um nare polinöis atiuaiſe. ullus hö alihs hö 0. onis hi eõ qꝛ iu comer minifnr manẽt idẽ unn deo ape ac nlaclm unks auusc xminoꝛ

de onuer

ucrſio ſim

manenl n poni

in ſubie itonẽybl c murit runi fm

nqun

—

. „t —

†2*

. mo⁊ hm̃ Fr audens ybtrüfinſewei ſ- tit ſed m ſuã ꝑticularẽ. Et inde eſt ꝙ in iſta conuer

**

2

ꝙ hic remaneat eadè qualitas ⁊ quãtitas in nume roců conuertẽs? conuerſa differant numerg. ſed ma

Cractatus.

titate ad differentiã conuerſionis ꝑ accidens vbieſt

mutatio quãtiatis ꝓpõnis Mon iñ eit intelligendũ

net eadẽ qualitas ⁊ quãtitas in ſpede. ſcðᷣo ꝙ iſta ↄuerſio ðꝛ ſimplex duplici de

„

q ihreſt mutatio ſimplex pdicat in ſubiectũ ⁊ econ

uerſo ſine aliqua mutatione qualiratis ⁊ quãtitatis Ied in ronuerſioneꝑaccidens ⁊ ꝑ contrapoſitioneʒ non ẽ ſimplex mutatio terminoꝝ ci in conuerſione ꝑ

accidens mutet᷑ quãtitas. In conuerſione aũt ꝑcon

„

trapoſitionẽ mutant᷑termini finiti in terminos infi

Seſne eſt qꝛin bacconuerſionepõ ꝑſepꝛi etotã connertit᷑ ⁊ noñtiã ꝑtis ſicit in

cõuerſione ꝑ accidens vbi vlis Em ſe totã non cõuer

fione vna ꝓpõ conuertit᷑ ſimpł in aliã.⁊ ideo in con

uerſione ſimplici eſt conſe q̃ntia conuertibilis.qꝛ ſicut

onuertẽs ſequit᷑ ad cõuerſam.ita ecõtra conuerſa ad

6

—

pis ẽhõ ʒdiat iſt nlts

co nuertetnẽ. qð nõ fit in conuerſione ꝑ accidẽs.vnde

lʒ ꝑticularis conuertẽs ſequat᷑ ad vłem.non tñ ecõtra vtlʒ bene ſequat᷑ois hõ eſt aial. ergo quoddã aia lẽ homo · nontamẽ econtta · ¶ Sciendũ tertio ꝙ hm cõ⸗ nerſionẽ ſimplicẽ conuertit᷑ ꝑticularis affirmatiua ⁊

vlis negatiua. qꝛ bene ſequi quidã homoẽ animal

ergo qðdã aial eſt hõ. ⁊ eſt ibi mutatio pᷣdicati ĩ ſ ub iecrũ ⁊ econtra emo eſt bona conuerſio. añs ꝓbat᷑ qa ſi iſta lit vera qͥdam hõ eſt aial. opoꝛret ꝙ aliqͥd ideʒ ſit homo ⁊ aial⁊ tũc ſumat᷑ illud idẽ qð eſthomo ⁊

alz vocct ſortes. ⁊tůc arguatgerſilogimũ eroon toꝛiũ.iner terminis ſingularily factñ ſoꝛtes eſt homo

⁊ idem ſoꝛeſt aial. engo quoddã aial eſt hõ. que ſeqt᷑ ad iſtã quidã homo ẽaĩal. ad quam ſequuntp̃miſſe . ſilogiſmi expoſitoꝛij. ¶ Seiendũ quartog in i

