are patet jj textu rum ſolutiõe eiuſdẽ ſophiſmaris ¶Sciendum pꝛimo.ꝙ ſctm ſopbiſma ẽ omnis hõ
⁊ auus hõ ſunt· qð quidem ſophiſma ꝓbatur⁊ im⸗
pꝛobgł᷑·pꝛobat᷑ ſic. foꝛtes ⁊ alꝰ homo ſunt. ſimilit pla
to ⁊ alꝰ homo ſunt ⁊c̃· qᷓ ois bomo ⁊ aliꝰ homo ſũt ꝓbatur ſic. al ſupponitꝓ diuerſo ab homiue ſed nõ
eſt aliꝰ hemo diuerſus ab oĩ hoie. ergo fophilma fal ſum quod cõteditur vt patetip impꝛobationẽ · ad ꝓ⸗ bationẽ dicitur.ꝙ vt vult autoj in textu.ꝙ peccat fm fallam figure dictionis arguendo a pluribꝰ deteimi⸗ natis ad vnã determinatã leſpectu huius temiĩ alꝰ. Fñ ſi ille terminus alius eecm modo acciperet᷑ in ſingulis partibꝰ antecedẽtis tũc vna pars anteceden tis eſſet falſa.vt ſi caperet᷑ pꝛo ſocrate inductõ veniret
ad ſoꝛtẽ · vt dicendo.ſoꝛtes ẽ ⁊ alius hõ · ſic illa ꝑ oꝛdi
nẽ eſſet falſa. qꝛ denotaret ſoꝛtes eſſealꝰ a ſeipſo· Ali ter aũt ſoluit autoꝛ dicens.ꝙ ibi ẽ fallacia acadentis
qʒ licet ſoꝛtes ⁊ plato ⁊c̃. poſſunt inferre hoc tet dĩis
homo fm ſe.nõ tamen fm ꝙ ſtant ſub rali adiuncto i differt ab omni hoſe dʒ aſſumi ſoꝛtes ẽ ois hõ qð eß falſum ⸗ 3
⁊ aliꝰ homo ſũt?mo oĩs homo hic accidit ſoꝛti ⁊ pla toni.hᷣm ꝙ accipiunt᷑ cũ hoc adiũcto· ⁊ alius hõ ſunt · Et ideo auroꝛ ponit vnã regulam de fallacia aciidẽt tis. que ſatis clara ẽ in textu. ¶ Sciendũ ſcðo.ꝙ con ſequẽter autoꝛ mouet tertiũ ſophiſma hoc· oĩs homo eſt oĩs homo.qð pꝛobat᷑ inductiue ſic. ſoꝛtes ẽ ſoꝛtes plato eſt plato ⁊c·ergo omnis hõ eſt oĩs homo. ſcðᷣo pbatur. qꝛ idẽ pꝛedicatur de ſeipſo.ꝗᷓ ſophilma verñ. Impꝛobat᷑ autẽ ſic. eius ↄtradictoꝛia eſt vera.ſqʒ qui dã bomo nõ ẽ oĩs homo ergo ſophiſma falſum. Itẽ bene ſequit᷑.om nis hõ rſt omnis hõ.ſoꝛtes ẽ omnis
mas fallum/
clula in
ſie Jaã differt ab omniboie quiẽ ⁊ nð cſt nonhõ· qð patet per poꝛphlriũ dicentẽ in pᷣditabilib ſiueſo: tes lit ſiue nõ ſir. ſemꝑ hõ cſt animal. qpꝛimũ ſophil 5 Scðo arguit᷑ ſic. bᷓ ſequit᷑.ſoꝛtes nõ eſt oĩs homo ꝗᷓ ſetes differt ab oĩ hoie. qð falſuʒ eſt ců ipſe ſit hõ. Tertio argui. omnis hõ ⁊ hõ pics ſunt led hõ piqtus eſt alius ab oĩ homine ᷓ ſcðm ſo
phiſma vcꝝx¶ Quarto arguit᷑.omnis hõ nõ eſt ſoꝰ
ſcd emnis hõ ⁊ aliꝰ hõ ſuntg; bene pᷣdicarur de alio
⁊ ſic iſta erit vera · omnis hõ eſtoĩs hõ. Muinto ſic omnis hõ ⁊ ompis hõ jdẽ ſunt ꝗᷓ vnñ pᷣdicat᷑de alio Ad pꝛimũ dicit. ꝙ adã nõ eſt hõ exitens ſiuepũs pꝛo q teneĩ hõ in ſcða parte ſophiſmatis.qᷓ rõ non cõ
cludit.( Ad ſcðᷣm ðꝛ. negatur ↄña. qꝛ nẽgatio con⸗ nhoc ÿbo differt poſito in ↄñte. plus negatqᷓ; negatio poſita in añte ⁊ ideo dʒ inferi ſoꝛtes non elt
eĩs hõ ·emgo differt ab aliqᷓ hoie ad hocꝙ poſſit infer⸗
d tertiũ ðꝛ negatur ↄñ̃a.qꝛ nihil tiñ
dʒ inferre ſiũ añs vniuoce tĩ· hõ autẽ nõ ðꝛ vniuo⸗ ee de homine viuo ⁊ de hoie picto. Id quartũ ðꝛ.
