c
. 3 1 8
.
Meu 4—— 3
F 0
„ Fe—— S— 2 vtach
—— auid& Vſo 8 C
Lſtgn l⸗
etneeetilen in tetminis 3uerſtonin on ſeo P*9)2—
—
„
*
— 1
—
Kra q̃liratẽ q̃ ↄuenn oĩb de rõtingenti ad vtrũliber j agit Areit. in pꝛimo pꝛioꝝ· Scðocapiłↄuerſio mi u cõiter ꝓut eſt mutatio ſubiẽcii in pᷣclicrũ⁊ ecð tra.ſiue ſit in bona ↄſequẽtia ſiue nõ vnpoſitiõis in aliã. Tercio capiiꝓpꝛie p mutatõne plicae in 6
t dicẽdo ſoꝛtẽ currere? ↄringkes. oꝛ.cur.nõ ẽↄtin. ð
ictũ ⁊ echtra in bona⸗ equttia vnippoſitionis ad ſe llã. Vnde mutatio ſubiecti in pᷣdicatũ ẽ duplex ſcʒ
—
Ina eſt ſiritenmninoꝝ vbiẽ ta o⸗ kerſio vocat debita. Alia ẽ ↄueriio terminoꝝ vhi nð xſt bona ↄlequẽtia vn ꝰad ãliãqplitõem· It ð? in debitn niutatio cũ cõuerſio ſic magisꝓpꝛie ſignificat nutationẽ ſitus terminoꝝ ꝓpoſitiõis cũ honã conſe⸗ quentia vnipoſitõis ad ailã quã ignificet veram mutationẽ ſoiũ. Et iſa rutatio folũ hor modo ꝓ⸗ pꝛie hic vocat᷑uerſio. ¶ Sciendũʒ?ꝙiouerſio ſiedif
jinit· Eöuerſio eſt golinonß cathegozicꝝ vtroch
terminò pticpantiũ oꝛdine ecõuerſo vntad aliãfoit
alis cquẽtia. In qug diffinitõne ponit᷑foꝛmaliſ
Sſequẽtia locd generis· Conſequentia eĩ ſuprꝰẽ ad duerſionẽ ⁊ ad alias ↄieduẽtias ſiuplices xln cð⸗ ſequentia feꝛmalis eſt que rener in oibus teiminis IMmili foꝛma amuẽdiwtẽts· Deinde ponirpoſic hñ vrroq; termins pricipantiũ vd differentiãgpoſitio nñ que nõ ſunt vtroq; temino ꝑticipãtes ſicutiitiin enchimemate vel in exemplo. Et ðꝛ oꝛdine econuer o ad differentiã ꝓpoſitionũ eodẽ oꝛdine ꝑricipantiũ ſicut eſt ↄſequẽtia inter ſubalternas ⁊ equipollẽtes. Erx quib ptʒ ꝙ in qualibet cõuerſione cuzſ it conſe quentia due requiruniꝓpoſit iones ⁊ pꝛima dicit cõ Verſa ſetundeꝛ antecedens reſpic u alterius ſecundu ßo diot̃ conuertens ⁊ ↄſequens in oꝛdine ad pꝛimã ciendũ quae ꝙ ꝓponum triplex eſt ↄuerſioſ⸗ nmnplex ꝑ accidẽs ⁊ per ↄtrapoſitionẽ· Cuius diui⸗ ſionis ſic habetur ſurficiẽtia· q oĩs ↄueiſio eſt ↄñtia ynius ꝓpõnis ad aliã eũ mutatione terminoꝝ·vłer ßo ile ppõnes habent contrariã põnem ſiccin vn Ppp dne ponant᷑ termini finiti ⁊ in alia teimini infini ⁊i⁊ ſic eſt cõuerſio per ↄtrapõnem.vel hahent ymi jem põnem ſic ꝙ in vrraq; termini teneani eodẽ mõ ⁊hoc dupł qꝛ vel vna imediate? cõuertibiłt ſeqtur àd aliã ⁊ ſic eſt cõnerſio ſmplex vel vna ſequit᷑ non duertibiliter ad alã ⁊ non niſi ex ↄñti.⁊ ſiceſt cõuer jio per aceidẽs in qua conuertes non ſecuit᷑ imedia⸗ ge ad cõᷣuerſam · ſed per alterãſ.rõne vnius ꝓpõnis que primo ſequit ad cõuerſam af quã ſecuitur ſua uit᷑ pꝛimo ſic. Conueiſio ðᷣꝛ nutatio ddicati in ſub iectũ· ſed pᷣdicatũ cũ abeat rationẽ foꝛme non poteſt anẽ materie nec ecõ
mutaꝝi in ubiectũ gphet rati murſtuhl⸗
tra. eisoulẽtſio ñð elt poſ Becüdo ſic ↄucꝝ Rio eſt mutatio ſitus termimnoꝝ ppẽnis 6 go debetdi
enuerſio non ẽ oliqua arbumẽtatio cũ in iꝑſa nullũ ir mediũ.ergo conuerſio nonẽ con ſeq̃ntia foꝛmalis
Quarto ſic homo ⁊ rilbile ↄuentunt? m̃ nõ con neruniper aliquã ſpeciẽ tõuerhonis. ergo hic male ponunt᷑tres ſpẽs cõuerſionis.⸗ Quinto ſic. ariſtote les ſufficienter enumerans ſpẽs duerſionis nõ ponit guerſionẽ per cõtrapoluionẽemo male hic enumte,
