Petrihylpani

nõ ſit niſi vnich ſuppoſ itũ.ðᷓ ꝑ illã regulãpꝛiꝰ datã. Si ſignũ vle adueniat ei nõ diſtribuit ip̃m niſi ꝓ vnico ſuppoſito. ð re gula eoꝛũ eſt falſa.et ſupꝛa falſum fundatur qð ↄcedimus PMoſtqᷓ; autoꝛ determinauit de hoc ſigno oĩs pᷣm ſe oſtẽdendo qd ßcet Nic ↄñ̃r determinat de ipᷣo ꝑ ↄpatõem ad terminũ cõem diſtribuibileʒ mouẽdo talem queſtionẽ.vtꝝ hoc ſignũ ois ſꝑ exigit tria appellata eſt querere Vtꝝ ad hoc ꝙ hoe ſignũ oĩs addat᷑ termino cõi reqͥrat᷑ ꝙ ille ter⸗ minus habeat tria ſuppoſita actu exiſtentia. Sciendũ pᷣmo ꝙ ſup poſicũ ⁊ appellatũ inter ſe dꝛñt.nã ſuppoſitũ dꝛ inferius reſpectu ſuꝑioꝛis. et ðꝛ ſuppoſitũ qñ nõ eſt aptũ natũ exiſtere in alio. ſed eſt appellatũ inferius alicuius termini cõis actuałr exiſtẽs. Sciẽdum ſcðᷣo · ꝙ hoc ſignũ om̃is in płiſꝑ exigit plura appellata.qꝛ addit᷑ termino cõi accepto ꝑ modũ plu rium. Sikr in ſingulari nũero ſi addat᷑ termino cõi halẽti plura appellata exigit plura appellata.qꝛ diſtribuit t᷑minũ cõem cui addit᷑ ꝓ oĩby juis ſup poſitis exñtib. Sed dubiũ eſt qñ hoc ſignũ oĩs addit᷑ termĩo halẽti vni⸗ rum apellatũ. Eltꝝ talis oꝛatio ſit ↄgrua dðo oĩs ſol. Qt dicũt aliqui ꝙ non quoꝛũ rõ nes cũ ſolutiõ ibo clare ſatis patent in textu.ꝙ ſcʒ ſignũ ois ↄgrue pᷣt additermino habti vnũ appellatũ ⁊ ꝙ nõ exigat plura ap pellata ¶ Sciendũ eſt tertio · ꝙ h̊ ſignũ ois vłr ßcat ⁊ hic eſtꝓpꝛius modꝰ ipius ſigni vlis · differt autẽ ab alijs ſignis vłibo. qꝛ hoc ſignũ oĩs adeqᷓte diſtribuit terminum cõem ꝓ oĩby ſuis ſuppoſitis.ſic aũt non eſt de alijs ſi gnis ·ſicut ſunt vterq; neuter. cũ em̃ ðꝛ. omnis homoibi hõ accipit᷑ ꝓ oĩb⸗ illis in qbo repit᷑ hũitas. Ex quo pʒ ꝙ qꝛ vlitas aliq̃p terminoꝝ ſaiuat᷑ in vnico ſuppoſito adeqᷓte. Jdeo hoc ſignũ oĩs pᷣt addi tali termino cõi et ʒ rõiter addat᷑ termĩo hñti tria appellata vel plura tñ qñq; addit᷑termino hũtivnicũ apellatũ. Inõ exigit tria appellata. ſed ſolů exigit de ſe termi⸗ nũ cõem ſigmficantem naturã multis cõicabilẽ. Et heceũt rñſio dubita⸗ tõnis ¶ Sciendũ q̃rto.ꝙ antiqͥ poſuerũt quãdã regulã de hoc ſigno oĩs que talis eſt. quotienſcũqʒ ſignũ vle affirmatiuuũ addit᷑ tmino cõi non hñti ſufficientiã appellatoꝛũ recurrit ad ſuppoſita nõ exiſtẽtia. vt cũ dici oĩs fenix ẽ. exq iſte terminꝰfenix hʒ niſi vnicũ ſuppol itũexñs. Iõ hoc ſignũ oĩs recurrit ad fenices nõ exñtes.Iõ iſtius ꝓpõnis oĩs fenix.ſenſus ẽ.qͥdã fenix ẽ ⁊ duo fenices nõ exñtes ſt ⁊ iõ ᷣm ipᷣos iſta eſt falſa. oĩs fenix ẽ nec eſt ↄtradictoꝛia illius qͥdã fenix nõ eſt. Sʒ iſta eit falſa regula ſicut ⁊ ſuuʒ fundamẽtũ.ſ.ꝙ oĩs ſꝑexigit tria appellata.⁊ eſt ſile de hoc ſigno oĩs.⁊ de hoc ſigno nullus. ſʒ nullus nõ exigit tria appellata. qꝛ iſta ẽ vera. nullꝰ fe⸗ nixeſt alinus cũ ↄuertẽs eſt vera.ſ.nullus aſinus eſt fenix. ⁊ ſie ſiß ſignum nulłꝰ nõ exigit tria appellata nec ſilt ſignũ oĩs ¶ Cõtra pᷣdicta arguit᷑ hm o ſic. plus reqͥri ad ʒificãdũꝓpõem vlemqᷓ; pticularẽſʒ ad verifran⸗ duz pticularẽ reqͥrit᷑ exñtia vniꝰ ſuppoſiti.ᷓ ad verifica ndũ vłem reqritur pluraſuppoſita. ꝗᷓ hoe ſignũ oĩs exigit ad minus tria ſuppoſita. Scðo arguit᷑vis non pᷣt additermino ſingulari.ðᷓ habet plura apellata. Tertio arguit᷑· oĩs denotat terminũ cõem cui additur teneri pꝛo ꝑlu⸗ nbꝗᷓ qñ addit termĩa hñti tmñ vnñ appellatũ.talis additioeſt falſa ꝗᷓ in⸗ debitelibi addit. Quarto aguit᷑.terminus cõis ſupponit quãdoq; pꝛo

———