ſiccum vt faciliꝰ ſuccendat. Sic facit dia⸗

bolus qñ nõ põt iuuenibꝰ accẽdere ignem

luxurie accipit vetulã ſiccã:⁊ ꝑ eã facit qð Fſe facere nõ põt. Añ diabolꝰ decepit pꝛi ⸗

mã mulierẽ ꝑ ſerpentẽ hñtẽ vultũ virgine ⸗

um ſilem ſibi. Itẽ accẽdit ignis iſte per oꝛnatũ. Sicut etiã raptoꝛes ⁊ pᷣdones qñ volũt vnã villã cõhurere ponũt ignẽ ĩ vna

domoꝛ⁊p illã alie ſuccẽdunt᷑. Sic diabolꝰ?

—

ignẽ luxurie ponit in vna ioculatrice:qᷓ oꝛ⸗ nata diſcurrens ꝑ cõtrataʒ oẽs in ſe aſpici entes cõburit.He ſũt vulpecule ſamſonis hñtes ignẽ in caudis. Itẽ accendit ignis iſte ex awoſitione cõbuſtibiliũ.ſ.lignoꝝ vl olei vł piſcis. Sic ignis luxurie ex appoſiti one ciboꝝ⁊ potuũ. Luxurioſis enĩ bonus moꝛſellus aut ſcyphꝰ vini eſt quoddaʒ in ⸗ centiuũ luxurie. Mon ð videt hr̃ce bonam voluntatẽ extinguẽdi ilum igneʒꝛqui bo⸗ nos moꝛſellos ⁊ foꝛtia vina frequentat:ſi⸗ cut nom videretur habere bonam volun ⸗ tateʒ extingnendi domũ ſuccẽſam qui ole ⸗ um ⁊ ligna in ignẽ pijceret. Aenter eni ⁊ genitalia vicina ſunt.Hiero. Aẽter mero eſtuans facile deſpumat ĩ libidinẽ. Dteʒ accẽdit ignis iſte familiaritatibꝰ muſierũ ⁊ colloquijs:Ecci.ix. Colloquiũ illius qᷓjſi ignis exardeſcit. Wurilegꝰ albã pelleʒ iu⸗ xta ignẽ cõburit:⁊ papilio iuxta candelaʒ volitans cõburit ſe. Sic hõ iuxta mulierẽ ſedens. Mulla ſecuritas eſt feno vł ſtuppe iuxta ignẽ eſſe:ſic homini iuxta mulierem: Eſa. ix. Q ĩs caro fenum. Itẽ accendit᷑ hic ignis flatu oꝛis.i.ſuggeſtiõe diaboli: Job. xij. Halitꝰ eius pꝛunas ardere facit. Capitulum: XLIIII

Andata dei de

bent hr̃i in meditatiõe ⁊ opatio ne cũ recta intentiõe. Mos enim phariſeoꝝ erat poꝛtare mãdata legis ſcri⸗ pta in mẽbꝛanis ĩ fronte qᷓſicoꝛonã vt an ⸗ teoculos mouerent᷑:⁊ etiã ligatas ad ma ⸗

6

nus i angułetiã pallioꝝ ipi ⁊ etiã cõi iu⸗

dei hiacynthinas fimbꝛias inſerehãt. Sic eni pᷣceptũ fuerat Dent᷑.vj.ſeʒ ꝙ ligarẽt pᷓ cepta dei dſi ſignũ in mann ſua:⁊ ꝙ ſcribe rent in limine oſtioꝝ:⁊ ꝙ ꝑ angulos pal⸗ lioꝛũ facerẽt fimbꝛias in qͥd ponerẽt hia⸗

er decimns eenditur per exemplum maledictarum ve

tularum. Mam qñ aliquis ignẽ nõ põt in⸗ cendere in viridibꝰ lignis:accipit lignum

cynthinas vittas in memoꝛiã mãdatoꝛuʒ dei: vt h Mume.xv.qð.ſ.mãdatũ phari⸗ ſci ad l̃am intelligebãt ⁊ ßᷣuabãt:ß inten ⸗ tio dei mãdatis fuit: vt ligarent᷑ in manu: id eſt in oꝑatiõe:⁊ eẽnt añ oculos in medi tatione. n hiacynthinis aũt vittis q̃ pal⸗ lijs inſerebant᷑:ſignat celeſtis intẽtio qus oĩbꝰ oꝑibꝰ ñis dʒ adiũgi. Ca. XLV

