Druckschrift 
Dicta versoris super septe[m] tractatus magistri petri hyspani cum textu
Einzelbild herunterladen

Trattatus duodetimus

lariter aſcẽdẽdo. ſic iſta oꝛatio quolibetplura facit diſtribu

tionẽ interſcalarẽ. qꝛ alijs ſupponit hoc dico quolibet etꝓ alijs hoc dico plura m nũerũ aſcendẽdo vt dictũ eſt Lirca pᷣdicta q̃ri᷑ de hoc ſophiſmate inlinita ſunt finita· ſꝛo batio duo ſunt finita.tria ſunt finita ſic in iufinitũ.ergo in finita ſunt finita Impꝛobatio.ibi p̃tur oppoſitũ de oppoſito ergo locutio eſt ipoſſibilis.pᷣt etiã ſic ꝓbari. q̃libet plura ſunt finita.& infinita ſunt finita Duidã diſtinguũt eo ꝙʒ infinituʒ eſt equocũ adiufinitũ ad nos ad infinuũ ſimpliciterñ ſiſumat᷑ infinitũ quo ad nos pᷣma põt eſſe vera nõp̃t᷑oppo

ſitñ de oppoſito. qꝛ infinite quo ad nos ſunt ſtelle⁊ arenema

ris. ſunt inkiniteſimplr. Si aũt ſumatur infinitũ ſimpli eſt ſimplr falſa et p̃tur oppoſitũ de oppoſito Alijãt diſting⸗ uñũt eo infinitũ p̃t eſſe terminus cõis. etſic pᷣmaẽfalſa.vel poteſt eiſe terminus ſincathegreumaticus impoꝛtãs in ſe di ſtributõemſicut dictũ eſt.et ſic ponũt eſſe verã · ſed neutra iſtarũ ſolutionũ valet.qꝛ ſi remoueat᷑ vtraq; diſtributio ⁊ſu⸗ mat infinitũ ſimplt etłm eſt terminus cõis adhuc rema⸗

net ꝓbatio etĩpꝛobatio huiꝰ ſophiſmatis dictũẽ pꝛi

ma ſimplreſt falla.et ꝓbatio peccat m ͥdadſimpli.q ini nitũ appõe eſt infinitũ quodãmodo etnõ ſimplt Vñcũ aci pitꝑtes nũeri ſm appõem.vt duo tria accipit ininium fimplr. ſed quodãmodo ſiue m quid et ideo poteſt ex bis inferre infinitum ſimpliciter Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ſignis diſtributiuis Bic ↄñr ex quo in finitũ inſequit᷑qᷓ;titatẽ dererminat de ip̃ocircaiᷣm mouẽdo vnũ ſophiſ⸗ ma. Et qꝛ oẽ multiplex ĩdiſtictũ parit ↄfuſionẽ. Et hec deõ ifinitů ſirmul tiplex. pᷣmo ponit multiplicitatẽ eiꝰ. ponẽdo qͥnq; mõs ipᷣ Sciẽdũ pmo. infinitũ pᷣmo ðꝛ eſt aptũ natũ ꝑtrãſiri ſicut pũctus vlvn tas. ß vox ðꝛ ifinita qᷓ ad viſũ qꝛ eſt apta nata viderineq; de ge nere viſibiliũ. Scto ðt infintũ poſſet a nobls ptrãſirieſttů ſe aptũ natũ ꝑtrãſiri ſicut ꝓfunditas maris. Tertioꝰ ðꝛ giiqͥd infinitum ßᷣm appõem. vt nůerus qñq; alicui nũero addat vnitas ſp adhuc in ioꝛ p̃t fierinũerus ꝑappõem alterius vnitatis ſic ſ vlterius aſcẽden n Quatto modo ðt infinitũ fᷣm diuiſionẽſicut linea eit diuiſibllis inm tum et ſic repit᷑ in magnitudine Quinto ðꝛ in infinirũ vtroc; in appðem diuiſionẽ ſic p̃t reꝑiri intꝑe Sciẽdũ ſco· illoꝝ anq ſibt doꝝ ſic pᷣt hii ſufficiẽtia. qꝛ oẽ infinitũ eſt ĩptrãſibie. vel ergo eſt ĩptrãli

le negatiue ſic negat᷑ tam actꝰ qᷓ; potẽtia ꝑtrãſibiitaris· et ſic eſtbmus

modus ·vel eit infinitum iꝑtranlibile pᷣuatuu.ſi g negeturactus iw

titubl diylcier: nuhtſ apõem ſic elt lyno; mod gunnqin theat qᷓtrale etſcilapõq ifiitalunt fin finita⁊ ſi ininfi niumſincathe iecti⁊ ſic illa inf guibetpunſ wůeſt dicerel finita. vt dieiie in gradũ ſcij gudatin? ſeſt opoſitũ de opol ſoobiſ diin guttemars ⁊ſe nurã ꝛtůcdtů philma eſtverin tum quoad ns ſnplitterſophl. potemnoſõ̃: ů eſ verũ le vi uinitumſinitt o aliter ſolutdie hecat hᷣmfalltñ poltõem qðciin fallergo deißohi irtalii oargif un iminh gderumnondi imoqlſuntiſſn umegomaett Krcopüsſuti wlmactuufn iorpoß ayh undenintan wuunde pot u Zee weni ait un etertn

Rotei