Druckschrift 
Robertus holgot super libros sapientie
Einzelbild herunterladen

ochö te onteue erico, under ttibich, uuseis michtu mein⸗ utci eter⸗ qnul⸗ multo ifeſta⸗ debitʒ ra bo/ gfam ptime ppꝛo öt ſaco ialijs ui ſnoti centij erali⸗ ange/ er⸗ ncelis ens. zinlit impj gato ns do digni tertu quali ecta ſim q qrb noil at. Pi un es e um 15 co 300 1 b

dñoꝝ Vnde Sapie.iiij. Ex iniquis enim omnes filij qui naſcenturteſtes ſunt nequi cie aduerſus parentes in interꝛogatõe ſua · id eſt tam ĩ interꝛogatõe parentum qᷓ; filio rũ id eſt ſubiectoꝝ⁊ pꝛelatoꝝ. Et ideo no ⸗ tabiliter beatꝰ Augꝰnõ ſolũ prelatos ſed dños laicos monet curare vᷣtuoſe de ſubie⸗ ctis in quadam eplaad comitẽ Bonifaciũ ita dicens Queſo mi frater queſo omĩbus ſubiectis ⁊ bone voluntatis in domo tua a maioꝛe vſqʒ ad minimũ · amoꝛẽ⁊ dulcedi⸗ nem regniceleſtis.amaritudinẽ⁊ timoꝛem gehenne annũcies⁊ de eoꝛum ſalute ſolici tus ac vigil exiſtas qꝛ ꝓ omibo tibi ſbiect; qui in domo tua ſunt ratõem dño reddes

hecillel Interꝛogabit etiam deus tercõqᷓ

liter tua expenderis Lu.xxi:de villico diß famato apud dñim ſuum · quaſi diſſipaſſet bona ſua. Quid inquit hoc audioð te red de ratõem villicatõnis tue v b Etiðᷣo ꝓuidendum eſt nobis diligenter ↄtra iſtũ

computũ quẽ reddemus:qꝛ Job.ix. Si re⸗

pente interꝛoget. quis reſpondebit eiDua ſi diceret nullus De equitate iudicis⁊ dya

boliↄtra nos allegatõnibus.deuote ſcribit btũs Augꝰad comitem ſupꝛa dictũ Expe ctaturinquit dies iudicij. Aderit equiſſi⸗ mus iudex qui nullius potentis perſonam accipiet cuiꝰ palatiũ auro argentoqʒ nullꝰ epiſcopꝰ nec abbas nec comes coꝛrumpere põt Aſtabunt omẽs aĩe vt referat vnaque qʒ ſm illud qð in coꝛpe geſſit ſiue bonũ ſi⸗ ue malum.pꝛeſto etiam erit dyabolus ad/ uerſarius ⁊recitabunt᷑ verba ꝓfeſſionis no ſtre⁊ obijciet nobis in faciem qua die pec⸗ cauimus ⁊ quo loco⁊ quid boni oꝑis tunc tpis facere debebamus ⁊ ſitales innẽtifue⸗ rimus exultabit ille aduerſariꝰ in ↄſpectu

pijſſimi iudicis ſuꝑioꝛem ſe eſſe nobis cla⸗ mans agens talem cauſam apud talẽiudi⸗ cem. habet em̃ tunc dicere ipe dyabolꝰ Eqͥſ ſime iudex · iudica iuſtũ eſſe meũ ob culpaʒ qꝛ tuus noluit eẽ ꝑ gr̃am.tuus eſt ꝑ natu⸗ ram:meus ꝑ miſeriũ·tuus ob paſſionẽmeꝰ ob ſuaſionẽ:tibi inobediens mihi obediens

a te accepit ĩmoꝛtalitatis ſtolã a me pãno⸗ ſum qua indutus eſt tunicã.tuam veſtẽami ſit cũ ea veſte hic aduenit.qͥd apud eum im pudicicia faciebat qͥd intempantia qͥdaua ricia. qd ira qͥd ſuꝑbia.qͥd cetera mẽbꝛa vl

Pctaua

vicia.dimiſiʒte.confugiũ fecit ad me⁊ me as ſoꝛores video comitari cum illo. Equi ſime iudex iudica illum qꝛiuſticia⁊ iudi⸗ ciũ preparatõ ſedis tue.iudicaillum eẽme

um?⁊ mecum eſſe damnandũ hec omnia

ue huc attulit mea eſſe ↄgnoſco meus eſſe voluit⁊ mea cõcupiuit.ideo mecum puni⸗

ri debet. hec Augꝰ. Igit᷑non pᷣteriet illum

coꝛripiens iudiciũ Totandũ ꝙ iudiciuʒ iſtud cõparat arcui ſicut dicit glo · ſup illð plal. Dediſti metuentibo te ſignifitatõem vr fugianta facie arcus: Primo qꝛ anteqᷓ; feriattimoꝛemincutit. Unde glo. Arcus meus ertenſus iam minat᷑ ſed nondů ferit qꝛ iudiciũ nos terꝛet ſed nondum damnat In põ. A iudicijs em̃ tuis timui Tota de illo qͥ fuit terꝛitus per ſomnium in iudicõ. Nota quoqʒ ꝙ duo milites ex deuotõe iue ⸗ runt vltra mare viſitare loca ſancta. Acci⸗ dit ꝙintrauerunt vallem ioſaphat VUnus autem er ſolatõ poſuit⁊ adaptauit vnũ ma gnů ſilicẽ ⁊ait ſocio ſuo.volo mihi parareſe dem p iudicio. Et volens ꝓbare ſi bene eẽt actus ſeſſiõe.poſuit ſe ad jedendũ.ſedit et ad celum vbi dñs debet appareꝛe aſpexit. Cui ſubito tantus timoꝛ⁊ tremoꝛ in mem. bris eius miſſus eſt ꝙ vix ꝑ ſocium ſupo⸗ tuit inde leuari atqʒ abduci: Aſſeruit po⸗ ſtea ꝙex tunc in antea nunq; fuit ꝙ audito iudicio nomiari tremoꝛ in oſſibus eius nõ irꝛueret. Secũdo compꝑatur iudiciũ ar⸗ cui qꝛ coꝛda arcus qᷓ;tomagis retrahit᷑ tã⸗ to grauius ꝑcuſſus ledit᷑.ſic certe qᷓ;tumiu dicium legis differt᷑ a pctõꝛe ⁊ quãto diuti us expectat᷑tanto durius feriet. Ro.ij ᷓᷣm duritiam tuam⁊ coꝛ impenitens theſauri ʒas tibi iram in die ire⁊ reuelatõis iuſti iu⸗ dicij dei. Et ſicut videmus ꝙ tentio arcus reflexio eſt a ſua naturali habitudine ⁊ rec⸗ titudine ita xpc in iudicõ cũ ſit naturaliter miſericors qʒ filius matris mißicoꝛdie ex vna ꝑte et filius patris mĩaꝝ ex alia:ij. ad coꝛin. pᷣ: Flectetquodamõ per arcum rigo

ris ⁊ iuſticie⁊ emittet ſagittas dire ſenten

tie Ite maledicti inignem eternum Mat. xxv: Tercio compatur iudiciũ arcui Ar cus ſᷣm yſideꝝ. xvij· ethimologiaꝝ.c.ix. di cit: qꝛ curuatur. arcius vt arceat hoſtẽ Sic fiet in iudicio · Vñ anßhelmꝰ in meditatio nibus ſuis O anguſtie. hinc erũt ꝓctãaccu⸗

4 1 . 17 . 3 6 3 13 ½ 1 *

———

——