iẽ bona ðſequẽtia ⁊ Ma cõ
ꝛimus
vał. Ad pꝛim vꝛ ꝙ cõuerſio eſt poſibilis cũ oñ̃⸗
ue cauſe ſint poſſi biles.⁊ lʒ pᷣdicatum foꝛmaliter ca
ptum ſub iſta intentione pᷣdicgti non põt mutari in
ſubiectũ.tamẽ pᷣdicatũ quanrñ ad id qð eſt bene con uernt᷑ in ſubiectũa ctõtra· Ad ſcðᷣm ðᷣꝛ ꝙ cõuerſio
ponſiderata quo ad id a quo nomẽ imponit eſt bene
aſſio terminox · Pr ẽ cõuerſio quaſi ſimul verſio iAbiecti inpᷣdicatũ.ſed quanti ad id cui nomẽ ipos nitur ðꝛ paſſioꝓpõnum.⁊ etiũ mutatio teminoꝝ nõ cõuenit tenninis abſolute ſed vt ſunt ingõne.⁊ iõ tonuerſio eit exñ̃ri conueniẽs gpõ⸗ nibus terminoꝝ. Ad teniũ ðꝛꝙ lʒ conuerſio non ſit argumẽtatioppter hoctamẽ nõ ſequitꝙ nð ſii cõ ſequentia foꝛmaliðqꝛ ↄñtia eſt quoddã ſuꝑius od argumẽtationẽ ⁊ ad conſeq̃ntigs ſimplices cuiufmo di eſt conuerſio.ySd quanũ ðꝛꝙ lʒ bomo ⁊ riſibi lehẽant conuertibilitatẽ inter ſe nõ tamẽ võuerſionẽ onuerſio eiñ conuertibilttas ⁊ cõuertẽtia ſicdiffe⸗ rũt.qꝛ wnuertibilitas ẽ paſſio terminoꝝ qui de ſe iui cem pificant᷑ conueribiit. Et conuerſio eſt paſſio ꝓ⸗ põnumſed conuertẽtia ẽ paſſio relatiuoꝝ que ad feĩ uicẽreferunt᷑. vt pater ⁊ fillus Iid quintum ðꝛ& Zriſto.ſolum vonliderauit conuerſionẽ vt per ipam ſit reducto ſyllogiſmoꝝ imperfectoꝝ ad ꝑfectos.⁊ cõ uerſio per contrapoſitionẽ ad hoc non deferuit.quia in ipſa non manẽt idem termini qui debent maneſe in reductione ſyllogiſmoꝝ impꝑfectoꝝ ad perfectos.iõ non enimeratur ab ariſtoeele Sed perrus hiſpanus conſiderat conuerſionẽ vt paſſio ꝓpõnũ · ſed cduerſio per contrapoſitionẽ eſt paſſio ꝓpõnũ.ideo ipſam enu merauit inter ſpẽs conuerſionis. vnde ꝓuenit etiã ꝙ iſte autoꝛ determinar de ↄuerſiõe in pꝛuno tracatu. ſed ariſto. determiat decõuerſiõe in li. de ſyllogilmo⸗· Konnerſio ſimpler eſt quando de ſubiecto fit baichuf ſehiehtelhble nn manẽ reeadem qijãlitate⁊ quantitate ꝓpoſuiõis Ethoemodoch̃uertitur vlis negatina ĩſe· ⁊ pticularis affirmatiua in ſe. vt hullus põ eſt lapis.ergo nullus lapis eſt hõ · aliqs hõ eſt aiol. ergo aliquod aialeſt homo · Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diuiſionẽ cõuerſionis. hic cõ ſeq̃nter determinat de mẽbꝛis eius. Et qi in conuer ſione ſimplici ⁊ ꝑ accidens manẽt idẽ termini n rẽ? vocẽ ſil· ⁊ in rõuerſione ꝑ contrapoſitionẽ manẽt idẽ termini ſolũ&m vocem ⁊ variant᷑ km heationẽ. ideo pꝛius detetiminaturde conuerſione ſimplici ⁊ per ac cidens qᷓ; de alla. Et qꝛ in conuerſione ſimplciẽſim plex mutatio ſitus terminoꝝ ⁊ mitat᷑nec quantitas nec qualitas ꝓpõnis·⁊ in conuerſione ꝑ accidens eſt niutatio quantitatis cñ mutationeſitus termino?ũ ides pꝛius agit de conuerſione ſimplici qᷓ; de conuer ſione ꝑ accidẽs Sciendũ eſt pꝛimo ꝙ ↄucrſio ſim
plerẽ mutatio pᷣdicati in ſubiecũ? econtra manents
—
tadẽ qualitate ⁊ quãtitate· in quã diffinitione poni
njutatio loco generis · deinde ponit᷑ pᷣdicati in ſubies ctũ ad differentiã conuerſionis ꝑ contrapſitionẽvbi non mutatſimpliciter pᷣdicatũ in ſubiecrũ. ſed mutãt termini finiti in terminos infinitos ⁊ ſic variani fm ßeata. Meinde ponit᷑ manente eadẽ qualitate? quan
ℳ
.


