rinamagis vlm*
mõ inſunt diffinito ſicut reſpectu illoꝝ que minꝰ no⸗ ta ſunt vel minꝰ notioꝛi mõ ipſi ↄueniũt.⁊ ſic ſil ar⸗ guendo ab vli ad particulare vel ecõtra ·⁊ Fᷣm hoc in ipſis cauſat peritio pꝛincipi. ¶ Bciendũ quarto ꝙ puðꝰ falle quatuoꝛ ſunt modi. Pꝛineſt qñ diffinitũ petit in diffinitiõe vel ecõtra· yt aial rõnale currit. en⸗ ßo hõ curnt. Ibi eni diffinitũ pent᷑ in ſua diffiniõe ⁊ arguẽdo ecõtra petit diffinitio in diffinuo. vrꝓha⸗ tio non valet qꝛ ſi vnñ dubitat᷑⁊ reliquũ. Scs mi dus ẽ qñ particulare petit in vniuerſali.vel vniuerſa⸗
le in ꝑticulari.vt ſi debeat ꝓbari ꝙ oimtradictoꝛio⸗
rů eadẽ eſt diſciplina·⁊ ſumat᷑illa. oĩm oppoſitoꝝ ea⸗ dẽ eſt diſciplina· ergo oĩm ʒdictoꝛioꝝ nõ valct argu⸗ mentũ.qꝛ cõcluſio peccat in pᷣmiſſis · Tenꝰ modꝰſt qñ ↄiunctũ petitur in diuiſis vel diuiſum in ↄñct vt medicina ẽſani ⁊ egri. Imedicina ẽ ſani? medici na eſt egri. Quart?moc
in ſuo coꝛrelatiuo. vt ſoꝛteð eſt pĩ platonis. qᷓ plato ẽ
fiuꝰ ſoꝛtis · Et ſoluẽdo iſtos ꝑaloßiſmos de et nega⸗ ri añs · eo ꝙ ſit eque nopũ xel minꝰqᷓ; ↄñs pꝛius nega
tũ nec debetnegan ↄfj/cñ ſit necelfaria iliatio in iſtẽ paralogiſmis ii pᷣmiſſe concedantur. qili ſi concedi⸗ tur antecedens opoꝛter concedi ↄñs quod induditur
in ipſo.põt tñ dic ꝙ nõ eſt ↄñ ꝓbariua ri negatiõe
atis· Eti in textu ponant᷑ quinq; mo qeſs⸗ cit
uidit in duos ad maioꝛẽ declarationerm iñ ſufficii enumerant᷑quatus? modi pꝛꝰ poſiti. qꝛ in ipſis ti⸗ nent̃ oẽs modi huiꝰ falle u Cõtra pᷣdicta arguitur pꝛimo ſic ·in petitõe pꝛinciph ſumit᷑ idẽ ad ꝓbanduʒ ſep̃m.ſed idẽ nõ habet apparentiã ad ꝓbandũ ſeipᷣm ʒ in petitione pꝛincipij nõ eſt cã apparẽtie ergo nec fal ſacia Bcðo ſie. ois paralogiſmꝰ peccat in materia vel foꝛma· ſed paralogiſmi hurꝰ falle nõ peccãt in foꝛ ma cũ pñit fieri in mõ⁊ in figura · necpeccant in ma⸗
teria qꝛ fiũt ex pꝛobabil wn ipſo nõ eſt defectus. Temo ſic. ab eodẽ nõ ſumit᷑ locꝰ dialeticus ⁊ ſophi⸗
ſticus.ſed a diffinitiõe ſikꝝ a toto in q̃ntitate ſumunt᷑
ioc dialetici.ꝗᷓ ab ipſis non ſumit᷑locꝰ ſo hiſticus ⁊?
ſic male ponũnt᷑illi pꝛimi duo modi.&; uarto ſic⸗
arguẽdo a diuiſis ad ↄiunctaꝰ fallaactidenris: bi
nõ eſt petitio pꝛincipij ·tenet ↄja· q iſti loci ſophiſtici nõ poſſunt eẽ in eodẽ argumeito ¶ Muinto ſic. hic eſt petitio pꝛincipy · albedo Zꝛiatnigredini · nigre 0 eſt 3ꝛia albedini.⁊ tñ fit nullo iſtoꝝ modoꝛũ qᷓ̃tuoꝛᷓ ſunt inſufficiẽrer poſiti ¶ Ad pꝛimũ ðᷣꝛ. ꝙ lʒidẽ Em rẽ ⁊ voc ſit nõ habeat qpurentiã ad ꝓhandũ ſepᷣm tñ idẽ ᷣm rẽ ⁊ dꝛůjs ᷣm vocẽ ⁊ rðem vteſt diffinitio re
ſpectu diffiniti hů bʒ atparent ad ꝓãdũ ſepᷣm in⸗ ᷓtů videt᷑ magis nota ſub vno noie qᷓ; ſuh alo A La ſchm ðꝛ ßʒ in paralogiſmis hunꝰ falle pᷣmilſe
ſũt hm ſe ꝓbabiles. nõ tñ ſunt ꝓbablles reſpectu con
ultsðrreqrſtadſtmpheruã.gpeur bmil
ſas ſm ſe ꝓbabiles ⁊ ꝙ ille pᷣmiſſe habeant virtutẽ ꝓ
2.
