———
—————
———————————
8——
Lectio
ſntia Inde.terꝛens iuſticia.ſuhditos hoꝛ rendum chaos infernipatens deſuper in dex iratus.intus ↄſcĩa vrens foꝛis mundꝰ ardens.pctõꝛ ſic dep̃henſus in quã parteʒ ſe pꝛemet cõſtrictꝰ vbi latebit. Hec ibi:Et ideo anteiudiciũ para iuſticiã.ecci.xviij.
Lectio.nona
Mſtodite er
govos a murmuratõe que nihil ꝓdeſt) ¶ Poſtq; ſapiens diſ
ſuaſit omnem locutionis maliciã generali⸗ ter Pic particulariter deſcendendo diſſua vet quaſdam lingue malicias ſpecialr. Et
ſunt tria mumuratio.detractio⁊ mendaci
um Et fm hoc lectio diuidit᷑in tres ꝑtes ſi
cut patet intuenti.dicit qᷓ inferens cõcluſio naliter ex pᷣcedentibo. Ex quo ſic eſt ꝙ pec⸗ catoꝛ maliloquus nullomodopõt euadere impunitus ſed iudicabit᷑⁊ coꝛripiet᷑a deo.
ergo cuſtod ite vos a murmuratõne que eſt ſpẽs vna locutõis que multum deum offẽ⸗ dit ⁊ non ſolum cauenda eſtꝓpter dei iud: Dicantis ſeueritatem ĩmoꝓpter ſui inutili tatem.et ideo ſubdit que nihil prodeſt.
A ¶Et eſt notandũ circa iſtð vi ⸗ ciũ qͥd ſit ⁊ quante grauitatis apud deum Eſt em̃ murmuratõ querela cũ impaciẽtia in his que homo debet ferꝛe patienter vl ſu ſtinere Et cõmittit᷑ qñqʒ contra deum ꝑdi ſplicentiã.qñqʒ contra pꝛelatũ per inobedi entibm.quandoqʒ ↄtraꝓximũ per inuidẽ tiam Pꝛimo em̃ inueniunt᷑quidã quimur murant cõtra deũ per diſplicentiã quã hñt de ſuo regimine ⁊ adminiſtratõe quã facit circa homĩes:¶ Et hoc eſt multũ irꝛatõna⸗
bile Vñ Seneca Optimũ eſt pati qð emẽ
dare non poſſis ⁊ deum a quo auctoꝛe cun cta ꝓueniunt ſine murmuratõne comitari. WMalus em̃ miles eſt qui imperatoꝛem ge mens ſequit᷑ Seneca in epla xiiij. vbi nul⸗ la prudentia eſt.ſubtiles artifices multuʒ indignant᷑:⁊ merito.qñ coꝛripiunt᷑⁊ inſtru unt̃ab in ſcijs ⁊ ignaris artis ſue. Certe de mundi regimine nos ſumus ignari: Deus
aũt ſolus ſcit quid omnibo expediat. Etiõ
quicunqʒ contra diuinas oꝛdinatões? diſ
poſitões murmurat oſtendit ſe eſſe fatun
⁊ indiſciplinatũ Ecẽi.x. Vir prudens ⁊ di ſciplinatus non murmurat¶ Murmurãt tñ mundiales contra deũ ꝓpter quattuoꝛ: Pꝛimo de hoc ꝙ temperiem et tempeſtates nõ tribuit eis ſꝑ ſcdm eoꝝ voluntates
¶ Sco de hoc ꝙpſperitatem ⁊ aduerſita
tem nõtribuit in vita iſta iuxta merita⁊ de⸗ merita hoĩm¶ Tercõ de hoc ꝙ deus eis fre quenter immittit tribulatõnes ⁊ infirmita tes.¶ Quarto ſpẽalr murmurant paupes inuolũtarij ↄtra deum de eo ꝙ non ita abũ⸗ dantertribuit eis ſicut quibuſdam diuiti⸗ bus¶ Primt hoĩes multũ faciunt ↄtra ſe⸗ ip̃os qꝛ impediunt ꝓpꝛiam tranquilitateʒ ⁊pacem.nõ ↄfoꝛmando ſe diuine volun ta ti:ĩmoſiſic eſſet ſicut vellent mundꝰ perirʒ qꝛ talis temꝑies qualẽ vnus homo vellet ꝓ oleribo ſuis velꝓ agro ſuo diſpliceret vek noceret vicino ſuoĩmo ſibijp̃i diſplicerʒ vł noceret poſtea quia homo neſcit quid ſibi vel ſuis expedit · Tales vident᷑ ↄſilis affec tionis qualis fuit pheton m fabulas deqͥ; ouidiꝰ.ij. methamõ. Qui fuit filius phe⸗ bi. qui peijt a parre ꝙ poſſet regere curꝛu ſolis Rerit igit᷑ iſte puer inſcius ⁊ inexper⸗ tus aliqñ duxit ſolem itaꝓcula terꝛa ꝙ oĩa ꝑ frigus ↄgelabant᷑ Aliqñ ita ꝓpeterꝛaʒ ꝙ omia ↄburebant᷑ꝓpter qð a ioue fulmia tus interijt Ita ↄtingeretiſtis fatuis ⁊ pꝛe ſumptuoſis qui de diuina gubernatõe mur murant Sed ſi fm eos fieret gubernatõ to ta mũdi machina ſolueret᷑. Vñ narꝛat᷑ de quodam heremita qui ſemnauerat olera ⁊ petiuit pluuiam a deo⁊ optinuit · Poſtea ſerenitatem ⁊ optinuit Iterũ pluuiãet ha⸗
buit⁊ quale txs voluit deus dedit⁊ tamen
nec vnñ olus excreuit. cogitauit ergo here⸗ mita ꝙeſſet vniuerſalis defectus oleꝝ ĩto⸗ to mundo⁊ patienter ſuſtinuit Laſu tamẽ ↄtingente diuertit ad locum alteriushere mite et vidit ibiolera pulcerꝛima. Dño in⸗ quit habes tu olera ita pulcra ego ſemina⸗ niolera ⁊ pluuiam a ðopoſtulaui ſicut mi hi videbat᷑ expedire⁊ optinui⁊ tamen ni⸗ hil habeo. Lerte reſpondit alius. hoc iuſte ⁊ ratõnabiliter tibi accidit.putabas te ſa⸗
pientioꝛem deo. ⁊ ip̃etibi oſtendit fatuita⸗
tem tuã Vñ etiã de quodã agricolanarꝛat᷑ uicõ̃iter habuit iu agrls in vineis ⁊ paſcu is vberiozes fructꝰ et herbas q̃ᷓ; viciniſui.
SSSS.—SED
—