Druckschrift 
Scriptum super quarto sententia[rum] / [editum a fratre Richardo de media villa. ordinis minor[um] doctore preclarissimo, per sacre theologie bachalarium fratre[m] franciscum gregorij eiusde[m] ordinis maximia ... emendatum] ; [Verfasser der "Sententiarum": Petri Lombardi]
Einzelbild herunterladen

5 poe minus eſtin deo eſſentia mie qꝛ illa triſtitia eſt ab ea ſepabile acciis qᷓ;uis ab illo accidenre iponat᷑ nomẽ mie ad ſignificandũ vñ kʒ ethiologiã vocabu lipõt dici mĩa.qꝛ miſeria coꝛdis ex cognitõe alteri us miſerie gñara. Ad pm in oppn pʒ ſolutio ex di ctis inqõe. Adſcõᷣm dð ꝙ nd valet qꝛ iperfectio q̃eſti fide eſt ei eẽntial. vt oñſũ eſtli. ʒ. Silt dico de iperfectiõe ſpẽi ꝙ eſt ei eẽntial.triſtitia vero nõ eſt eẽntialis mie. Ad ʒ dð ꝙ voluntas ꝑmiaʒ ñ vult repeller alienã miſeriã niſi ꝓut expedit⁊ decʒ ⁊ ſic deus reuelat miſeriaʒ rõnalis ereature: nõ dʒ aũt nec expedit vt a qlibʒ rõnali creatura repellat miſeriã. Arg? ad ꝑtem ſcðaʒ gr̃a cõcluſionis vᷣbẽt cõcedi dð tñ ꝙ bonitas ⁊ miĩa in deo hᷣm rðem diffe runt. in reuelatione.n.miſerie alicꝰeſt mutatio ab

iperfectione ad aiiquã ꝑfectionẽ.illã aũt reuelatio

nẽ miſerie reſpicit directe miĩa rõe termini a quo ⁊ bonitas rõe termini ad quẽ. Ratio.n.bonitatis eſt

rõ perfectionis qꝛ tm̃ res habet de bonitate qᷓ;tuʒ hʒ de eo qð debʒ hr̃e. rem aũt hr̃e ꝙ hĩe debet rõẽ ſue perfectionis bonitatis ẽt ratio gñalioꝛ eſt qᷓ; rõ mie. cũ.n.cõicatio que eſt ꝑ bonitatẽ nõ excludat ð

bitirõᷣem cõpᷣhendit iuſtitiã ⁊ mĩam.eſt.n.bʒ rõem intelligendi ÿncõicatiõis queẽ per miam ⁊ que ẽ

per iuſtitiã nõ vt per illã cõicatõeʒ aligd aquirat ſʒ qꝛ falis cõicatio illam cõdecet bonitatem.

— Ecun O Aueritur vtmn pus ſit in deo b

— rõeʒintelligendi miſericoꝛdia ; iuſtitia: Et vr̃ ꝙ nõ dicit.n. Anſel. ꝓſologion.ii. cꝰ.ꝙ ex iuſtitia dei naſcitur mĩa eius. Item veri⸗ tas in deo pꝛius eſt ᷣm rõnem intelligendi q; miĩa qꝛ eſtmie directiua.ſed in deo eadẽ eſtrõ iuſtitie ⁊ Veritatis:vñꝓ iuſtitia accipit᷑ cũ dr̃ in pfal. Wiſit deus miaʒ ſuã⁊ vitatem.⁊ mĩa ⁊ veritas obuiaue runt ſibi.gᷓ iuſtitia pꝛius eſt in deo ſcm rõem intel ligendi q; mia. Cõtra illud qð eſt in deo pncipali us eſt in deo pꝛius hʒ intelligendi rõeʒ.ſed miaiðᷣo

