„
De Bõcto Matino Bermo M
qua nöeſt ſlus ſeculaubus. Prima eſt
eruditionis. ſecunda remiſſionis · terciã largitionis. De bñdictione eruditionis ebre. vj Terra ſupſeſepe venienẽ bi⸗ bene ymbꝛem ⁊germinans herbã opꝛril nam illis a quibus colitur acciplt bñidi⸗ ctionem a dño. Terra ſunt humn co⸗ da que debent ſtruere ymbꝛẽ diuinẽ etu⸗ ditionis vt germnent ꝓducant fruch bone opationis. Meutroxxxij · Cõcreſcit vt pluiia docrinã mnea. fuar vt ros elo⸗ quium me. Eioquium diuinð eſt ſicut nauis que paquas ſapiẽtie ſalutaris de⸗ ducit aiam vſq; ad fontemeterne beatitu dinis. vbi potatur et mebriatur aĩa toꝛrẽ ⸗ te ſumme voluptatis. pᷣs. inebꝛiabumur ab vbertate domus tue. ſta ergo terra ſic
debet ymbrem bñdicnnis potare vi pol ſit herbaʒ opoꝛtunã in ſe ſementem bone
opationis habeniem germinare.ſicut eiñ
in veteri legeerat maledicta ſterilis que
priuabatur ftuctu ventris. ſic in noua le⸗ ge maleicta eſt aĩa ſterilis que nõ replei fructu bone opationiſ. Bed terra opꝛu ne germinans a deorecipit bñdictioneʒ talis terra fuit beatus martinus · quia ſi⸗ ut de eo legitur · cum eſſet annoꝝx. ad ec cleſiam ꝓtugit ſeq; fieri catecuminũ ph ſtulauit et ideoa dño bñdictionem acce⸗ pit ꝓuer·x;· Hñdictio dei ſuꝑ caput iuſti.
Scða bidictio in ſtatu ſeculari eſt remi ſionis. Ioelis ·ij · Quis ſcit ſi ↄuertatur⁊ gnoſcat et relinquat poſtſe bñdictioneʒ. Riĩa miſera ꝑ peccatũ a deo auertttur nec ipſi faciẽ oſtendit led doꝛſuʒ vertit.et ideoo dfim adoſſant vertentes doꝛſum nec con⸗
uertentes faciẽ ad ipfum· Piere·. Ver⸗
terunt ad me tergum ⁊non faciẽ. Hecca trir ergo aĩa reuertere vr dñs intueatur
te et ſi non audes oſtendere dño faciẽtu⸗
am ſciens ipſam peccatoꝝ fuligine deni⸗ gratam. Treno.iitj. Wenigrata eſt ſuper carbones facies eoꝝ ·laua ipſaʒ ꝑ lacnmo⸗ ſam confeſſioneʒ · pᷣs · Lauabo pſingulas noctes lectum meum lacrimis meis ſira
—
tum meñ rigabo. hoc eſt ꝑ ſingula peccata lachrimie meis lauabo ipſe em̃ deſiderat eã videre. Cant.ij.oñde mihi ſaciẽ uã.et ſequii. facies em̃ tua decoꝛa. Quis ſcit er⸗ go ſi ↄuertatur et ignolcat deus. Deiꝓ⸗ pꝛum eſtmiſerere ſemp ⁊ pcere. vñ ſicut dulce ꝓuocat appetitum·⁊ ſicut adamas attrahit ferruz ita dñs deculpa trabit d giam pꝛe magnitudine miſeratõnum lu⸗ arum. Canf· i trahe mepoſt te curremus in odoꝛe vngentoꝝ etcũ ſic dñs aĩam ad ſeipſum traxerit pſt ſe bñdicõnem dere linquit· Job.ix · Bies mei ptranſierunt quaſi naues poma ppꝛtantes.ſicut poma odoꝛẽ bonũ poſtſe relinquũt. ita cum vᷣfis aĩam traxerit a culpa ad ſtatum gẽe relin quit inea nitoꝛem ↄſciẽtie et odoꝛez bone fame hanc tñ bñdictionem btũs marti⸗ nus bene habuit. de ipſo legitur primode ſtatu militari ꝙ liber fuit ab illis vicijs q́ bus illud genus hoĩm implicari ſolet. Et ideo dicit. ecde.xj · Bñdictio dei in merce cedẽ iuſti leſtinat. Tercia bñdictio in ſta⸗ t ſechlari largitõis.ij· coꝛ ix. quipee ſe⸗
minat pce ⁊ metet · et qͥ ſeminat in bñdi⸗
ctiombo de bñdictionibo ⁊ metet vitã eter
nã ꝑ ſimilitudinẽ ſeminis borat nos de us ãd elemoſinaꝝ largitõez. quia ſicuter paucis ſeminibus multas fiuges colligi
mus.ita er elemoſinis paupib impẽſis magnã retributõʒ recipiemus. huius lar
gitõis foꝛma ⁊ exẽplar fuit btũl martinuf
qͥ tpenẽitatis paupi indigẽti chlamydẽ diuiſit eiq; mediã pteʒ diſtribuit· magnꝰ dñs btůs vir ⁊ laudabilis nimis qͥ dñm ieſum xpᷣm ad veſtes ſuas tenuit. vñ di⸗
ctũęſtwoce ſaluatoꝛiſ· martinus adhucca thecuminus bacme veſte ↄierit. Pixerat dñs qui hʒ duas tunicas det vnã nõ ha⸗
benti·ß nõ dixitqͥ bʒ vnã dimidiet nõha
bẽti.vñ btũs martinus pfectõi euãgeli⸗
ſte ſupererogauit. vñ elemoſinas illius enartabit om̃is ecdeſia ſanctoꝝ · eccle xj.
elemoſinã bti martini nõ ſoli nõ narra
mus q ecẽia ⁊ tẽplů eius ſumus ·ß pietes
—
S—
— .
——„———.——*
——
——
R.