li

———

kit

iii

De actibus et moꝛibus humanis

ris ſanitatẽ vl tꝑalem ꝓſperitatẽ nõ remu

nerabuntur in iudicio futuro: Watth.vj.

Amen amẽ dico vobis receperũt mercedẽ ſuã: Jaco.v.Ecce agricola expectat pᷣcio/

ſum fructũ terre patient᷑ ferens donec acci

piat tempoꝛaneũ ⁊ ſerotinũ. Patiẽtes er⸗ ßo eſtote fratres vſq; ad aduentũ domini. Capitulum: XXXVII

Racũdi ſunt ſi

mniles illis materijs in qͥbus hõ

8 ignẽ accẽdit. Nã ſicut dicit Sꝛe⸗ go. Quidã iracundoꝝ ſunt accẽſis cala⸗ mis ſiles:qͥ dů vocibꝰ ꝑſtrepũt q̃ſi qͥſdam accẽſiõis ſue ſonitꝰ reddũt.Citiꝰ quidem flãmã faciũt:ſed ꝓtinꝰ ad fauillam frige⸗ ſcũt. Alij aũt lignis grauioꝛibus durioꝛi⸗

buſq; ñ diſpare accẽſionẽ tarde ſuſcipiũt:

ſʒ tñ accẽſi ſemel difficiliꝰ extinguunt᷑:⁊ qꝛ tardiꝰ in aſperitate ſe concitant furoꝛis ſui diutiꝰ ignẽ ſeruãt. Alij aũt qð eſt nequiꝰ⁊ citius iracũdie fãmas excipiũt ⁊ tardius deponũt. Mõnulli vo has ⁊ tarde ſuſcipi⸗ unt ⁊ citiꝰ amittũt. In qͥbꝰ nimirũ qttuoꝛ modis liqͥdo lectoꝛ agnoſcit:qꝛ ⁊ ad tran ⸗ quillitatꝭ bonũ vltimꝰ plus qᷓ; pᷣmꝰ appꝛo ⸗ pinquat:⁊ in malo ſecũdũ tertiꝰ ſuperat. Biici XXXVIII.„ Bdiciũ diuinñ 1 aſſilat̃ flatui humano. Quia ſiẽ dicit Sꝛego. Mos cũ flamꝰ aerẽ ãb exterioꝛibꝰ introꝛſus trahimꝰꝛ⁊ introꝛ ⸗ ſus tractũ hũc exteriꝰ redimꝰ. Quaſi igi⸗ tur flare ĩ vindicte retributiõe videt᷑ q ab exterioꝛibꝰ cauſis introꝛſus iudicij cõſiliũ tõcipit:⁊ ab intimo ↄſilio extroꝛſus ſnĩam amittit.q̃ſi enĩ flãtebeo ab exterioꝛibꝰ ali⸗ d introꝛſus trahit qũ foꝛas mala nf̃a cõ⸗ ſpicit:⁊ intꝰ iudiciũ diſpõit.Et rurſum qᷓſi ãte ðo ab ĩiterioꝛibꝰ ſpũs extroꝛſus emit ⸗ tit᷑:qñ ab interioꝛi cõceptu ↄſilij exteriꝰ iu diciũ dãnatiõis infert᷑. Ca. XXXIX

Bdicij dies cũ 1 vvenerit reddẽt hoĩes de oĩbꝰ ra ttttionẽ. Mã ſiẽ in fine hebdðade ſolẽt pueri recitare lectiões totiꝰ ſeptima⸗ ne:⁊q neſcit reddẽvberat᷑?⁊ qͥ ſeit euadit. xoparij ſolẽt reciꝑe mercedes ꝓ opibꝰ ſu⸗ is:⁊ deficiẽtibꝰ nũdis vadũt mercatoꝛes

vdpagomẽtů. Sic etiã in fine můdi opoꝛ⸗

tebit reddere rõnẽ de oĩbꝰ ⁊ recipe merce⸗ dẽ iudicatã:Ecẽs vltl.Cũcta q̃ fiũt addu cet deꝰ ĩ iudiciũ ꝓ oĩ errato ſiue bonum ſit ſiue malũ. Itẽ ĩi iudicio oĩm hoĩm oꝑa pa tebũt. Añi ſiẽ creditoꝛ ꝓhat debitũ ſuuʒ 3

l̃as patẽtes q̃s hʒ a debitoꝛe. Sic diabolꝰ

ꝓbabit ĩ iudicio ſe actoꝛẽ eoꝝ coꝛã ſummo

—

iudice ꝑ oꝑa mala q̃ fecerũt:q̃ tũc oĩbꝰ ap Judicati ſũt moꝛtui ex Ca. XL

Bdicans alioꝛũ

arebũt: Apoẽ· xx. is q̃ ſcripta erãt in libꝛis.

1 vitia dʒ ip̃e ĩmunis eſſe a vitijs. Et

coꝛrigẽs alioꝝ delicta dʒ ip̃e mũdꝰ? eſſe a delictꝰ⁊ pᷣcipue ab aſpectu ⁊ affectu terrenoꝝ. Quia ſiẽ dic̃ Sꝛe. Mequaqᷓ; pu⸗

re ĩ mẽbꝛo maculã ↄſiderat ocuſꝰ:quẽ pul

uis Zuat ⁊ ſupiectas ſoꝛdes tergere nõ va lẽt manꝰ q̃ᷓ lutũ tenẽt.Et hinc ẽ ꝙ deꝰĩ iu⸗

dicio adultere iudeis dixit Zob.viij. Qui ſine peccato eſt in illã lapi⸗ dem mittat.—

ngna chrume⸗ ſiſa aſſimilatur flagella: vm illud Dob. v. A flagello lingue abſcõde⸗

ris: vbi Sꝛego.dicit:ꝙ flagellũ lingue eſt

expꝛobꝛatio illate cõtumelie. Flagello enĩ

lingue bonos feriũt qui eoꝝ õpa irridẽdo plequunt᷑. Sepe enĩ lingua a bono opere dñ vituperat reuocat:⁊ q̃ſi nagellũ ſe eri⸗

git:qꝛ doꝛſum timide mentis cedit. San⸗ cta autẽ aĩa a flagello lingue abſcõditur: qꝛ dů in hoc mũdo honoꝛẽ laudis nõ que⸗ rit:nec cõtumelias detractionis ſentit. Capitulum: XLII

0Oqui irrepꝛehẽ 1 ſibiliter volens:debet iß̃e pꝛius ex⸗ aminare qð dicit. Nam ſicut ꝑ diſidentes

arbiter medius cõſtituit᷑ qͥ vtriuſq; partis

meritis diſcuſſis eos ad rectitudinẽ equi tatis reducat. Ita qui in dictis ſuis repꝛo⸗ bari meruit:ip̃e pꝛius examinando qð di⸗ cit inter coꝛ ⁊ linguã quaſi equus quidaʒ diſtrictuſq; arbiter ſedeat ſubtiliter pen⸗ ſans ſi recta vᷣba coꝛ offerat q̃ vtilit᷑ ſuſci⸗ piens ad auditoꝛum iudicium lingua per⸗ ducat:ſicut Sꝛego. dicit. Capitulum: XLIII

Brurie ignis ac