— ene

Cractatus

exiſtentib 3 non põtfier recurſus ud uppoſ ta non

exiſtẽria.ſicut dicit regula antiqjrũ. Muinto argui

tur. hec ẽ vera · aliq; ſenix nõ eſt cũ aliqͥs fenix ſit coꝛñ

ruptꝰ ꝗᷓ hec eſt falſa omnis fenix ẽ. Adpꝛimũ dici

tur.ꝙ qᷓtũ ad modũ enunciãdi plus requirit adve

ne vłi pꝛedicatũ denotat᷑ineſſe ſubiecto ꝓ plurib nõ autẽ ſic ẽ in ꝑticulari tñ qᷓ;tum ad rẽ nõ plus requiri⸗ rur ad verifcãdũ ꝓpõem viem qᷓ; partuularẽ. Ad ſcpm dicij negando ↄñam. qꝛ rerminꝰ ſingulãtis ßt naturũ incõicabilẽ.iõ ex impotẽtia ſibi repugnatad⸗

8 6 3 ſupponit ꝓ diuerſoab hoie · ſed nõẽ aliab

oi hoie. ergo pꝛia eſt fla. Solutio. pꝛiaẽ ſim

pliciter fla ⁊ ꝓbatio peccat fm fallam figu⸗

redcõnis a plurib determinatjſupoſitio⸗ nficandũgpõnem vłem qᷓ; particularẽ· q in ꝓpolitio n pluribo determinat ſnppoſitio⸗

niby ad vnam determinataʒ· q iſteterminꝰ aliꝰ habet determinatã ſuppõem in pꝛemiſ⸗

ſis ⁊ in cõcluſione. Item ꝓbatio peccatm

ditio ſgni vłis · ſed teminꝰ cõis licʒ gñq; babeat tin

vnñ appellatũ.t tamen naturã cõicabilẽ multis · 1 iibi poteſt addi ſisnũ vłe· neq; ex hoc ſeguꝙ xigir plura. appellata ſed ſufficit ꝙ lit terminꝰ cõis ·j

ertiũ dicitur· ꝙ hoc ſignũ oĩs denotat terminũ cõem

cui addit᷑ accipi ꝓ pluribꝰ non ſinprſed ex ↄditione ſʒ ſi habeat plura ſuppoſita · Ad quarrũ dici ꝙ

tz terminꝰ cõis cuius natura põt ſaluari tã in exiſten

tibqᷓ in nõ exiſtentib poſſit fupponere ꝓ nõ exiſten

tibus ·tñ terminꝰ cõis cuius natura tiñ ſaluar in ſup politis nõ põt ſupponere pꝛ nõ eriſtentib qũ ponit᷑ cũ iſto verbo ẽ. ¶ Ad quinrũ dicit᷑ negãdo añs· ⁊ ad ꝓbationẽ dicit᷑ ꝙ non ſequt᷑. quidã fenix eſt coꝛruptꝰ ergo fenix nõ eſt. qꝛ in iſta. quidam fenix eſt coꝛrupc? ſupponit tã pꝛo exiſtentibꝰ qᷓ; coꝛruptis. ſed in iſta· qͥ⸗

dã jenix nõ cſt · ſupponit ꝓ pñtib tĩ · Ideo illaẽ ve

ra· omnis fenix eſt.

¶ Scðm pꝛedicta querit᷑ de ſophiſmate

ois hõ eſt ⁊ quodlibet deñs ab illoẽ nõhð ẽ pbatio hecẽ vna copulatia cuiꝰvtraq; ꝑsẽ

vera d ipſa eſt vera ¶m pꝛobatio oĩs hõ eſt

.

⁊quodiibet differẽs ab eoeſt nonbõ qð eſt ftm. q heceſt vna copulatia cuiꝰ altera Ps eit falſa. Solutio pꝛia ſimplreſt vera.⁊ im⸗ pꝛobatio peccat penes fallam ↄñtis qꝛ dif⸗

fallaciã accident.qꝛ licet oꝛtes ⁊ plato⁊ ſic de alijs. inferant oẽm hoĩiem km ſe.nõ tñ ſp baccopulariõe que eſt ois ⁊ aliꝰ hõ ſunt. v cũ dicit. vis bõ⁊ alꝰ hõ ſunt. ſicut cogno⸗ 3

ſco coꝛuſcũ km ſe nõtñ ſub haccidenteqð ẽ— venire. vñ talis dat᷑ regula. Duotienſcunq;