bat ſic. qꝛ hñ ſequit. nullus hõ eſt lapis.ꝗᷓ nullus la pis eſt hõ. Et ẽ mutatio pᷣdicati in ſi ublectuz. Ergo cõuerſio ẽ bona. Antecedẽs ptz qꝛ oĩs illa ↄſequẽtia ẽ bona in q̃ ad opoſicũ 2ſequetis ſequioppolitum antecedẽtis.ſʒ ſicẽ de iſta. q ad iſtã qdã lapis eſt hõ ᷓ eft Idictoꝛia ↄñtis ſequit᷑ iſta.qdã hõ eſt lapis per ↄuerſionẽ ſimplicẽ iũ pꝛius ꝓbatã.⁊ iſta eſt oppoiitũ añcedẽtis.qᷓ pꝛima ↄſequẽria ẽ neceſſaria. Et pᷣtalit᷑ ſic ꝓbar nits hõ eſt lapis.ꝗᷓ nlts lapis ẽ hõ. qꝛ oppo⸗

ſirũ ↄſequẽtis nõ ſtabit cñ añcedẽte qʒ ſi fic ſequere᷑

F due Idictoꝛie ſtarẽt ſjl inyeritate. ꝙꝛ iſt qdam la pis eſt hõEt ex iſta aliqs lapis eſt hõ que ẽ oppoſita ↄſequẽtis infert iſta · ali⸗ qͥs hõ eſt lapis que ẽoppoſita antecedẽti.ꝗᷓ opoꝛtet ÿᷣ mã ↄequentiã eſſe neceiſarũã. Cõtra pᷣdicta argu itur pꝛimo ſic. In oĩ ↄuerſione ẽ mutatio pᷣdicati in ſubiectũ. ⁊ ſubiecti in pᷣdicarũ.q in qualibet uerſio

n ſũt ples mutatões.⁊ ꝑ ↄñs ẽſtcõuerſio ſimplex.

Scðo ſic. hec eſt ↄuerito ſimplex ſoꝛtes ẽ hõ.ᷓqj⸗ dã hõ eſt ſoꝛ.⁊ tñ ibi jð remanet eadẽ qᷓ;titas a

ma ſit ſingularis ⁊ ſcð ꝑticular⸗

plex nõ fit manẽte eadẽ qᷓttate⸗j Tercio ſic nõ ſeqᷓt

nullus hõ ẽ ſpẽs· ᷓ ninllã ſpẽs ẽ hõꝛcũ antecedẽs ſit

verũ.⁊ ñs falſũ.qꝛ ſu ſpẽs eſt homo· emo vlis negatiua nõ bñ ʒuertit᷑. Quarto ſic. Nõ ſequiinullus ſenex erit puer. erj

uerſione ſimplici etiã Zuertit vlis negatiia. ꝓ inur 5 Conuerſio àccidẽseſt

ro ilerſio ſim ⸗

Stradictoꝛigẽ yera. ſcʒ gliq

ßo nullng puer erit ſener cñ antecedẽs ſit verñ ⁊ con

equẽngfaiſũ. ergo ſimplexcõuerſio vlis negatiue ñ

valety Muinto iic. Kon ſequit᷑ quidã lapis eſt in muro. ergo quidã mutus eſt in lapide. ergo ꝑticula⸗ ris affimatiua non bene ↄuertit᷑ fimpliciter. Zd pimũ ðꝛ.ꝙ licet in cõuerſiõe ſimplici ſint due muta

tiones in numeroqᷓ;tũ ad terminos ꝓpõnis·tñ ẽyna

tm̃ in ſpẽ ſcʒ mutatio ſitus terminoꝝ.⁊ non eſt com⸗ plecrẽs plures mutatões in ſ pẽ ſicut eſt in alijs con⸗

uerſionib. ſcðᷣm ðꝛ.ꝙ licet in iſta ↄuerſiõe nõ

maneat eadẽ qᷓ;titas qᷓtũ ad modũ enũciandit re maneteadẽ pᷣtnał qᷓ;tum ad idꝓ quo verificant᷑ile pones. ſievna ſingular tiñ ꝓpno ſuppoſito ſuppo nit. ita ꝑricularis ⁊ indiffinita· Rõneciꝰde ſingul nib ꝑticularib⁊ indiffinitis idem eſt iudieiũ qᷓ;tuz eſt ſpecies debet ſit conuerti ergo nulla ſpẽs eſt aliqs