bandictiufionẽ. õ iſti ſitmi peccã in ꝓbatiõẽ.ꝙj Adtertiũ ðꝛ· ꝙ abeodẽ eodᷓ mð cõſiderato reſpecfi ciuſdẽnð ſumit᷑locus dialẽticꝰ⁊ ſophiſticꝰ mð diffi nitio diuerfimode ↄfidera· vt ab ipfa ſumit᷑locꝰdia⸗ leticus ⁊ ſophiſticꝰ.⁊ ſikr ðꝛ de toto in quantitate id quarti ðꝛ.ꝙlz arguẽdo a ↄunctis ad dioiſain
debite.qᷓtum ad modñ ſpe
modus qñ vnũ wn peritur
arſie añs etminꝰ notñ ↄůte· ⁊ codẽ modo arguẽdo a diffinito põt argui reſpecti pꝛedicatoꝝ que notioꝛi
ebire· qᷓtum ad modũ ꝓponendiipla diuiſa ad igẽ fü fallacia accidentis: ſed qñ arguit᷑ ab ipſis incebite ſolũ ex parte ꝓbationis ⁊ nõ ex ꝑre diſpoſirõis diuer
ſoꝛũ Ihr fit petitio pꝛincipij. Id quintũ ðꝛ. ꝙ bl
cõmittit ſecũdus modus ⁊ ʒalbedo ⁊ nigredo ſib
mtionibꝓpꝛijs non ſunt reſpectiun tñ qᷓ;tũ ad inten⸗ tiones contrarioꝝ ſiue oppoſitarũ bene ſunt relatius
c dici ⁊ ibi vnũ relatiuoꝝ petitur in alio. E fallaciaↄtj diẽdũ eſt · Scõm ñ̃o fiütpar alogiſmieoꝙ creqin⸗ am chuenti que non uertit. Fal lacia ↄ̃tis eſt ydoneitas decipiendi ꝓueni ens ex appentia ↄñe ↄuerſeq̃ non ↄuerti᷑. Lã apparentiehuiꝰfallacie ẽ ↄuenientia vniꝰ ↄ̃e vere ad gliã nõ verqm. Eã falſi tatis eſt diuerſitas eoꝛũdẽ. Etſe ciendumꝙ bñ tenet argumentũ a poſitiõe añcedentis ad poſitionẽ ↄñtis. Zduius fallatietres ſũt modi. Pꝛimꝰ modns eſt qñ arguit᷑ a de⸗ ſtructiꝰne añcedentis ad deſtructionẽꝰſeß quẽtis· vt ſi hõ eit ajaleit ·z ſihõ nõeſtanĩai nð eſt. Vel a poſitiõe ↄñtis ad poſitionem gñcedentis. vtſimelẽ rubeñ eſtð ſirubeũ? melẽ· Ad itũeni modũ reducunt᷑ oẽs pꝛa⸗ ue argumentatiões ab inferioꝛi ad ſuperiꝰ
deſtructine. Nñ quoriẽſcũq; fit ꝓceſſus ab
„
inferioꝛead ſuperiꝰcũdiſtributnoneſupio⸗
* 3 —
rũ.vt ois homo currit. d œ aialcurrit. Ibi cõminit iſta fallacia. vt hulluo hõ curriter riv ſoꝛtes eit aial⁊ ecõuerſo. xlato eſtani
mal ⁊ ecõuerſo. ergooĩs homo eſtanimalt
ecõuerſo. hicenumerant᷑ oia ſingularia i⸗
lwoĩis homoẽ aial. ⁊ non hꝰ. oẽ aialeſt hõ.
dus ꝓuenita cõiter accj̃tib. Erdicunt᷑ ci
—
ter accidẽtiaqᷓ ſe Sſequunt᷑? aliqñ nõ
vtiſteeſt compꝰ deit adulter. Bilr muſa?
poeta ſilrterminant ſed muſaẽ femigj ð et
poeta nõ ſequit q vdẽptitas generjttermi
natiõis aliqñ ſeↄſequunt᷑⁊ aliqñ non. eoꝙ
nõeitin oĩbus ſed in aliquib. ialiqs di
cat ꝙ in h vltimotertio mõ nõtenet ecõuer
ſo· Añ ibinõ eſt ↄñ̃a. Dicendumẽpergo
3
Em quoſdaʒ ſumit᷑ ↄña achiter accidentibꝰ adjam neceſſariã ⁊ꝓbabileʒ·⁊ in iſtis nõ
ſumi ↄña neceſſaria jed pꝛobabilis. Tali ter aũtoꝛdinant᷑ iſti modiab areſtotele iſto modo oꝛdinato.
82„ 2 5