düen.
vi
r. V..„ 1„ zn eechicatus poſſit iterum eycõicari ividẽ.q.ii. Atrum excõmunicari poſſit cõmunitas ibidẽ.q.iij. Atruz excõicari poſfit moꝛtuꝰ di.xviij. ar. v.d.iiij. An eycommunicatio lata in moꝛtuum noceat ei di.
Tviij. ar. v.q.iiij. N In excõicationeʒ incurrat homo moꝛtuus qui anfe moꝛtẽ ju mandauit occidi clericũ nec mandatũ ei ductũẽ ad executionẽ ante moꝛtẽ eiꝰſed poſt ibidẽ. Atrum excommunicari poſſit ad oꝛdinario ille qui
habent pꝛiuelegium quod ab eo non poſſit excõmu
nicari di.xviij. ar. v.d. v.* Atrum excommunicatus ſit participans cum excõ⸗ municato di. xviij. ar.vj.q.j. e— Inter excommunicationem maioꝛem ⁊ minoꝛẽ que eſt diſferentia di.xviij. ar.vj.q.j. Qui ſunt illi qui excõmunitationẽ nõ incurunt parti⸗
cipando cum excommunicatis ibidem. Vtruʒ cuʒ excõmunicato participare ſemper ſit pec⸗ catum moꝛtale di.xviij. ar. vj.q.ij. In excõmunicandi ſint maioꝛi excõicatione partici pantes cum excommunicato di.xviij.ar.vj.q.ij. In excõmunicatus fit maioꝛi excõmunicatione par ticipans ſcienter cum excðicatis a papa ibidem. Atrim aliquis ſolus ſciens excommunicatũ aliquẽ teneatur ipſum vitare di.xviij. ar.vj.q.v.
Atrum excommunicati ſint pꝛiuati omnibus actibꝰ
legitimis di.xviij. ai.vij.q.j.
An excðicati minoꝛi excommunicatione ſint irregu
lares ſi celebꝛent di.xviij.ar. vij.q.j.
In excommunicati minoꝛi excommunicationepo † ſint eligere ⁊ eligi ibidem. In admitantur ad denunciandum excommunica⸗
tum quem vitauerunt ibidem. In excommunicati maioꝛ excommunicatione poſ ſint eſſe iudices bidem. P poſſint accuſare ibidem. En poſſint denunciare ibidem. poſſint eis ↄferre eccleſiaſtica beneficia ibidem. n eis collata poſſint retinere ibidem.
An poſſint aliquem in iudicium conuenire ibidem.
An poiſint ſe in iudicio defendere ibidem.
An ſi ab excommunicato latenter confertur aliqua pꝛebenda collatio itla valeret poſtquam eius excõ municatio detecta eſſet ibidem.
An ſi aliqs excommunicatus magioꝛi excõᷣmunicatio ne itereſſet alicui ellectioni ⁊ nõ credens ſe excõmu nicatum nec etiã ſciret᷑ ab alijs debeat ellectio irri tari eius excommunicatione detecta ibidem.
AIn ſi vox ſua fuerit neceſſaria electioni ad ſufficien⸗ tem numerum vocum.debeat poſt detectignem excommunicationis ellectus ſufficientem nume⸗ rum vocum habuiſſe reputari ibidem.
Atrum excommunicatis pꝛoſint oꝛationes eccleſie di.xviij. ar. vij. q.ij.
An excommunicationẽ mereatur qui patienter fert iniuſticiamdi xviij. ar.vij.q.ij.
An ſuper eycommunicatum poſſit diabolis ceteris paribus qᷓ; ſuper non excommunicatum ibidem. An ꝓ excðicato licitũ ſit oꝛaꝛe ꝑſone ſingulari ibidẽ. An excommunicato kicitum ſit dare elemoſinaʒ coꝛ
poꝛalem ibidem. 3
Atrum omnes g excõicati moꝛiunt᷑ pꝛiuãdi ſint ec⸗ cleſiaſtica ſepuitura di.x viij. ar. vij.q.iij.
An excommunicationem minoꝛem incidant qui in
terſunt ſcpulture excõᷣmunicati ð.xviij. ar.vij. q.iij.
An ſi excommunicati ſepulti fuerint i cimiterio de⸗
wla
beant inde eici ibidem.
An excommunicatus poſſit poſt moꝛtem abſolui ab excommunicatione ibidem.