—. Iſeria ⁊ graue do humane vite oñdit᷑ a defecki⸗ bus coꝛꝑis et ex varijs medica⸗ mẽtis. Mã pᷣter b ꝙ coꝛpꝰ diuerſis infirmi tatibꝰ ⁊ febꝛibꝰ ⁊ doloꝛibꝰ frequẽter affli⸗ git᷑:etiã ipᷣa hec ñi coꝛꝑis qᷓ ſalꝰ vocatur egritudo ẽꝛvt dicit Bꝛe. Mã ocio tubeſcit: ope deficit. Tnedia deficiẽs cibo refici᷑ vt ſubſiſtat:refectiõe laſſaſcẽs abſtinẽtia rele uat vt vigeat.aq ꝑfundit᷑ ne areſcat.lin⸗ teis tergit᷑ ne ip̃a nimis pꝑfuſiõe liqᷓfiat.la boꝛe vegetat᷑ ne qͥete toꝛpeat:qͥete refouet᷑ ne laborꝰ exercitatiõe ſuccũbat fatigata vi gilijs ſomno reparat᷑: opp̃ſſa ſõno vigilijs excutit᷑ ne ſua peius qͥete laſſet᷑: veſtibꝰ te⸗ git᷑ ne frigoꝛis aduerſitate penetret᷑:que ſi eſtus ſit caloꝛe deficiẽs auraꝝ flatu refoue tur. Cũq; inde moleſtias inenit: vñ vitare moleſtias q̃rit male ſauciata:ita vt dixeri de iðᷣo ſuo medicamie lãgueſcit. Remoti ð febꝛibꝰ ceſſãtibꝰ doloꝛibꝰ:ip̃a nr̃a falꝰ egri tudo ẽ cui curandi neceſſitus nunqᷓ; deeit. Quot eĩ ſolatis ad viuẽdi vſuʒ q̃rimꝰꝛqᷓi tot ne egritudini medicamẽtꝭobuiamus. Sʒ ip̃m aͥʒ medicamẽ ĩ vulnꝰ vertit:qꝛ ex⸗ ꝗito remedio paulo diutiꝰinherẽtes ex eo uiꝰ deficimꝰ:ꝙ ꝓni ad fectiõeʒ paramꝰ. debuit pᷣſũgtio coꝛripi:ſic ſuꝑ⸗ bia elidit: qꝛ eni elatũ jemel ſũpſimꝰ ſpĩ: ecce ðlnẽs qͥtidie poꝛtamꝰ lutũ.C.XLVI

Qꝛs citius ali⸗ qñ inuadit iuuenes qᷓ; ſeneſ: ĩmo foꝛte ples moꝛiũt᷑ iuuenes qᷓ; an tiqui. Sicut de aĩalibus accidit ꝙ plures occidunt᷑ agni qᷓ; pecudes:⁊ ita cito fran ⸗ gitur vas nouũ ſicut antiquũ. Et ſilr ſcin ⸗

m

ditur citiꝰ arboꝛ iuuenis qᷓ; antiqua:Eſa.

xxx.ſubito dñ nõ ſperat᷑ veniet ↄtritio illi⸗ ug. Itẽ moes timẽda eſt ꝓpter neceſſita⸗

tẽ. Quicunq; enĩ in carne viuit opoꝛtet ꝙ

moꝛiat᷑. Terra eni cũ hoĩe trãſit ad homi⸗ newꝛ⁊ ſic caro cum moꝛtalitate:Ecẽs.viij