S

ii

i

* 1

3

1

De actibus? moꝛibus humanis

aliqs poꝛcũ juũ vl ouẽ ducit ad paſcua vl ad foꝛũ ⁊ nõ vult ſeq;:ligat euʒ fune vł vir⸗ ga pcutit:⁊ ſic innitũ ducit. Sic de' ligat nos infirmitatibꝰ ⁊ alijs defectibꝰꝛqꝛ alit᷑ nolumꝰ eñ ſeqͥ niſi ligati: Oſee.xj. In funi

culis adã trahã eos in vincuł charitatis.

Itẽ tribulatiões fugientes:⁊ gliam xp̃i

adipiſci cupjẽtes ſiles ſũt his qui ſociãt ſe mercatoꝛibꝰ ĩ lucro tin ⁊ nõ ĩ dãno:ſic ta⸗

les volũt eẽ comites xp̃i ĩ ↄſolatiõe nõ au tẽ in paſſiõe:cũ tñ dicat Apłus.ij.CLoꝝ.j. Sicut ſocij paſſionũ eſtis:ſic eritis ⁊ ſocij conſolationis. Ca. LXXXII Erbi dei carẽtia v oſſilat᷑ fami. Añ Srego. Sicut fa⸗ mes carnis ẽ ſubtractũ ſubſidium coꝛꝑis:ita fames mẽtis eſt ſilẽtiũ diuĩe lo cutionis. Añ recte ꝑ ꝓphetã dicit᷑: Emit⸗

amicis qs nullo mõ deciger. Petrus ent emit eã martyrio cruc. Paulꝰ amputatio

ne capiti:⁊ſic de alijs. Et ip̃e filiꝰ dei emit

eã amic ſuis effuſione ſanguis. Wagna inſania videt᷑ eẽ iliiꝰ 3 credit ad meliꝰ foꝛu hre rem venalẽ qᷓ; filiꝰ aut ſeruꝰ vlqᷓ; ipſe paterfamilias. Sic qͥ paradiſum ad meliꝰ? foꝛũ vult hr̃e qᷓ; ſancti viri:aut ipᷣe chꝛiſtꝰ⁊ Luẽ̃.vlti. Mõne xp̃m opoꝛtuit patic. Sꝛe go. Quis ſctõꝝ ſine tribulatiõe coꝛonat? eſt.facta pᷣcedẽtiũ recolamꝰꝛ⁊ nõ erũt gra uia que toleramꝰ. Ca. LXXXIIII

Ocat deus ho⸗

v minẽ multiplicit᷑. Solet eĩ in ho mines fieri vocatioꝛſcʒ ꝑ Ir̃as:ꝑ

nutũ:ꝑ vocẽ:⁊ ꝑ nũcios. Ee igit᷑ dñi offe runt tibi ꝑ pᷣdicatoꝛes:qᷓs lras dei ſui au⸗ dit vel legit qͥ audit vb dei. Si aũt ßuus

tam famẽ in terra:nõ famem panis nem; ſio alicuiꝰ magni dñi cũ lis dñi ſui veniret et

tim aque:ſed audiendi verbũ dei: Amos viij· Sicut ergo paupꝑ es feſtinãt ad poꝛtã diuitis vt habeant refectionẽ coꝛpoꝛalem vniꝰ diei:⁊ multũ infirmꝰ eſt vł debilis qͥ; iluc nõ ꝓperat:ſic ad refectionẽ aĩe mul⸗ to magis debemꝰ currere:Zaco.j. Sit au tem omĩs hõ velox ad audiendum. Capitulum: LXXXIII

