Trattatus duodetimus von exiſtentib. ergop̃t fieri recurſus ad ſuʒpoſita nõ exiſtentia ſicut dici xgula antiquoꝝ Quito arguit᷑ hec eſt alqͥs fenir ſit coꝛruptus· ergo hec eſt falſa omnis fenixeſt. Ad pꝛimuʒ dicit· ꝙ qᷓ;tum ad modã enũciandi plus requirit ad verificãdũ ꝓpõnem vlem qᷓ; ꝑticulareʒ. q in zpõne vli pꝛedicatũ denotat᷑ ineſſe fublecto pꝛo pluriby nö aüt ſie eſt inpticularitñ qᷓ;tumad rem nõ plus reqͥrit ad verifi candũ wõem vłem qᷓ; ꝑticularem. Ad ſecũdũ dicitur negando ↄñ aʒ qʒ terminns ſingularis heat nãturã incõicabilem.ides ſibi repugnat ad⸗ ditio ſigni vlis · ſed rerminus cõls licet qñc; habeat tĩ vnñ appellatum ſcat tñ naturam cõicabilem multis. ideo ſibi poteſt addi ſignũ vłe. neq; ex hor ſequit᷑ ꝙ exigit plura appellata ſed ſufficit ꝙ ſit terminus cõis. 8 dtertiũ dictt· ꝙ hoc ſignũ ois denotat terminũ cõem cui addit᷑ acci pi pꝛo plutib non ſimplr. ſed ex ↄditõne ſcʒ ſi habeat plura⸗ uppoſita. Ad quartũðꝛ. ꝙ iicet terminus cõis cuius naturap̃t ſaluari tam in exiſtentibus qᷓ; in nõ exiſtentibꝰ poſſit ſupponere ꝓ nõ exiſtentib· tamen terminus cõis cuius naturatin ſaluat᷑ in juppoſitis exiſtentibus nõ põt ſupponere pꝛo nõ exiſtentibꝰ qñ ponitur cũ iſto verboeſt. d qͥmũ ðꝛ. negando añs.et adꝓbatõem ðꝛ ꝙ non ſeqͥtur · quidã fenix eſt coꝛruptꝰ. ergo fenix nõ eſt. qꝛin iſta. quidã fenix eſt coꝛruptus ſupponit taʒ ꝓeiſtẽ riby q; coꝛruptis ſed in iſta· quidã fenix noneſt.ſupponit ꝓ pñtib tantum Ideo ila eſt vera · omnis fenix eſt 3 Scmpꝛedicta querit de boc ſophiſmate. ois hõ eſt et quodlibet dꝛñs ab illo eſt nõhomo ẽ ꝓbatio hec eſt vna co⸗ pulatiua cuius vtraq; pars eſt vera. ergo i5a ẽ verd. Impꝛo bario omnis hõ eſi⁊ qðlibet differens ab eoelt nõbmo qõ eſt falſum quia hec eſt vera copulatiua cuius altera pars eſt falla Solurio pꝛima fimplicitereſt yera eimpꝛahatio pee⸗ cat penes fallãm dñtis · qꝛ differẽs ab omnihöle dñ munusẽ ᷓ differens a ſoꝛte· qꝛ differẽs ab omni hoie ſupponit ſoluʒ pꝛo alijs rebus ab hoie.· ſed differens a ſoꝛte ſapponit ꝑeil⸗ dem et etiam ꝓalijs boĩbus aſ dꝛte. vnde bñ ſequ · diferẽs ab hoie ergo differẽs a ſoꝛte·et eſt locus d e ſubiectiu ad ſuum totumn ſi buic ꝓpõni differens ab om̃i boie apponat ſignũ etit pꝛoceſſugab inferioꝛiad ſupius cũ ditribulione⸗ etſic incidit fallaciã Zñtis in impꝛobatõne ßm vnñ ꝓceſſum qꝛ duplex eſt pꝛocellus in ipꝛobation· ¶ bene ſequitur. ois homo eſt ergoſoꝛtes eſt. et eſt locus a lotoi quãtitate · ß ſequitur. boceſt dꝛñs ab omniboie. ergo differẽs a ſoꝛte · ed eſtfall oñtis.ſicut hic. ois homoeſt· ergoolnt aial. Jtem qneriturde hoc ſophiſmate oĩs hõ etalius bomo 20 batio.ſoꝛtes et alius homo ſunt · plato t glius bõ ſunt ⁊cn

—

woñ 0 u m mn eh 5ub i ani n Umm 1 miig n ufn 30 nmto n tis e hon honſ og aunn ſ uzi kſu wiſ al uitd we cetol ſch. imt

hon deci enbl un ie rdei ono b eli lm n pni ih