ꝛincipalioꝛ eſt q; iuſtitia ſm noſtrã rõeʒ intelligen di.dr̃.n. Jac.⁊ꝙ mĩaſupexaltat iudiciũ.ð pꝛius eſt

in deo km rõem intelligendi qᷓ; iuſtitia. Jtemi re

ꝛius eſt ᷣm rõem intelligendiillð qð eſt mayie ſibi ppꝛiuʒ qᷓ; illð qð minꝰ.ſʒ mĩa maxie eſt deo ꝓpꝛia. nñ in oꝛde dicit eccta: Deꝰcui ꝓpꝛiũ eſt miberi. ⁊ĩ pſal. Deus multũ miſericoꝛs.cũ tñ in pſalꝰ nõ iue⸗

niat᷑. Deus iuſtꝰ cũ hac additiõe multũ ᷓ mia pꝛiꝰ eſt in deo ᷣm rõem intelligendi qᷓ; iuſtitia. Rꝰꝙ qᷓᷓ nis deo nihil ſit pᷣus velpoſterius nec duratiõe nec nã. qꝛ talis p̃oꝛitas ⁊ poſterioꝛitas diuerſitateʒ ĩclu dit nãe inter pꝛius ⁊ poſterius q̃ diuerſas in deo eẽ

nõ põt tñ ĩ deo vnñ attributũ põt dici pᷣꝰalio hʒ nr̃5ã

rõem intelligendi inqᷓ;ᷓtũ vnů eſt alteriꝰrõ vt ſim⸗

vlicitas eſt rõ imutabiliratis vt declaratũ eſt li.i di. g⁊ ſic loq̃do de pꝛioꝛi ᷣm rõem itelligendi di· co ꝙ iuſtitia vno mõ dicta p̃oꝛi eſt mĩa alio mõ dcã

nõ. Juſtitia.n.eſt rectitudo voluntatis in volendo reddere vnicuiq; ꝙ ſibi debita eſt dine ãt bonitati eſt debitũ vt oĩa fiantq̃ cõdecet eam ⁊ nihil fiat qð eam facere vel ꝑmittere fieri nõ deceat:vñ ip̃e eſt pn p̃ncipium oiuʒ voluntariaꝝ emanationũ: vñ ̃ rito ẽt vel demerito rõalis creature debitũ eſt pᷣmi

um vel ſuppliciũ ⁊ mh duplex debitũ iuſtitia du⸗ pliciter dicit᷑ in deo. Vnomõ rectitudo dine vol

tatis in volendo facere oia q̃ dei cõdecent bonita⸗ tem ⁊ in nõ volendo aligd facere qð eã nõ deceat