Ita eterna erit

7 in viſione dei q̃ liberabit ab om/ S ni malo. Mã ſi viſio ſerpẽt? enei liberabat ab oĩ moꝛſu ſerpẽtino:q̃nto ma⸗ is dei viſio liberabit ab omni nociuo. Item replebit om̃i bono. Mã ſi viſio he⸗ lie in curru igneo ſubleuati impleuit oẽm petitionẽ heliſei ⁊ votũ:multo magis diui

na viſio ⁊ fruitio inplebit oĩ bono deſide

riuʒ coꝛdis humani.Et ſi manne deguſta⸗ tio in deſerto dabat oĩs ſapoꝛis ſuauitatẽ:

multo magt dei frnitio ĩ celo dabit omis

delectatiõis voluptatẽ: Pð· xxxv. Toꝛrẽ⸗ te voluptatis tue potabis eos. Itẽ vita

eterna debet᷑ nobis iure hereditario. Qñ

ſicut turpe eſt qñ terra aliqj venditur ꝙ ab eis qͥ ſunt de cognatiõe vendẽtis nõ ema⸗ tur:ſic cũ nos hoĩes ſimꝰ fratres xp̃i:here ditatẽ regni celeſtis quaʒ venditiõi nohis exponit emere debemꝰ: Hiere.xxxij. Eme agrũ meñ q eſt ĩ anathot:tibi eĩ cõpetit iu⸗ re hereditat?. Itẽ deꝰ oñdit multũ vale⸗ re gliam vite eterne: qů eã tã dure vendit

apoꝛtaret nunciũ ſuũ cũ deuotiõe ⁊ hono re ſuſciꝑet᷑:ſic ⁊ pᷣdicatoꝛ dʒ recipi: Lu.x. Qui vos recipit me recipit:ſed multi jas dñi ſui nõ recipiũt nec audire volj nec ad citatiões eiꝰ veniũt:ꝛlicet oĩa teneãt ab eoꝛ

ſed ad citatiões mundi ⁊ diaboli.ſ.ad qͥs nõ tenent᷑ cito vadũt: Pꝛouer.j. Aocaui ſcʒ ꝑ lr̃as pᷣdicatoꝝ ⁊ renuiſtis. Itẽ ſicut gallina vocat pullos ſuos ꝓpter miluũ q́; ad ipᷣaʒ currũt:⁊ abſcõdit eos ſub ala. Sʒ miſerrimꝰ pullus eſt aliqñ intentꝰ circa ſpi cã vnã ⁊ nõ venit ⁊ capi a miluo. Sic mi ſer hõ intentꝰ nimis rebꝰ tꝑalibꝰ nõ vult ad deñ venire qñ vocat᷑ a deoꝛ⁊ iõ rapit᷑ a diabolo:hiere.viij. Appᷓhenderũt mẽda⸗ ciũ ⁊ noluerũt reuerti. Wirabile eſt ꝙ ca⸗ nis vocatꝰ a dño ſtatim venit et currit ad eñũ. Et factura ad creatoꝛẽ:filius ad pr̃eʒ:

heatificandus ad beatificatoꝛẽ:infirmꝰ et egrotus ad medicũ ⁊ ſanatoꝛẽ. Egenus et pauꝑ ad ditatoꝛẽ ⁊ locupletatoꝛẽ: ᷣnꝰ ad dñm ire contẽnit. Ideo cõquerit᷑ dñs Job

rix. Seruũ meñ vocaui ⁊ ñ rñdit mihi:oꝛe ꝓpꝛio dep̃cabar illũ. Blo.oꝛe pᷣdicatoꝛuʒ.

Si rex vocaſſet pluries ſeruũ ſuũ ⁊ ↄtẽne⸗ ret venire:mnltũ indignaret.Et quõ non iraſceret᷑ rex celi qͥ totiẽs vocat hoĩeʒ ⁊ ve nire nõ vult?Eſa.lxv. Om̃es in cede coꝛ⸗ ruetis ꝓ eo ꝙ vocaui ⁊ nõ rñdiſtis mihi.

Scðo vocat nos nutu manꝰ vel ſignis

creaturaꝝ:q̃ nobis innuũt vt 2d deuʒ ve ⸗ mamꝰ. Walus eſt monachus qͥ nõ intelli⸗