tis rech, Rie et g

benbit 0mre thocq; ¶hic olus es Pic de o⸗ ſic pce⸗ uendi uendi igit᷑vos irꝙma cöpcul

t eua/

tuöem

wimum ſuus ha üdoſ e oni cduof is mali tẽ Se⸗ uitateʒ icit er ieetpöt erpſy pintus monil ute qhe Gtc oporrt ſe ali Z malos pꝛin gudt

m

J6 umte sſu⸗ u

ſeptima

dꝛiri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos Sic igiẽſte ſapie ſpũs babet ad bonos ſummã pletatẽ ⁊tnnõideopᷣſumat peccatoꝛ maliloquus quiſe finaliter nõ emendat ꝙ ſit euaſurus impune quia nõ liberabit maledictũ.i.ma/ ledicentẽ vel detractoꝛem a labijs ſuis id ẽ apena ſibi debitaꝓ pctĩs labioꝝ ſuoꝝ ope⸗ riet eos vſqʒ vir linguoſus Et qꝛ poſſetali

quis querere qũopuniet ſpũſſanctꝰ malos

homnies cum non oſtendat ſe modo noſſe eox peccata. Ideo ↄſequenter oñdit ꝙiu ⸗ dex ille oim petõx plenariam haber cogni⸗ tionem Et ſubdit qm̃ renum illius teſtis ẽ

deus¶ Triaem̃ ſunt que vellet pctõꝛ maxi

me latere· vicz delectatõem ſue voluptatis cogitatõem concepte vanitatis locutiõem ↄmunicate ꝑuerſitatis ⁊ tñ omiĩa iſta deus nude videt: Iſta aũt tria tangit ſapiens ꝑ tria coꝛꝑis oꝛgana videlicʒ.renes:coꝛ⁊ lin guam In renib viget voluptas:in coꝛde vaniras. ⁊ in lingua ꝑuerſitas:¶ Et reſpe⸗ ctu iſtoꝝ trium tres actus deoattribuit nã reſpectu voluptatis ipe eſt teſtis. reſ pectu vanitatis ipe ẽſcrutatoꝛ Scrutari em̃ ẽad interioꝛa ⁊ latẽtia penetrare.in põ.ſcrutãs coꝛda et renes deus.ſed reſpectu ꝑuerſita⸗ tis ſeu falſitatis ipe eſt auditoꝛ ergo habe ⸗ mus ꝙ deꝰ poteſt eſſe iudex⁊ teſtis. Teſtis qꝛ videt⁊ audit.iudex qꝛ ſcrutatoꝛ et inue ſtigatoꝛ eſt coꝛdis Piere.xxix. Ego ſum iu dex et teſtis dicit dñs ergo patet cum ſit ſũ meiuſtus. non liberabit maledictũa labijs ſuis: Sed qꝛ poſſet eſſe dubiũ vnde habet ille ſpũs ſapientie ꝙ videat ⁊ audiat? ſcru tet᷑ omĩa:iõↄſequenter aſſignat ſue cogniti onis ratõem Eſt aũt ratio qꝛ ſpũs illeẽ vbi qʒ pꝛeſentialiter ⁊ potentialiter.⁊ eſſentia liter. ⁊ hoc ẽqð ſubdit · qm̃ ſpũs dñt reple⸗ uit oꝛbẽ terꝛaꝝ Et põt legi ly dñi vel intrã ſitiuevt ſit ſenſus ſpũs dñiid eſt ſpũs qͥ eſt dominus.vel tranſitiue id eſt ſpũs qui eſt a deo patre⁊ a deofilio iſte repleuit oꝛbem

terꝛaꝝ Piere. xxiij. Eelũ⁊ terꝛam egoim/

pleo Et augꝰ vbiqʒ eſt deus inter oĩa nõ in/ cluſus extra omia non excluſus:ſuꝑ omnia non elatus. infra oĩa nõ depreſſus Et h qð ↄtinet omnia id eſt idem ſpiritus qͥomnia tinet.id eſt gubernat ⁊ ſeruat omia ſciam habet vocis id eſt noticiãoĩm que ab homi ne dici poſſunt quacunqʒ vtat᷑ lingua: Et

ideo cauere debemus in qubus delectemur que meditemur.⁊ qualia loquamur qꝛ iu⸗ dex noſter videt⁊ audit quidqd hõ cogitat vel dicit: Et hoc eſt qð ↄcludit Boeciꝰ vl· li.ↄſo.ſuaꝝ. Auerſamini inquit vicia.coli te virtutes ad rectas ſpẽs animũ ſubleua⸗ te. Pumiles preces in excelſa poꝛrigite.

a Magna nobis ſi diſſimulare nõ vul tis indicta eſt neceſſitas ꝓbitatis cum oĩa ante oculos agitis iudicis cuncta cernentꝭ ¶ Notandũ ꝙ hic tangit ſapiens tria coꝛ⸗ poꝛis oꝛgana que difficilimũ eſt regere rõe Renes.coꝛ.⁊ linguam:nam in renibo volu pras.in coꝛde vanitas.ĩ lingua falſitas do ⸗ minat Et ideo difficilimũ eſt etiam ſunctis ꝙſe regnent pꝑfecte in delectationibꝰ que ꝑ renes ſignantur.in cogitationibꝰ que ꝑ coꝛ in locutionibo que per linguã notant᷑ · dicit

Areſto. xiij. de aia libus. infirmitas renũ

in homĩe eſt difficilis curatiomis Moꝛali ter qꝛĩ renib dñat᷑ voluptas ideo infirmi tas renũ camalem noĩat ↄcupiam que vo ⸗ cat languoꝛ nature. Inꝓõ. Miſerere mei deus qm̃ infirmus ſum: hec infirmitas eſt difficilis curationis ſicut patuit in paulo⁊ in alijs ſunctis Vnde mitigari poteſptolli non poteſt citra moꝛtem oĩno ᷣm Auguſti nũ de ꝑfectõe iuſticie hũane Et berñ: Siue velimus ſiue nolimus iebuſeus iſte in fini⸗ bus noſtris habitat ſupprimi põt extingui non poteſt Vnde narꝛat Bꝛego.iiij. dyalo goꝝ.c.·xiij · de vrſiõ.pꝛeſbitero qui ſic cõui⸗ xerat ſue pꝛeſbitere tanq; frater cum ſoꝛoꝛe ↄtinens a tꝑe oꝛdinatõis ſue. ille cum eſſet ↄfectus etate⁊ iaceret infirmatus ad moꝛ

tem.⁊ intantũ inualuiſſet infirmitas ꝙ du

bitabant aliqui an ſpũs exiuiſſet an nõ:ac ceſſit ad eum pꝛeſpitera ſua⁊ naribus ſuis auꝛes appoſuit vt ſciret ſicoꝛꝑi ſuo aliqͥs vitalis ſpũs ineſſet qð ille iam ſemimoꝛtu us ſentiẽs recollectis viribo quas habebat

erupuit in vocem:⁊ ait. Recede a memuli

er adhuc igniculus viuit. tolle paleam.Et

cito pꝰ vementib ad ſe petroꝛ panloapłis

ſicut ſibi videbat ſpiritũ exalabat. Ille po⸗ tuit deo regratiari⁊ dicere cum põ. Bene/ dicam dñim quitribuit mihi intellectũ in⸗ ſuper vſqʒad noctem increpuerunt me re⸗ nes mei id eſt vſqʒ ad moꝛtẽ ᷣm gloſam.in crepueruntid eſt arguerũt vel tentauerunt

——

—

* „ 1 13 1 4 1 1 1 3* 1 3 3 5 4 * 6 k 18