25.
Trattatus duodetimu mi ſophiſmatis ſupponeret determinate ⁊ in ↄeluſione ſimplr ſeq̃ret ꝙᷣfal lacia figure deõnis cõmitteret᷑ arguendo a ſuppõe ꝑſonali ad ſugõem ſin plicem.et ſicꝓbatio pᷣmi ſophiſmatis eſſent neganda.⁊ per ↄñs ſophiſma eſſet verũ. ¶ Quinto ar. ↄtta ſchᷣm ſophiſma qʒ in ꝓbatione eius arguit aꝑtib in qᷓ;titate ad ſuũ totuʒ · ð eſt bonus locus dialeticus.⁊ꝑↄñs nõ peccat ↄtra fallaciã accũtis. d pᷣmuz dicit. negat ↄñ̃a.qʒ iſtaſig na oĩs nullus ſufficienter diſtribuũt ꝓ trib aut ꝓquatuoꝛ.ſed nð ꝓꝛie ꝓ duoby.qꝛ de duobus nõ dicimus oẽs ideo ↄueniẽter ponũtur alqͥ ſigna diſtributiua duoꝝ. Ad ſecũdũ ðꝛ· ꝙ nõ eſt ſile de iſtis duobo ſignis et de alijs. qꝛ alia ſigna diſtributiua fuerũt ipoſira ſic ꝙ poſſunt diſtribuere adequate terminũ ꝓ oĩb ſuis ſuppoſitis. ſed iſta duo ſigna vter et neuter fuerunt impoſita vt diſtribuerent ſolũ pꝛo duobꝰ.¶ Vdtertiũ dici᷑ ꝙ ſi capiat᷑ alter indeterminate.ſie ꝙ poſſet ſupponere pꝛo alijs qᷓ; diſtnbutis per ly neuter.· ſi iſte ꝓpõ nespñt ambe eſſe vere nec ſunt ↄtradictoꝛie Sed ſialter bcat ꝑticionẽ vel ptem eius qð diſtribuitur ꝑ neuter lic dicte o⸗ ſitõnes ſunt dicte cõtradictoꝛie nec vt ſic pñt eſſe ſimul vere. Zdqᷓrtuʒ dicitur. ꝙ duplex eſt ſuppõ ſimplex. Quedã eĩ eſt que ↄuenit termiocui repugnat ſtare ꝓ ſuppoſitis. ⁊ arguendo a taliſ uppõne ſimplici ad ꝑſona⸗ lem nõ bñ arguit᷑. lia eſt ſuppõ ſimplexque conuenit alicui termino cui terminocui non repuguat ſtare pꝛo ſuppoſitis indeterminatis 7 arguen⸗ doa ſuppõne ꝑſonali ad ſimplicem hoc modo acceptã vel ecõtra nõ eſt fal lacia figure dictionis Ad qͥntũ dicit᷑. ꝙ in dicta põne arguit᷑ a ꝑtib inqᷓ;titate ad ſuum totñ relpectu ꝑtium ponẽtium differẽtiã inerptes et totum. ideo pꝛobatio peccat hᷣm fallaciã accidẽtis. 5 Rbito de ſignis diſtributinis ꝑtiũ ſubiectiuaꝝ. Lõ V ſequenterquerit vtrũ negatio habeat vim diſtribuẽ⸗ diſiue cõfundẽdi.Etðꝛꝙſic. qꝛ greſto. in pmo per permeniað ðt ꝙ ille ↄtradicũt hõ eſt iuſꝰhõ nõeſt iuſtus ⸗ altera ẽ vniuerſalis cñ ſubijciatterminus cõis ß nõ 4 nõhõẽ iuſtus · ð ille terminus hõ diſtribuſt· ed nõ eſtibi 6 quid a quo diſtribuit nili negatio. ð diſtribuit 4 Lõtra ſi negatio habeat vi ↄfundẽdi. ſ icut iſtaẽ oĩs ſoꝛ. currit.ſilr hec.nõ ſoꝛ· currit. qð ẽfalſum. q qᷓuis, num diſtributm̃ nõ poſſit addi termino ſingularitũ negati
E
bñp te cñcnẽ diſtributio ibieſt tetminus cõis bñp̃taddi Item vbicũq;ẽ diſtributio ibleſt terminus col fumptus vir.ʒ opoꝛtet ꝙ ibtſit dictio ßeãs qiñ vli ß ſignuz
vleßcat qm̃ vlrtmñmẽõ · negatio vero nõ · ð nð 5— endi qð cõcedimus dicẽtes. ꝙ negatio vo ↄfune n hocqð poſtſe inuenit. Vñ cũ adiũgit ternio 3. 4 ſed ad negatõem ſuꝑioꝛis ſeqͥtur negatio cuiui uhtr is.eo ꝙ deſtructo ſuꝑioꝛi deſtuit᷑ qõlibet eins i
luoe qſtonße
giol m dun Solo guſus bocn ulubocẽg isneus topõtnit ſlrponi din deuo creait s nõſuntic Poſtᷓ auoſd hr Inrdeterpi lendi Cuiuspu nninae de ſgi diſnbuit ißu npq de negun iõ imeditepo uguõeañqᷓ did egario ptcapidu uinffonegn cunöcpkiq Numopap Sriu poadenegete uurtargutadn us. eꝝ negai
itterUnoopin hʒ ÿtutẽ nn eradditemw ntẽdiſnbi ml ſtcõse tijbo potert d ſolnguanqil igaroalcuius 3 nqitng ſnobponp m iycpöe iogno ahn krichtennſip uice nuß nun nn di. un ſsaſey
S.—= —