vErqu
7 6 ratitu
anzbi bencflapr luthoiem ohöin, do innut Löſ bit ben⸗ Et dicꝙ ter omia inpec⸗ nta Eth es oꝛbig de ter
omibn
nmaner notere⸗ noliob ippicut tirmita⸗ b. amoꝛ ure offe inmita/ velit h. hnabi⸗ atönes natio er omni ꝛouidit t indul climus im b Lonſe⸗ tc. Ey ſolẽ er oltus vnint e isf
xii
gilitatem neceſſitare hoĩem ad peccatum.
Tercõdicunt ꝙ demones hoĩes decipiunt ⁊Peccarefaciũt quadã violentia extrinſeca Sod iſtas tres excuſatõnes irꝛatõnabiles tollir ſpũſſctũs ꝑ duas negatiuas. Primo duas. pꝛimas ſimul ꝑ iſtã negatiuã. nõ eſt em illis medicamentũ exterminij Illis.i. creatuns omibus quas deus poſuit in mũ
do· non eſt refectioad cauſandũ peccatum Terciã vero excuſatõem tollitꝑ ſeðam ne⸗
gatõnem ibi nec inferoꝛum regnũin terꝛa.
Contra duas pᷣmas ergo dicit᷑ nõ eit illis: ideſt oĩbus rebus.quas creauit deus.i.q̃s oſuit in mundũ.medicamẽtũ exterminij. * eſt neceſſaria immutatõ vel infectõ ad cauſandũ extermimũ id eſt peccatũ ꝓpter ð homo ertermiat.incurtit exterininiũ eternũ vel exterminatid eſt extra terminoſ eccleſie vtriuſqʒ ponit᷑. Et eſt methaphori⸗ cus modus loquendi quaſi medicus dice⸗
ret infirmo oñdendoſibr aliquẽ cibũ extra
neũ.comedas ſecure de iſto.moderate tam̃ qꝛ nihil ꝑiculi.nihil malt in eo eſt. niſitu fa cias exceſſum Et vult dicere ꝙ bnullomõ eſt imputandũ bonitati reꝝ vłſpeciei lfoꝛ me ꝙ homies in amoꝛe mundanoꝝ contra amorẽ dei fingunt᷑. ſed tantũmõ ꝑuerſitati hominũ qui male vtunt᷑rebus bi creat:et ſic tollitur pᷣma excuſatõ. Vñ augꝰ. de pa religiõe c:xxxviij· Nec aqua malũ nec aial qð in aere viuit Nam iſte ſubſtantie ſunt. ſed malũeſt volũtaria pcipitatõin aquam ⁊ſuffocatio quã merſus patitur Stilꝰ fer reus alia parte qua ſcribamus.alia qua de leamus fabricatus eſtin ſuo genere pulcer ⁊ad vſum nñ̃m accomodatꝰ et ſi quiſq; ea ꝑte ſcriberet qua deletæ ea velit delere qua ſribit. nullomõ ſtilũ malũ fecerit ſed ipſũ factum iure vituperaret Pecaugꝰ. Sca
excuſatio pctõꝝ q̃ dicunt fragilitatẽ carnis
ad peccandũimpellere:excludit᷑ꝑ illð idẽ. Nonem̃ eſt illis medicamentũ exterminij hoc eſt ↄcupia neceſſitans vel exterminãs. ſed excitans tiñ quã homo peccãdo hr̃e me ruit⁊ de qua ſi velit ꝓficit ſi reſiſtit. VUnde grego.ix.moꝛa.c. xxxvi. Supna diſpenſa⸗ tio idcirco nos tota ſibi intentõe ſeruiẽteg
Caruem nr̃am ꝑmittit impugnatõibo cõcu
ri.nemens nñ̃ audeat in ſuꝑbiã pꝛeſump⸗ tioneſue ſecuritatis eleuari vt dum pulla⸗
ta trepidiewin ſolo auctoꝛis adiutoꝛi pe⸗ dem robuſtiꝰ ſpei figat Itẽtbidẽ li. ix.c.iij. dicir ſic. Ad yma qͥppe trahit caro ne extol lat ſpũs.⁊ ad ſũmatrahit ſ pũs ne ꝓſternat᷑
—
caro. ſpũs leuat ne iaceamus in ymis. caro
aggrauat ne extollamur ex ſummis: Et ſic
ᷣm Bꝛeg. quodãcerto moderamine fit vt carne depᷣmente ſed non ꝓſternente. hõ de ſperatõis lapſum caueat ⁊ ſpũ eleuante et tamẽtentatões ſentiente ſupbie caſuʒ eua⸗ dat.⁊ ſic dum ſpũs ſurſum trahit ⁊ caro re trahit ſubtiliſſimo interni iudicij modera/ mineinfra ſumma et ſupꝛa infima in quo/ dam medio aia liberat᷑ Et ſic patet ꝙ nõ eſt in homine medicamentũ exterminij Sapi ens.et deus creauit hoĩiem inexterminabils ⁊ad ymaginẽ ſimilitudinis ſue fecit illum ¶ Tercia excuſatio pctõꝝ eſt ꝓpter demo⸗ nũ infeſtatões ſed excuſatõ iſta excludit᷑ꝑ terciam negatiuã que eſt iſtaNec inferoꝛũ tegnum in terꝛa id eſt regnum vl dñim.in fernoꝝ id eſt demonũ non eſt in terꝛaid eſt in hoĩbus viuentib in terꝛa et de terꝛa exi ſtentibo ⁊ ideo licet hoĩbus poſſint maluʒ ſuggere ⁊ tentare ſed nullomõ violentare permittunt hoĩem ⁊ ideo domimũ non hñt in homie niſi homo ſponte per liberũ arbi⸗ trũ eis ſubdi velit Vñ Berñ:ſuper cañ: ſer. lxxxvi. Impulſoꝛ homis dyabolus eſt. Impulſoꝛ mundꝰ. impulſoꝛ bõ Duis iſte hõ ſit queris. quiſqʒ hõ ſut. noli mirari vſ⸗ q;a ðoimpullor ſibi eſtꝛſuimerpcipitatoꝛ vt nõ ſit qð in altero impulſare foꝛmidas. ſiip̃e ad te ꝓpꝛias ↄtineas manus. manus tua cõſenſns tuus B ¶ Nota ſuꝑ illud Creauit deus vt eſſent omĩa ꝙↄſide⸗ ratio creaturarũ ꝓpter hoĩem factaꝝ mo⸗ net Poĩem erga deum ad qͥnqʒ laudabiles diſpoſitões mouet em̃ hoĩem ad amoꝛẽ ad honoꝛem.ad ſtupoꝛem.ad timoꝛem.et ad laboꝛem: Dep: Augꝰ.x:cõfeß.c.xxiij. Le⸗ lum ⁊ terꝛa⁊ omĩa que in eis ſunt ecce vn⸗ diqʒ mihi dicunt vt te amẽ. nec ceſſant di⸗ cere omibus vt ſint inexcuſabiles Et infra c·vij· Duid aũt amo ců te amo.nõ ſpeciem coꝛꝑis nõ decus tꝑis neccandoꝛẽ lucis.nec dulces melodias cantilenaꝝ: nõ floꝝ ⁊ vn ⸗ guentoꝝ ⁊ aromatũ ſuauitatem.non mãna ⁊ mella.nõ mẽbꝛa acceptabilia carnis am⸗ plexibus:nõ hec amo cũ amo deũ meũ.⁊ tñ