miuun
su hin
.i. vpiſuntun — noi niriun üüicü
miinhum
iinimmn
3
lit marimoij e chumu
ügi
uünüit lusynuit vwinntt
gpuc Kun
vucriiim nitinnnn nübin. idmn
mſtu
tate beata di.xlviiii Ar. iii.d.v.
Angaudium ſit idẽ realiter quod dilectio boni pꝛe⸗ ſentis di. vlviiii.ar.iii.q.v. An gaudiũ ſummum ſumme deſideretur ab omni⸗ bus di.xlviiij. ar.iij.q.v.
An gaudium ſit per ſe bonum ibidem.
An generatiões due ĩ eadem ſpecie magis apꝛopin quãt qᷓ; generatio⁊ cõuerſoð.xliii.ar.i.q.iij·
An q̃ generant᷑ per ꝓ pagationẽ poſſint fieriper na⸗ turaʒ nõ ex ſemine ð.rliij. ar.iij.q.i. An ſemen ex quo generant᷑ ea q̃ꝑ ꝓpagationẽ gene⸗ rant᷑ poſſit cauſari vᷣtutẽ coꝛpoꝝ celeſtiũ ibidem.
——
4grati
*
Atrum gratia virtutum⁊ ſacramentoꝛnmſſit eadeʒ gratia ð.i.ar.iiii.q.iiii.
An gratia virtutuʒ⁊ ſacramẽtoꝝ cõtrariet᷑ vni pec⸗ cato in numero ſub eadẽ ratione aut ſub diuerſis. i.ar.iiii.q.iiii..
An gratia ita ſe habeat ad virtutes ſicut lux ad colo
resð. xiiii.ar.Vv.q.i.
An gratia pꝛincipalius ⁊ plus remuneretur qᷓ; eins
actus ð.xiiij. ar. vj..ij. B2,
An ad gratie ſuſceptionẽ regrat᷑ maioꝛ diſpoſitio q; ad ſapientiam ð. xxij. ar. iiii.q.i.
Atx gratie ifuſio ſit pꝛioꝛ oꝛdine nature qᷓ; culpe re⸗ miſſio ðᷣ.xvij. ar. iiii.q.iiii.
In gratie infuſio ſit idem realiter quod culpe remiſ ſio ð.xvij. ar.iiij.q.iiii.
Anpgrarpꝛins itim rnẽ iteligẽdi aia nõ diſpi-
cens deo q; placens ibidem. In gratia recipiat magis ⁊ minꝰð.xvij. ar. iiii.q.vj
3 gratia n quã remittit᷑ peccatũ ſit neceſſaria ad cõ
eruatõeʒ remiſſionẽ illius ð.xxij. ar.i.q.ij. An greci vere ↄficiant ð.xi.ar.ij. q.iij. Atrum hereticus debeard ici quilibet infidelis di. xiij· ar. V.l. Atrum heretici debeant dici quiſunt ſimoniaci ibi dem. d..— Atrum hereſis ſit maximũ peccatoꝝ ibidẽ:qiii. An hereſis ſirſpẽsifi delitatis ð.xiil.ar. v. q.iii. Atrũ heretici ſint tolerãdi ð xiii ar. v. q iiii. In heretici ſint ad miĩaʒ recipiẽdi ð.xijiar.v.q.iiij.
An homini ſitlicitum facere aliquid quo ſciat ſe pꝛi uandi vſu rationis ad tempus ð.xxvj· ⁊r. ii.q.i.
An homo ita patiat iacturã ꝑ actuʒ nutritiue ſicut ꝑ actum generatiue ð.xxxj. ar.i.q. i.
In hoieʒ pati iacturaʒ qᷓ;tũ ad vſum rationis? ipe⸗ diri in vſu rationis ſit idem ibidem.
