quod tutſuhhan nnatde uni atumf S oimake pyuitn voxlignfcuiaau„ urvoricogeneann u iiueadentuun eademtuonhh rad dꝛim nomins guit cta ad differeniumſ 3 — nwbo lunt veida. Iniunitdhj nota eunqedeili tur de beneeſſet in ndumſecundo ꝙoſſ; ſtmẽlura motusctſursji ntialeni modum femiiig bum ßcat cum temyan iii en capiendo tcpus peeni capiendo tempus geuin qualbet menlun dums n em̃ vbum nonſy fcumn us ſic nonſemp ſigcun o Sciendumten as ſpecials remaneneunz eſt iubſtantia qunifin
b iſlo verboeſhnchdtu ge res verbi que impnmſ⸗
pꝛeter ilud verbum Au eiẽcunens. Et ideo ſuu atem aſubſtantu faci M s actum ſpecilem qͥ dan nod ftat actu ufmnin tal verbum vo ponic mactu determinaum m. vnde tal verbůnon ſu melt moꝛnöne. negw em atunemettrengienn ad hoc ꝗ verbumufniu nmitatönem alliole Mn ter doc oe erdüeſtnh
—* Aem actum
5 i
nõ determnet ſdicem
d ebabme vel ſche
naſunt verbacetin uaſunt oblqus
röc yt purli
ſiue vt dipõ eius rõne cuius ponit octoꝑtes o p. declare diffinitõis bi Löõtra pdicta arguit᷑ pmo ſic. verbũ ᷣcat ꝑ ſuq̃ fcatõem
v dgui cſenlime
ny waimwtne iueblaut nnis
Trattatus pꝛimus
alia verba obliqua nõ pñt vete velfalſe enũciati de ſe oꝛatõem verã vel falſam. Qt qꝛ fm logicum pmo ⁊ non ròne alterius pᷣt eſſe ſubiectũ enũcia
dis ab indicatiuo.vñ t aliquo nec faciũt pmo? ſolů illud eſt nomẽ qð ꝑ ſe
rionis. Qtſi ſolũ ilud eſt verbũ apud logicũ qð ꝑſe pᷣmo ⁊ non rõne al⸗ tſe de aliquo pᷣdicat ides fm logicũ verba obliqua non
terius vere vel falle de aliq 100 1ur ſunt verba.vñ fm iᷣm rſunt due Ptes oꝛatõnis ſnomen? ÿbũ. qꝛipſe rapit ꝑtes oꝛatõis pᷣncipales neceſſario requiſitas ad enũcigtõem Veram
vel faiſam ⁊ ſic nõ capitpᷣam generalit ſicut grammaticus qͥ capit parteʒ
oꝛatõnis ꝓoĩ voce f 1. 2õis.⁊ ꝑ hoc ptʒ declaratio
ſed ßcatio eſt de natura ÿᷣbi cũ vittus ßeandi ſit de natura eius. ᷓ verbuz ßcat natutalr ⁊ nõ ad placitũ Scðo ſiccreare eſt ÿbũ· ⁊ tñ nõ pcat cum
tpe.q̃ſinõ hat fluxũ vel fieri cũ ßcat actũ qui fit in indiuiſibii.qᷓ male po⸗ niturin diffinitõe verbicũ tpe ¶ Tertio ſic. ꝑtes ÿbi ſunt le ⁊ ſyllabe et
—
ſunt ßcatiue ſeꝑate. qꝛ ſicut voces eãt ↄceptus · ita lre cant voces Ples
—
ʒbiſepate aliqhdßᷣc̃t uarto ſic. verbũ infinitũ pᷣt pꝛedicariin ꝓꝓõne
ergo eñt ÿbũ ßᷣm logicũ. Añs ꝓbat. qꝛ ß̃cat actũ cõem enti? non enti.ſʒ oẽ
cõe pdicat de ſuis inferioꝛib· ð tale verbũ pꝛedicatin ꝓpõe Quintoſic
iſte ꝓpõnes ſunt vere adam fuit· antixpᷣs erit. ⁊ tñ ibi pᷣdic̃tur obliqᷓ· ergo ℳ
verbũ obliquũpt vere pꝛedicari de obliquoergo eſt verbũ ßᷣm logicũ. Ad pᷣmñ dicit᷑. ꝙ ſi verbũ Iſideret᷑ foꝛmaliter inrone ſigni ſic vᷣtus ßᷣcõdi
eſt de rõne ⁊ naturaeius ergo verbũ hoc modo de neceſſitate eſt fcatiuuʒ naturaliter? non apꝛie ad placituʒ ſed ſi conſidere? materialiter in rõevo cis ſic hcatio non eſi de natura eius ſed ſibi attribuitur ad placitũ— ſcðᷣm ðꝛ ꝙ creare non ßcat fluxũ realẽ qͥ mẽſuret᷑tpꝑe. ſ ſᷣcat ꝑ modũ fiuxus
etfieri ideo ßeat ſub modo tpis· et hocſ ufficit. d tertiũ ðꝛ ꝙ ſicapiat᷑
ſa ꝓ figura ſcripta in aliqua jupficie tůc litrere ſunt ßᷣcatiue vocũ. ſʒſic nõ ſunt ꝑtes verbi · ſed ſicapiat ſfaꝓ voce idiuiſibili bᷣcata ꝑ illã figurã q̃ pꝛo pꝛie ðꝛ elementũ tñc littere ⁊ſ vilabe bñ ſunt ꝑtes verbiſʒ ſic non ſunt ſig⸗ nificatiue Iid qᷓ̃rtũ dĩ ꝙ om̃ecõius determĩatð pᷣt enũciari de ſuis infe⸗
rioꝛ.nõ tñ cõius ĩ determĩatuʒ ⁊ inkinitũ qð nõ poteſt determinate ↄci
piꝑ intellectũ. modo ÿbñ infinitũ bcat actů cõem indeterminatuʒ
quitũ dĩ ꝙ vᷣba pꝛeteriti? futuritꝑis indicatiui mõi nõ vere pᷣdicant de
—.
aliq nec faciũt oꝛdem verã velfalſaʒ inctum obliqua ſunt. ſed ſolũ inqᷓ;tũ inciudũt pñs tẽpus indicatim moqi.vñ ꝓpõnes de p̃rerito⁊ futuro nõ ſte
vere nec falſeniliꝑreductõem adillas de pſenti.vt iſta non eſt vera adam fuir niſi qꝛ iſta femel fuit vera adaʒ eſtet iſta antixp̃s erit non eſt vera niſi qꝛ ſi mel verum erit dicere antichꝛiſtus eſt F
Rõn⸗ eſt vox ſignificatiua ad placitũ cuiꝰ ꝑtes L ſ cpate aliqͥq ßcãt. Hoc totũ cuiꝰꝑtes ⁊c· ponit ad dit lerẽtiaʒ noĩs et verbi quoꝝ ptes ſeꝑate u bcãt. Reliq̃ aũt
ꝑtiche ponũtur bic ſub eadẽ rõᷣequa in noĩe et vᷣbo ponebãt
catiua q̃ ponit᷑ in oĩone fne ponat vt pars pᷣncipalis*