homo q ad hoe ꝙ homo in ſcha euidenter tenea p

ſuppoſitis ſicut in pꝛima. opoꝛtet ſibi addere ꝑticula e ſignũ A d quartũ dici?ꝙ ille due nullus ſener eiit puet·⁊ nu llus puer erit ſenex. poſſũt capi in fen⸗ ſu cõpoſito ⁊ tunc eſt ſenſus· Nulius ſenex ſub foꝛ⸗ ma ſenis eſt puer· ⁊ nullus puer ſub foꝛma puerierit lener·⁊ ſic ambe ſůt vere · Iliopoſſi unt capl in ſenſu

diuiſo.⁊ ſic eſt ſenſus.nullus puer qᷓ;tũ ad id qð eſt

erit ſenex.⁊ nullus qᷓ;tũ au id qʒ eſt erit puer. Et

pꝛima eſt falſa ſicut ⁊ ſcha.qꝛ ibi ſenex ſugonit pꝛo oibus ſenib pñtib ⁊ futuris rne verbi de futuro et P illis diſtribui᷑ Wodo ꝓ aliq̃ futuro ſiue qui foꝛ⸗ ſan cras naſcet᷑verũ eſt dicere ꝙ eritpuer¶ Ad qͥn⸗ tů diciꝙ illa nõ bene cõuertit᷑ quidã lapis eſtin mu

ro.ſed debet ſie uerti.uoddam ens in muro eſt la⸗

pis. qꝛ pꝛecicarũ pꝛime non eſt murus· ſed ens ĩmu ro · Et ſimitr de iſtis quidão lis eſt! dam vinum eſt in dolio ⁊. F.

Conuerſ s eſtqñ de ſubiecto fitpꝛedicatũ. ⁊depꝛedicato ſ ubiectũ.manẽ⸗ teeadẽ qualitate ſed mutata qᷓ;ritate. Etß

modo ↄuerti᷑ vlis affirmatina in particu/ larẽ affirmatiuã.⁊ vlis negatinain ꝑticula— rem negatiuã. yt oĩs homo eſt aial.ergo qð

dam aĩal eſt honio. nullus homo eſt lapis.

ergo qnidam lapis non eſt homo.

Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ↄuerſ ione ſimplic

e,

—

„

8

in qua eſt ſolũ mutatio pᷣdicati in ſubiectũ ⁊ecõtra.

VBic ↄñr deter de ↄuerſiõe ꝑ accidens.in qua ſtdue

mutatões ſcʒpᷣdicati ⁊ ſubiecti.⁊ mutatio qᷓ;ᷓtitatꝭ ip̃i

us põnis · ipm pꝛimo ſic diffiniens. Cõuerſio ꝑ ac

cidens eſt mutatio dicati in ſubiecũ.⁊econtra ma

nente eadẽ qualitate. ſed mutata qᷓ;titate. Luiꝰdiuii

onis eſt eadẽ explicatio ſicut pᷣcedentis. pꝛeter hocꝙĩ

lta ponit᷑ mutata qᷓ;titate adi differentiã cõuerſionis ſimplicis. ¶ Sciendũ eſt pꝛimo· ꝙ cõuerſio dicẽper

accidẽs. qꝛ P pam ꝓpoſitio non ↄnertit᷑m ſe reg ſ⸗

ſepꝛimo.ſ gr̃a ꝑticularis ⁊ ᷣm ſuam ꝑticularem vd

„2*

oninis homo eſt animal. ↄuertit᷑ in iſtam quoddam

animaleſt hõ. Pꝛima em̃ non conuerti᷑. niſi ratione

ſue ꝑticularis ſcʒ quidam hõ eſt animal. qus conuer

† † 7 3 2(6 5

—