Ab bomine vno quare deꝰ voluit oẽs homines de⸗
ſcendere ð.xl.in expoſitione littere. Atrů bois aligs ſit vltimus finis di.xlviiij· ar.i.q.i. An hois vltimus finis oꝛdinetur ad alium finem. ð:xlviiij.ar. i.q.i.. In qlibet hois actus poſſit dici finis eius ibidem. An hois actus nð ꝓce dẽtes er ratione ⁊ voluntate poſint dici actus vite humane ibidem.
An homo agat aligd nõpꝛopter finem ibidem. An hois vltimus finis ſit finis omnium creaturaꝝ
ð.xlviiij· ar.i.q.ii.
An homo pꝛius oꝛdine nature intendat bonum coꝛ
poꝛale qᷓ; ſpirituale ð.xl viiii.ar.i.q. v.
An in hõĩ via pꝛincipalius mõat᷑ i vltimũ finẽ ꝑvo⸗ luntatẽ qᷓ; ꝑitellectũ ð.xlviiij. ar.i.q.vij.
In homo poſſit beneficiari quo ad aĩam ex ſpali pꝛi⸗ uilegio per diuinam potentiam coꝛpoꝛe non gloꝛi ficato ðᷣ.xlviiij.ar.ij.q.vj.
An hõtotus remanẽs ĩ hac vita moꝛtali poſſet beati ſiciari ꝑ quãcũq; potentiam ibidem.
An homo naturaliter appetat oœẽ illð ſine quo ſcit ſe non poſſe conſequi finẽ ſuum ibidem.
An de hois ꝗditate ſit moꝛtale ð. xlviiij. ar. iiij.d.ij. omicdiem An homicidium faciens dum caret vſu ratiovis ſit irregularis ð. xxv. ar. v.qiij. P in homicidium faciẽs ð ſuã voluntatẽ qꝛ. motoꝛ bꝛachiũ eius violenter ſit irregularis ibidem. An homicidum faciens poſitus i neceffitare vt occi dat vel occidaturſit irregularis ibidem. Anh— 1 ciẽs caſu ſit irregularis ibidem. itrum hoſtie pars vna poſſit ſubſtantiari. Virtute ſacki ſine alia hoſtia continua remanente ð. x.ar. vii.q.. 55 Etrun hoſtia intincta ĩſanguine debeat populo da rið.xi.ar.iii.q. vV.
An humiditatũ diſtincto in huniditatẽ aue vocat ros ⁊ in illam que vocat᷑ cãbiũ ⁊ ĩillam que vocat gluten ſit conueniens ð.xliiii.ar.i.q.ii. S
7
An inter humoꝛem ⁊ humiditatem ſit differẽtiað. xliiii.ar.i.q.ij·
Zin humoꝛes ſint deſubſtãtia coꝛpoꝛis ibidem.
An umilitas ſit ſpiritualis hedificij fundamen ⸗ tum ðxiiii.ar.· x. q.i,
Atrũ ieiuniũ ſit actus pnie ð.xx. ar.iii.q.ii.
Jeiuniũ nature ⁊ ieiuniũ qð ẽ acrꝰvtutis? ieiuniũ ec
cleſie in quo differũt ðᷣ.xv. ar.iii.q.ii.
Btrum ieiunium ſit ſub pꝛecepto ð.xv.ar.iii.q.iij.
An per ieiunium mens ad ſpiritualia eleueturd.xx gr. iii.q.iii.
An ieiunium diſponat ad virtutem ibidem.
In ieiuniuʒ diſponat ad vincendumidiabolũ ibidẽ
Atrum ad ieiunii obſeruationem omnes obligent
An mulieres pꝛegnantes ibidem.
. egrotantes ibidem.
nnimium ſenes ibidem. victum neceſſarium lucrantes ibidem. An ad ioca ſancta peregrinantes ibidem. In ad victum neceſſarinʒ hoſtiatim mendicantes
An ad ieinnium eccleſie teneatur quicunq; tenetur ad ieiunium quod eſt actus virtutis ibidem.
F


