epla.xiiij · qᷓ̃ tñ cõiter nõ habet qꝛ ego inueni.vxxvi.eplas
Preter illas. lxxxvtij.q̃ cõmũiterhabentur.
Dicit em̃ ſic vbi vᷣpꝛa Juuabit de aĩan eter nitate aliquid querere ĩmo credere Erede bam me em̃ facilẽopiniõib magnoꝝ vroꝝ remgratiſſimam magis ꝓmittentiũ qᷓ; x⸗ bantium dabam me ſpei tante¶ Duod ãt hec ſancta fides ſit catholicis demulgata⁊ multis muraculis pdicata ꝓbare nõopoꝛ/ tet qꝛ ſatis ↄſtat Scðoꝑſuadeturilud ad pñs tripliciter. Primo ex diuina boni⸗ tate ſic Cũ deus ſit bonus ſingulariter.ma xime tñ bonus eſt amicis ſuis.ſed amicoꝝ ꝙꝓpꝛie eſt ↄuiuere. viij. ethi.⁊ amicꝰ faluar vitam amiciſi põt ergo deus cõ̃fert amicis ſuis immoꝛtalitatẽ · pᷣ:ad Coꝛin. xxv: Siin hac vita tantũ ſperantes eſſemꝰ miſerabili oꝛes eſſemus omibus hoĩbus. ¶ Scðᷣoex dei equitate Juſticia em̃ dei requirit ꝙ om nibus reddat᷑ fm merita ſua et demerita. Premiũ:ꝓ meritis. pena.ꝓ demeritis ſed hoc non fit in vita iſta in qua mali letᷓtur ⁊pſperant᷑. boni deprimunt᷑⁊ tribulantur ergo neceſſe eſt vt hoc fiat in futuro¶ Ter cio patʒ idem ex diuina veritate:qꝛ deꝰnul lů fallit:ſed ꝓmiſit nobis vitã eternã ſi bñ fecerimꝰ⁊ penã eternã ſi male.ergo ita fiet Et licet foꝛſitan non poſſit naturali ratiõe ꝓbari. ſicut patʒ ſatis ꝑ debilitatẽ rationũ que ad hoc tã a ſanctis qᷓ; a phis ad ducun xur Summe tñ ↄuenit hoccredere ſit mul ta alia ſunt vera q̃pbare neſcimus: Alteꝝ em̃ iſtoꝝ eſt verum mundus incepit eſſe vl mundus nõ incepit eſſe:tñ neutx iſtoꝝ po⸗ teſt ꝓbari demõſtratiue fm Areſto.iij. tho pico. Similiter quadratura circulicertaẽ
——
tamẽ eius d monſtratõ tpẽ areſtotilis innẽ ta nõ fuinſicut ip̃e met dicit in pᷣdicamẽtis c· de ad aliquid. Et nihilominꝰ ſciuit are⸗ ſtotiles ꝙ hoc ſcibile fuit Vñ ↄueniẽter di cit de quodam religioſo qui quendaz phm redarguit de eo ꝙ negauit aĩam eſſe ĩmoꝛ⸗ talem Quero inquit a te aut ania eſt moꝛ⸗ talis aut ĩmoꝛtalis Si moꝛtalis nullũ in⸗
cõmodũ infligetcredentibo eameſſe ĩimoꝛ⸗
talem ſiimmoꝛtalis ⁊ eam credimus eſſe mortalem aliqð incõmodũ inde ſequit᷑: er⸗ go melius eſt credere aĩam eſſe immoꝛtalẽ qᷓ; moꝛtalẽꝭ
bũ qð impij in ſua opin ſcʒ Eriguum? cum tedioerit tempus vite noſtre.eſt ſciendũ geſt veriſſimũ. In quo vita noſtra a tribꝰ deſcribit᷑a breuitate ſue duratõis.exiguum · a penalitate grauis aß flictõis.cũ tedio.abinſtabilitate ſeu labili⸗ tate cõtinue mutatõis.tempus vite noſtre De quo Sapie.ix. Pomo infirmꝰ⁊ exigui tꝑis De ſcðo Job.c.x. Tedet aĩam meã vi temee · Detercio Ecẽ. xxiij: De mane vſqʒ ad veſperã immutabit᷑ tꝑs. Iſtã breuitatẽ vite hũane ſilcum ꝑenalitate pertractans. Seneca epla.ij. diẽ ſic. ꝓpone tꝑis ꝓfundt vaſtitatẽ⁊ vniuerſũ ↄplectere. dein qð eta tẽ vocamꝰhũanã cõꝑa vniuerſo ⁊ videbis ꝙ exiguũ ſit qð optemꝰ qð expendimꝰ.⁊ h tã lacrimeq; ſolicitudines oœcupãt.qᷓ;tum
mors anq; optata veniat.qᷓ;tũ valitudo.qᷓ;
tum timoꝛ.qᷓ;tũ tenẽt inutiles ãni.dimidiũ er bedoꝛmit:adijce laboꝛes. luctꝰ ꝑicka er intelliges in longiſſima vita minimũ eẽqðᷣ viuit¶ Ex iſtis tribv patet triplex fatuitas hoĩm mundanoꝝ.pᷣſumentiũ longitudinẽ non obſtãte brenitate. diligentiũ àmaritu/ dinẽnõ obſtãte penalitate · differentiũ moꝝ rectitudinẽ nõ obſtãte tꝑis labilitateſCð tra iſtos vltios Senecaepla. lxxxviij:Iul lus vita erpectat in craſtinum quid hoc ſit mali queris ·intermini. Nonenim vinunt ſed victuri ſunt. omnia differunt. Et ſiat⸗ tenderimus cum nos vita pꝛecurꝛeret. nũc vero cunctantes id eſt moꝛantes quaſi alie na tranſcurꝛit et vltimo die finitur omni tempoꝛe perit · Et ideo iuxta conſiliũ apo⸗ ſtoli ad Bala.ſexto et vltimo. Dum tem⸗ pus habemus operemur bonum ad omẽs maxime autẽad domeſticos 8
¶ Circa primũ verꝰ one ꝓponũt.iſtud
——————
8 *
———
———————
—.——