ſolus põt cycludi ab oĩ hemine ſimplr ⁊ ſic ↄns ẽ fal
ſum · vrexcuderetab oi hamine deteminato ⁊ ſim plicter ſumpto ⁊ ſic eſt veꝝ·⁊ hoc mõ non valetↄña ¶Zd quintũ ðꝛ. ꝙſi omnis hõ ⁊ omnis hõ capian
tur materialiter ſicſunt idẽ.⁊ hoc ſophilma ẽ veꝝ ſed qapiant᷑ ſcatie nõ ſũt eadẽ. vt patuit in q̃rto noiabili
Beqͥtur deh ſigno nlis qũ ſt qĩ vlrne
hatie. vñ Ft idẽ ſicu h̊ ſignj oĩis cũ negatiõe homo ergo ſoꝛtes ẽ emnis hõ cõcluſio ẽ falſa ergo ali ae Vnfride qua pᷣmiſſarũ. non ꝛninoꝛ ergo ſophiſma · Folutio. poſtpoſita.⁊ iõ ois nõ? nlls eqͥpollẽt. Deb 1 ſophiſma ẽ falſum ſimpliciter yt oſtendũt rationes i ſignonlið dat᷑ tatregulg. D uoriẽſcũq; hoc Pe ſignũ nlls ĩmediate adiũgit᷑termino cõicõ e.
mo plaro ẽ omnis hõ ⁊c̃· Jc ilã rõem negaturante fundit 5 ĩ diſtr— h ſ cedens · q ibi idem nõ pꝛedicatur de ſeipſo ſed pꝛedi minh coem libi adiictũ mediate.vt nullus
cat omnis hõ de omni n⸗ umpto pꝛo quolibet ſuoꝛum helteh ciendũ tertio.ꝙ hee ſignuʒ omnis adiunctũ pꝛedicato ꝓpoſitiõis quandoq; red
dit pꝛe politionẽ falſam̃? udoq; nõ Sienim prc
dicatum̃ ſit terminus cõis actu his plura ſuppofira
quoꝝ numerus ẽ infinitus ⁊ indeterminatꝰ. ſius ſit lingulariꝰ numeri ſiue pluralis ſempꝑ ꝓpoſitio eſt fal
ſa. Sed ſi pdicatũ habeat plura ſuppolita quoꝝ nu⸗ meiꝰ eſt determinatꝰꝓpoſitio põt eſſe ven. Si ſuma
tur in plurali numero vt demðſtratis duodecim aĩa
hõ eſt aſinꝰ. vñ poteſtfieri deſcenſus ſub ſß
iecto ſic.ð ſoꝛtes nõ eſt aſinꝰnecplato ⁊cijs. ⁊ctã ſub pꝛedicgto. Circa pꝛedicta q̃rit᷑ dehocſophiſ nllus hõeſt oĩs homo. Pꝛo
bat᷑ ſic.ſoꝛtes nõeſt emnis hõð.plato noneſt
omnis hõ? ſic de alijs. ergo pᷣmaẽ vera.vel ſie ſua ↄtradictoꝛia eſt falſg.j/iſta qͥdam hõ eſt omnis hõ ergo eſt vera. ¶ Lontra ibi
5
pn no ſ
bus bñ vere dicit᷑ iſta u nt oĩa aĩalia. Ged ſi pᷣdica dicatur oppoſitum de oppoſito ergoeſtfal tũ habeat vnicũ ſuppoſitũ actu? ſumat᷑ in ſingulart ſa. Bolutio.pꝛima eſt vera.⁊ ad impꝛoba⸗ 5 numeropoſirio eſt vera vt ita ſol eſt vis ſol. lſu ionem reſpondet᷑ per interemptionem. q mat᷑ in plurali numerovt ſol eſt oẽs ſoles. ¶ Gcien ibi non pꝛedicatur opp oſitt mdeonnoſite dů quarto.ꝙ hoc ſignñ eĩs diuerſimode ſe habet qi—— ppoluum de oppolile oddiur preicato⁊ uñ ſuhiecro qñc; addit᷑ pdicato fed remohetur omnis hõ ab hommeſum;
tñceſt ꝑs ipſtꝰpꝛedicatio. Bed qů addit᷑ ſubiecto nõ ſieee ſupoſito ⁊ hoc eſt verũ.
t
cit ꝑs jubleni ſed ẽ diſpõ eius · v cñ dicir. els homo ¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determiauit de hoc ſigno omnis qð eſt hõ. ſbi eſt ſu biecrñ. ſed cũ dicitur.vis ẽ oĩs
qm̃ vlr aſtirmatiue. Hic ↄñter dicit de hoc ſi no
pomo·torũ omnis hõ eſtibipꝛedicatũ. Eq̃patet. ꝙ nulus quod ft qm̃ vłrnegatiue. vel fridẽ cum hoe pꝛedicatũ ꝓpoſitionis affirmariue quo ad ſe totũ nũ · ſigno omnis cñ negatione poſtpoſita.iõ omnis non ᷓ diltrbint᷑ſed bene ꝑs eius. Sed pdicatũ oĩꝓpõ ⁊ nullus equipollent. Ita ſitr econuerſo nullus non ns negatiue bñ diſtubuit. Ideo fit ꝑnegaroneʒ. vr huic ſigno ofñts. ¶ Scendũ pꝛimo ꝙ qᷓuis hoc ſi⸗ nullus hõ eſt nonbõ.quẽ bahet vinuttʒ diſtnbuẽi hnũ ois nullus in ſeſit vnũ ⁊ vnicã důs vimit; ij 6. 6


