f.
F.
Petrihylhan
Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ſignis diſtributiuis pluriũ. hie 2r de terminat de ſignis diſtributuis duoꝝ. Cuius oꝛdinis rõ eſt. qꝛ diſtribu⸗ tio ðꝛ quaſi vniꝰ ad plura facta pticipatio diuiſim.et ſie qᷓ;to aliqͥd ad plu
ra diſtribuſt᷑ tanto ꝑfectioꝛi modo ↄuenit ſibinomẽ diſtriburõnis. Ideo
bus determiat᷑ de ſignis diſtributiuis pluriũ qᷓ; de ſignis diſtributis duo rum Sciendũ pᷣmo ꝙ ſicut ſe hñt oĩs ⁊ nullns ſicſe hʒ vter er neuter Sicut em̃ nullus iciudit oĩs cñ negatõ ita neuter vʒ tĩ ſicut vter cũ negatione poſtpoſita. Vnde neuter idẽẽ ꝙ vter nõ ·ſed tñ dꝛñt hmõiſigna inter ſe.qꝛ oĩs? nullus. ſunt diſtributiua pluriũ.ſʒ vter ⁊ neuter ſunt diſtributiua duoꝝ. Vnde neuter ↄuenit etiã cũ hoc ſigno mhil qð diſtribuit terim cõem ſequẽtẽ tã mediate qᷓ; ĩmedia te.ita ſilr neuter Sciẽdum ſcðo.ꝙ circa hoc ſignũ vterq; autoꝛ mouet tale ſophiſma. ſuppoſito ꝙ ſoꝛtes dicat deñ eſſeet platodicat hoĩem eſſe aĩal.et ambo ſimul dicãt hoĩem eſſe aſinũ. Q uerit᷑ tũc de veritate hutus ſophiſ.an ab vtroq; enũciatũ ſit verũ ⁊ pꝛobatio ⁊ impꝛo hatio ſatis patẽt
in rextu autoꝛ ſoluit ſophiſma dicens ꝙ eſt verũ ⁊ peccat pꝛobatio penes fallaciã accñtis.ſicut hec.hõ eſt ſpẽs.ſʒ nõ eſtaliquis hõ.i.ſoꝛtes. vel pla⸗
to qui ſi ſpẽs · Ibi em̃ ſpẽs yere ↄuenit hoĩ. ⁊hoc ꝙ infert· hõ de ſoꝛte cre ditur ꝙ debeat inferri de ipſo ſoꝛte. Silr cũ ðʒ in pꝛobatione ſophiſmatis ab vtroq; enũciatũ eſt verũ.ſed enũciatum eſt ab vtroq; iſtoꝝ hoĩem eſſe
aſinũ igitur hoc eſt verũ Verũ em̃ eſt in enũciatione in cõi non aũt iniſta
vel illa neceſſario ¶ S ciẽdum tertio.ꝙ autoꝛ ↄuenienter ponit vnã aliaʒ ſolutõem antiquoꝝ dicentiũ. ꝙ ſophima eſt ſimpłrfalſum ⁊ peccat ſᷣm fallam figure dictõis arguendo u plibꝰ determiatis ad vnam determinatã̃ rõne huius termiĩ verũ.⁊ etiã rõne huius termiĩ enũciatũ.ſed vt dicit autoꝛ in textu pᷣma ſolutio eſt melioꝛ ⁊ ſubtilioꝛ · Ideo dõm eſt ꝙ
enũciatũ in pꝛemiſſis hʒ ſuppõem determinatã.ſed in ↄcluſione ſupponit
ſimpkr.non tamen ſic ꝙ ibi nullo mõ ſtat pꝛo inferioꝛib· ſed qꝛ nõ ſtat pꝛq inferioꝛi determinato.rõ ne cuius poſſet reddi locutio vera. ¶ Sciendum quarto ꝙ circa hoc ſignũ neuter autoꝛ mouet tale ſophiſma neutrũ oculũ hñdo tu potes videre. Cuius pꝛobatio et impꝛobatio patent in textu. de inde ſoluit ip̃m dicens. ꝙ ip̃m eſt ſimpliciter falſum. Et ad pꝛobatõem ðꝛ ꝙ peccat ↄtra fallaciã accũtis. Videre ei ↄuenit ptibus ſeʒ dextro ocu ſo ⁊ ſiniſtro ꝑ ſe acceptis.ideo qñ aliqͥs non habet oculum ſiniſir adhus poteſt per dextrũ et ecõtra. Et pꝛopter hoc infert de ipſis ᷣm ꝙ ſtãt ſub hoc toto neutrũ oculum hñdo et vt ſic ip̃is nõ cõuenit. et iõ ibi eſt fallacia accñtis Debet em̃ ſic argui.nec dextrũ oculum habẽdo nec ſiniſtrũ potes
videre. et tunt erit falſum licu et añs ¶ Lõtra pᷣdicta argui pᷣmo ſic.
5
non ponũtur aliqua diſtributiua trium vel quatuoꝛ· ergo non debent po n diũributiua duoꝛum Scðo arguit᷑ ſic. lignũ vniuerſale variatur ſoÿ lum ſᷣm variat õᷣem termini cui adiũgitur · vt dictñ eſi pꝛius de hoc ſigno nullus ergovter ⁊ neuter appoſira terminis hñtibo plura ſuppoſitaqᷓ; duo
diſtribuunt pꝛo plurib.qᷓ ⁊c ¶ Tertio ſic. ſi neuter eſſet ſignũ iſte eẽnt cð
tradictoꝛie neuter hõ currit ⁊ alt hõ currit. nõ poſſʒ ſimul eẽ vere qð fal ſum eſt. vt faciliter pꝛobaretur·ergo neuter nõ eſt ſignũ diſtributiuum Quarto ſi.ſi terminus enũciatum in iſtis pꝛemiſſis ⁊ pꝛobatõib pꝛi⸗
e poſtpoſita⁊ ſit vʒ tãtũſicut oĩs nñ
pꝛobatio
—