An illis qui in excommunicatione minoꝛi moꝛiunt᷑ neganda ſit eccleſiaſtica ſepultura ibidem
itrum excõitatis minoꝛi excõicatiõe tantũ poſſint
conferri eccleſtañica beneſficia de iure di.xviij. ar.
An excommnnicatio maioꝛ infligatur alteri ab ho⸗
mine di. xviij.ar.vij.q.iiij.
An excommmicato minoꝛi excommunicatione ele
ctio ſit trrita ipſo iure vel irritanda ibidem.
An ille qui excommunicato minoꝛi exco mmunica- tiõe cõferret ſcienter eccleſiaſticũ beneſiciũ ſit pᷣua tus ipſo iure hac vice illius bñfici collatiõe ibidẽ.
Vtrum exõmunicans iniuſte teneatur excommuui cato ad intereſſe di.xviij. ar.viij.q.i.
Atrum exc ommmicans aliquem iniuſte ſcienteri currat aliquam ſuſpenſionem ibidem.q.ij.
vitꝝ eß̃i excõicãtes vel ſuſpendẽtes nõ in ſcripto in curant aliquam ſuſpenſionem ibidem.qiii.
In iferioꝛes iudices eã icurrãt ð̃.xviii.ar.viii.q.iii
vtrum excõmunicantes iniuſte ſint digni pena eter na di.xviii.ar.viii.q.iiii. 8
Atrum excòmunicãs paupꝑereʒ iiuſte ſit dignus ma ioꝛi pena qᷓ; iiuſte ercõicans diuitẽ ibidẽ.q.v.
An ſi excõicatꝰaccedat ad ſuꝑioꝛẽ excõitatoꝛis ꝓ ab ſolutõe habẽda debeat abſolui ð.x viii.ar.viiii.q.i
Excõicatiõis caſus quot ſunt ⁊ ꝗſunt a iure quoꝝ ab
olutiõeʒ dominus papa ſibi retinuit ibidem.
Itxꝝ excõicato fauẽs participet ĩcrimie pꝛo quoẽ eꝝ comunicatus di.xviu.ar.viiii.q.ii.
Zn excõicato fauẽs i crimine paccidẽs icurratlãdẽ
excommunicationem di.xviii.ar. viiii.q.ii.
An excõicatus minoꝛi excòicatione poſſit abſolui a pcis illa excõicatòe manẽte ð.xviii ar·viiii.q.iiii.
Itrum ille qui excõicatòeʒ icurrit ĩ vno epiſcopatu poſtea poſſit abſolui ab alio in cuus dyoccſis mno⸗ ratur di. xviii.ar.viiii.q.v. 5
Vtrum excommunicatus poſfit abſoui inuitus di.
viii.ar.x.q.pꝛima.
Atrum excommunicatus poſſit abſolui per lttteras
abſens ibidem.q.ii.
In q ercòicatus abſoluit᷑ per litteras abſens ſit ab ſolutus ex tunc ꝙ littera facta eſt⁊ ſuo nuncio dagta di.x viii.ar.x.q.ii.
An cuzʒ excõicatus abſoluit᷑ a canone iniungendum ſit ei ſub debito pꝛeſtiti iuramenti ꝙ ↄtra illũ cano nem decetero non veniet ibidem.
trũexcominicatus pluribus de cauſis abſoluatur
ſemper ſi non omues cauſas cxcomnicationis ſue expꝛimat.di.x viii.ar.x.q.iii..
Atrum excomunicatus cui excomicatoꝛ dicit reuo co excomunicationem quãite tuli⁊ nõ dicit abſol⸗
uo ſceu abſoluimꝰvere ſit abſolutus ibidem.q.v.
trũ excomunicatis pᷣncipibus maioꝛi excõmunica tõe publice teneãt᷑ militeſ obedir di.xviii.ar.i.q.i. I eis teneãt᷑ foluere cenſũ anuũ ð.xviii.ar.xi.q.i.
An excõicationẽ ſniaʒ abſoluat ſempꝑ⁊ abſolute eos a iuramento fidelitatis quo erãt obligati ibidem. In abſoluti ꝑ ſententiã ab illa obligatione teneant᷑ reuerti ipſo iure ad eoꝛum obedientiam poſt eoꝛuʒ
abſolutionem ab excommunicatione ibidem. Excomuoicatio maioꝛ ing bus caſibus incurrit᷑ iße
iure di.xviii. ar. xi.q. v. Eyeõicatiõis ſniaʒ ĩ qbus caſibꝰ nð incurrũt illi gini
ciut manus violẽtas in clericum vel qᷓ;cũq; per
—


