Druckschrift 
Robertus holgot super libros sapientie
Einzelbild herunterladen

1

hoꝛrea ſua dilatare · qualiter añt cogitatio ſcða perit expꝛeſſe narꝛat᷑itij. eg:xxi.de amonfilio manaſſe quivitã malã pris ſui cogitãs miſericoꝛdiã dei ſibi finaliter cõ⸗ ceſſ am.deliberauit in peccatis moꝛe pr̃is iuuentutẽ ſuã duceret poſtea finaliter ſicut pater fecerat peniteret. ſd illa cogitatõ pe nMt qꝛ in medio malicie ſue a ꝓprijs ſeruis interfectꝰ eſt De talibo pᷣſumptuoſis ðꝛ in

. QDuomã declinauerũt in te. mala cogi⸗

tauerũt ↄſilia que non potuerunt ſtabilire

ceſt ꝑmitrente qꝛ maliciam ↄceperũt

tua bonitate miſcdia. ſic mala ſua inte

declinauerunt iuſtotuoiudicõ cogitaue

riit ↄſilia que non potuerũt ſtablire Cogi

tatioßm gre.ↄꝑat᷑radici.xij. moꝛa.c. xviij.

q radir arboꝛi. hoc vnicuiq; homi ſua cogitatõ Ratõẽqꝛ ſiẽ radiꝝ occltat᷑ſß ter ra ſed in planta ſup terꝛã manifeſtat. Sic cogiratõ latet ſubterꝛa coꝛꝑis in pñti. ſed in opatõe patet Et in futuro erit ſiẽ in coꝛ⸗ poꝛe vitreo Nunc aũt eſt in coꝛpꝑe luteo. xv moꝛa.c xxriiij. autẽ radix deſiccatur totã plãta deficit jm gre.xiiij. moꝛa.c:viij. vbi diã Omis iniquus prius in cogitatio⸗ nibus areſcit · poſtea a bonis actibꝰ defiẽ: Erideo ſicut ille vult arboꝛẽ habere creſckntem fructiferam ſummecurare de betꝙ rad x nõareſeat ſiccitatẽ: ita vult Jemerip̃m fructiferũ reddere in opibo vᷣtu⸗

oſis:curet oĩno non ſit aridus in cogitatt

onibus ſuis.qꝛ nihil ita ſeruat hoĩem ĩ mẽ te nec ieiuniũ nec ciliciũ nec vigilie·ſic ſan⸗ cta ↄtemplatio vel cogitatõ cõtemplatiua ? ſicut illa duo maxime humectant radicẽ ne arefiat.ſcʒfimus et ſanguis humanns. ſicalidus apponat᷑ita duplex cogitatõ vicʒ demoꝛte noſtra de xp̃ipaſſione p̃cipueĩ omnibꝰ opibus nos fecundat.p:pe.itij. xp̃o in carne paſſo vos eadem cogitatõe arma mini. Itẽ ecẽs:vij. Meliꝰeſtire ad domũ luctus qᷓ; ad domũ ↄuiuij Inilla cũcto finis ãmonet᷑hoĩm viiens cogitat qͥd futuꝝ ſit. Scða cogitatõ ↄparat᷑tinee. m eundẽ.ij. moꝛa:c.xxi.qꝛ ſicut tinea ſine ſoni tu penetrat veſtimentũ.ita cogitatõ trans igit mentẽanteq; ppendat᷑ Job.xiij. quaſi putredo ſumendus ſum qᷓſi veſtimentũ qð5 medit᷑a tinea. Tercõ ↄpat᷑ oꝛi.moꝛa. tvc.iij. Os quippe cogitãtio coꝛdis eſt

*

Aectio

omĩs homo nittit habere os ſuum mundũ ſumme cauet aliquid ponere fetidũ ioꝛe ſuo.ꝓner.xx: Abominatõ dñi cogitatiões male Quarto pilis carnis cõparat᷑.v.mo⸗ raliũ. xxviij: Pilicarnis ſunt vite veteris

cogitatões. Unde beneꝑ moyſen dicitur.

Numeri:viij. Leuite radant omnes pilos carnis ſue. qꝛ is quiin diuinum obſequiuʒ aſſumit debet ante dei oculos a cunctis car nis cogitationibus mũdus apparere Vti nam ſic eſſet modernis tꝑibus Sed notan dum qᷓ;ta eſt fragilitas noſtra ſi compare⸗ mur apoſtolis qͥin pꝛimitiua eccleſia fuert Apoſtolꝰ eĩ querit quaſi mira bili Ro⸗ vi. Duis nos ſeꝑabit a caritate xp̃i⁊c̃ Et reuera tles clerici qui ſucceſſerunt in locũ eoꝝ poſſunt reſpondere Non moꝛs nõgla dius ſed peruerſe⁊ voluptuoſe cogitatões ſepant nos a deo⁊ ſeruiunt hodie ieccleſia tales pꝛeſpri de quibus dicit Daniel:xiij. Venerunt duo pꝛeſbiteri pleni iniqua co⸗ gitatione aduerſus ſuſannam qꝛ noluerat eis cõmiſteri: Vos enim non ſic cariſſimi ſed iuxta cõſiliũ Hiere ·xxxv · Reuertat᷑ vnꝰ quiſqʒa via ſun mala⁊ a cogitatiõi ſuis peſſimis De ſecũdo aũt principali vt pꝛemiſſum eſt tangit᷑ ibi ¶Nec habitabit in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis Quãuis ſedes dei⁊ per ↄſequens ſanctiſpũs ſit pꝛincipa liter anima tamen etiaʒ in coꝛpoꝛe dicitur

habitare.quia coꝛpus accipit᷑ toto cõpoſi

to ſepius in ſcripturis ſanctis vt cum dix⸗ it chriſtus hoceſt coꝛpus meũ Aut cum di cihomo eſt coꝛpꝰ ſenſitiuũ ·⁊ ſic de ſimili⸗ bus. Et eſt ſimilis huiꝰ ſicut pᷣmt. Nam oppoſita non ſunt in eodem. Et marime b appa ret in opatõibus coꝛꝑalibo ſiẽ patʒ in peruerſis cogitatõib Nam ſicut ignis in ſi nu non abſcondit᷑Et ex vultu animꝰ homi nis cognoſcit᷑. Ita qualiſcunqʒ quis eſt ſic loquit᷑ iudicat⁊ opat᷑ ꝓbatio em̃ d lectõis id eſt amoꝛis qui ſpũs eſt exhibitõ eſtoꝑis

teſte Bre.in omel penthe. Aſſit ergo mũ⸗ dicia coꝛꝑis.i.vitemus pctã carnalia lcoꝛ

palia Et regnet in cogitatu.pᷣnoĩata tiplex malicia Et remota ſunt a nobis duo

ſapientie diuine obſtacula:

Lectioſetta

v