Alio mõ rectitudo dine voluntatis in volendo re

tribuere merito rõalis creature pᷣmiũ:⁊ demerito ſ upplicinz ⁊ ſient illud qð debet᷑ bonitati dine eſtrõ hꝰqð debetur merito vel demerito rõalis creatu᷑ ſic iuſtitia p mõ dicta rò eſt iuſtitie ſcðo mõ dicte. ⁊ideo iuſtitia ſcðo mõ dicta nõ retribuit creatui exigenttã meriti vel demeriti niſi in cõpatione ad cõdecentiã bonitatis dine Juſtitia ꝗ pꝰ modo dicta pᷣoꝛ eſt m rõem intelligendi qᷓ; mĩa.⁊ mia qᷓ; iuſti- tia ſcðo modo dicta.Juſtitia.n.pꝛio mõ dicta eſtrõ mie.iõ enim deus ꝑcit miſeris qꝛ parcere ſuã cõde cet bonitatẽ.⁊ ſic intelligit illud verbũ Anfel.altã tum in opponendo ad ꝑrem pꝛimã.ſ.qð ex dei iuſti tia naſcitur miſericoꝛdia ſua ꝙ aũt mia pꝛioꝛ ſit iu⸗ ſtitia ſcðo modo dicta pʒ ſic.qꝛ dů deus nobis ꝑcit᷑ nõ pꝛouenit ex nr̃o merito.ſed pure ex ſue bonitatiſ concedentia ſʒ ꝙ nos puniat. hoc ꝓuenit ex noſtro demerito ⁊ ſue bonitatis cõcedentia.per pᷣus ergo ⁊ pncipalius m rõem intelligendi velle mn ſereri reſpicit condecentiã dine bonitatis q; velle punit Pꝛeterea diuine bonitatis cõdecẽtia effectũ iuſti tie qui eſt punitio oꝛdinatad effectũ miſericoꝛdie qeſt ſaluatio. vñ ꝑpetua pena dãnatio repꝛoboꝛũ erit aliq materia perpetue laudis condect᷑tie dine boniratis in electis.deus ð vuit effectũ iuſtitie.ſe- cundo mõ dicte ꝑp effectum mie. velle ß miſereri eſt ſcðᷣm ròem intelligendi aliquo mo rò huius qð eſt velle punire.mias per pꝛius ſcõᷣm rõem intelli gendi eſt in deo qᷓ; iuſtitia ⁊ modo dicta.de qua iu ſtitia intelligitur illud vᷣbum.Jac.alltuʒ in opponẽ do ad partẽ ſecundam.mĩa ſuꝑexaltat iudiciũ. Ad ppatet ſolutio ex iã dictis. Ad?n dð ꝙ vitas di cit᷑ duplr. vno modo ꝰm ꝙ cõſiſtit in q̃daʒ ad equa tiont rei ad intellectũ cuiuſmõi eſt vitas intellect? alio mõ ꝓ voluntate manifeſtandiſe exterius inñ gnis? opibus ſcð̃ʒ rectum iudiciũ rõis ᷣm quẽ n dum oquitur de veritate phũs.4ethic?.i. Veritas ad ſilitudinẽ pꝛimi mõi dicta in ðo differt ſcðᷣm rõeʒ intelligendi a iuſtitia.qᷓ;uis icẽ ſint re.I;

dicta ad ſilitudinẽ modiſecundi in ðo ꝑtinet ad rõ

nem iuſtitie. eſt eiʒ voluntas cõfoꝛmãdi opa ſua ad iuſtitie rõeʒ ſeu regulam que regula eſtvitas pmõ dicta: vitas pꝛimo mõ dicta pꝛioꝛ eſt ᷣm rõeʒ intel⸗ ligendi q; mia.ẽ enim eius regula:ſed nõ eſt ſic de veritate ſecundo m dictael põt dici ꝙ vᷣitasꝛ. mò dicta idem ẽ ꝙ iuſtitia ᷣm ꝙ accipit᷑ ꝓ cõdecen tia diuine bonitatis.⁊ ego concedo ꝙ iuititia h mõ dicta velaccepta pus eſtſcðm rõem intelligendi qᷓ;

*

miſericoꝛdia. Ad argumentum ad ꝑtem fecũdaʒ

pʒ quid ſit dicẽdum ex dictis ĩ queſtiõe.

— Ertio queritur iienner ði

— ſitmia? iuſtitia. Et videtur ꝙ

— nõ qꝛi repꝛobatiòe eiꝰg nihil demeruit nłia

eſt iuſtitia. quia iuſtitia reſpicit demeritũ in electõe eius qui nõ eſt nulla eſt miſericoꝛdia:qꝛ miſericoꝛ⸗ dia pꝛeſupponit miſeriam ſed ſecũdum Aplin ad. Ro. g. Eſau fuit repꝛobatus añqᷓ; aliquid mali egi ſet. Secundum etiam ipſum ad. Ephe.iꝰ. Elcgit Vos ante mundi cõſtitutionem.ꝗᷓ eſt aliquid opus peiin quo nulla eſt iuſtitia.⁊ aliquod in quo nullaẽ iſericoꝛdia. Item iuſtitia retribuitſcðm merita miſericordia pꝛeter merita.iuxta illud pſat. Neq;

ſcðm iniquitates noſtras retribuas nobis ⁊ ſeqin⸗

tur cito. Anticipent miſericoꝛdietue deus.ſʒ idem