M Sen

aliqͥg ſequit᷑ ſiue cõuerſim ſiue non. ſialiqd he

cõuẽniat vni qð non conueniatalteri ⁊ꝑil 6 ₰,

lud cui cõuenit inferat᷑ de eo oui nõ ↄuenit. ſemꝑ eit fallaaccidenris. ybigra. hõ eſter/

go ſuba eſt. ⁊ ſpẽs ↄuenit hoĩ ⁊ non ſube.ið

ſi per hoieʒ inlerat ſpẽs de ſuba eſt fallacia

accidentis. vt hõ eſt ſpecies · ergo ſubaẽ ſpe

cies. Silr hic riſibileẽppꝛium ů bõ ẽppꝛiũ

Voꝝ aũt que ↄſequunt᷑ q̃dã ↄſequunt᷑ cõ⸗

uerſim. vt hõ ⁊ riſibile. alia nõ. vthõ ⁊ ſuba

Dicto de hoc ſophiſ.reſtat dicere de iſto

dis homo eſt oĩs hõ. ſoꝛobatio · ſoꝛtes ẽ ſoꝛ

*

res platoeſt plato ꝛcij· ʒomnis põeſtois

põ. Etvt vuit boetiꝰ. nullazpõ eſt verioꝛ il⸗

ſerens ab oĩ bomine in minꝰeſt qᷓ; differẽs

ſoꝛte q differẽs ab oĩ hoie ſupponit ſolũ

ꝓalijs rebus ab pomie. ſed dilferẽs a ſoꝛte

ſupponitꝓ eiſdẽ ⁊ etiã hꝛo alijs hominiba ſotte vñ bene ſeq uit᷑. d:fferẽs ab hoiei dif⸗ ſerens a ſoꝛte.⁊ẽ locus a ꝑie ſubiectiua ad

ſuũ totũ ſipuicꝓpõni differens ab oĩ homi

ne apponat᷑ ſignũ erit ꝓceſſus ab inferioꝛ

ad ſuperiꝰcũ diſtributione. ⁊ ſic incidit fal⸗

lacia ʒůtis in impꝛobatiõe ᷣm vnũ ꝓceſſuʒ

qꝛduplex quit᷑ ois hõeſtð ſoꝛtes ẽ. reſt locꝰ Atotomn

quantitate.ſed nõ ſequit. hoc eſt dꝛñs ab oĩ poieꝗᷓ differens a ſoꝛte · ſedeſt falla ↄñtis.ſi

cuth omnis põeſtäꝑẽ anial. Jtem q̃rit᷑ de Fpiophiſmate oĩs ho⁊ alius hð ſunt. Pꝛo⸗ bario.ſoꝛtes ⁊ aliꝰ hõ ſunt· plato⁊ alius hõ ſunt ⁊ẽijs. omnis hõ? aliꝰ homo ſũt. Um

pꝛobatio. aliꝰ eſt relatĩ dinerſitatis ſube ð ¶ pomo · qð quidẽ ſophilma pꝛobatur⁊ inptabt

la inq̃ idem p̃dicat᷑ de ſeipſo·ſed ſiceſt hic. qꝛ oĩs hõ pᷣdicat᷑ de oĩ hoie. ð nullaẽ verioꝛ ipſa.⁊ ꝑñs eſt vera. Impꝛobario ſua 5di⸗ ctqꝛiu eſt vera.ſ.illa. quidã hõ nð eſt oĩs hõ. 3 ipſaẽ falſa. Itẽ ad idem. ois hõeſt oĩs hõ

ſec ſoꝛtes eſt hõ ð ſoꝛtes ẽ oĩs hõ· ſillimus ẽ

in darij concluſioẽ fla.ð aliã pꝛemiſſarum nõ minoꝛ ð maioꝛ.ſed maioꝛẽ ſophiſma. qẽ

flm. Solo pꝛima eſt ſimpli fala.⁊ ꝓbatio peccatbm ↄůs ab inſufficiẽri enumeratiõe ſingulariũ. qꝛ cũ illis q̃s aſſumit dz ſumere

pas a pte ſubiecti. ſoꝛtes ẽ oĩs hõ· plato eſt

vdis hõ·⁊ etiã iſtas a pte pᷣdicati.oĩs hõẽ ſor in np vnũ pcetluz tes. oĩs hõẽplato ⁊c s. quas dimictit⁊ ſic ẽpceſſus in ĩpꝛobatione. qꝛ bñ ſe

peccat ᷣm ↄñs ab inſ ufficiẽti enumeratiõe

fingulariũ· Ad alind diciẽ ꝙ ibilidꝰ nõ pꝛe⸗

————

dicat᷑ deſeißo ſedpdicat᷑ omnis hõ de poĩe ſumpto pꝛo qualibet ſuparte

¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determin auit de hoc ſigno oĩs oſten dendoqᷓiter diſtnbuat. Wicoir ad maiort declara⸗ tionẽ eotum que dicta ſunt mouet trja ſophiſmara⸗ Pꝛimũ eſt oĩs homo ẽ⁊ quilibet differẽs ab eo ̃ nõ

5

F