ſub eadem rõne. Modo ſonus in phiſica ↄſiderat᷑ . zre rei. u lis ⁊ in iſta ſcientia ↄſideraivt dã ſnů toccrus mentis. Ideo ſub diuerſis rõnib hic⁊ ibiconſiderat. Ad quintũ dicit᷑ꝙ qualitas eſt cõmunioꝛ ſono fin pᷣdicacidnẽ nõ mñ vt eſt ſignuʒ onceptus mẽtis qꝛ nõ eſt ſignũ niſivt eſt in ſono· eeine eteſle ¶ Sonus eſt uicqᷓd gpꝛisab auditupci⸗ pit. Dico añ ie qꝛlicet homo vel campa na gudiat hoc nõ eit niſi ꝑ ſonũ eiũs. So noꝝ alius vor alius nõ vox. Son vox ide eſt cꝙ ipſa vot. Unde Poſtqᷓ; autoꝛ poſuitꝓhemiũ ſuũ. hic ↄſequenter aggredit ſuũ tractatum.⁊ quia in io tractatu cuꝰ ſůbiectũ eſt enunciatio · Pꝛimo determinat de nomi⸗ ne⁊ verbo eo ꝙ ſũt ꝑtes enunciatõigꝭ in eoꝝ diffini tioniby ponit᷑ vox cuiꝰſonus ẽ genus. Ideo auto? p̃

7

us determinat de ſonoipſũ ſic diffiniens. Bonꝰẽ qͥc quid ꝓpꝛie ⁊ ꝑ ſe ab auditu ꝑcipii. ¶ Baendũ vᷣmo q ſenlibile in cõmuni Sꝛ ap antũ nati eſt ſentinit

ſibile p ſẽẽſt quod ꝑ ſe imutat ſenſum nd rõne alte⸗ rius ſibi accidentis ſicut coloꝛ ꝑ ſe non rõne ſui fub⸗ iecti imu at viſum ⁊ ſapoꝛ guſtũ. Sed ſenſibileꝑac ridens eſt quod nõ rõne ſui.ſed rõne accidentis ei mutat ſenlum ſicut campana imutat auditũ nõ rõ ne ſui ſed ratione ſoni qui eſt ſibi acidens. ¶ Scieꝝ dum ſcðo.ꝙ e ꝑ ſe iteꝝ dinidit᷑ in fenlibile cõ

—

mune 7ꝓpꝛi ſenſib ꝑcipit᷑ vt ſũt iſta quinq; lenſibilia.ſczmagni⸗ tudo. numerus · figura.motus ⁊ quies· que dicunt cõmunia non q ab oĩbus ꝑcipiant᷑ ſenſib ſed quia quddlidet eoꝝ a pluibus enlhſ e ſen fibile pꝛium eſt quod ab vnics ſen ticulari ꝑ cipi ſicnt coloꝛ eſt ꝓp̃ꝛium ſenſibile viſus ⁊ ſonꝰob ſeetum auqitus·⁊ odoꝛ obiectũ olfartus·⁊ ſapo? ðb iectum guſtus et qualitates tangibilesiſcʒ calidum- fgidũ. humidũ ⁊ ſiccũ ſunt ꝓpꝛia obiecta tacus ¶ Sciendũ tercio ꝙ ſenſibile in cõmuni vt ptʒ erp dittis eſt genus ſoni Et iliud dat᷑ intelligi in ſua dif finitione.cũ ðꝛ quicquid ꝑcipii᷑i.ꝑceptibile vel ſenſi bile t pepit᷑ in illã diffinitõnedicit aptitudinẽ⁊ nð actum Et ſic illa pꝛima ꝑo diffinitõnis ſoni ponit᷑ loco generis. Deinde poniꝑ ſe ad differentiam ſen ſibiliũ ꝑ accidens qꝛ vt dictũ eſt ſonus eſt ſen ihileꝑ ſe. Et ponif ꝓpꝛie ad differenriam ſenſibiliũ cõmu

iungit᷑ ab auditu ad differentiaʒ ſen ſibiliũ ꝓpꝛeꝛũ alioꝝ ſenſuum. Et ſic inteliectus diffinitõnis eſt ꝙ ſonus eſt ſen ſibile ꝑ ſe ⁊ ꝓpꝛiũ auditus. Et melius ſic diffinitꝑ ſuũ genus pꝛopi ꝑ ſuñ genus remotũ qð eſt qualitas lenſibilis vt ip fum diffinit Buridanusi Et poſſeteti hec diffini. tio pꝛobari.quia ſ ↄd itiones bone diffi nitonis. Idcoeſt ſuffciens. ¶ Scienduʒ quarto ꝙ

5 5—,1 ₰—— .

N

—

diffinitio dehet ↄuenire om̃i contento ſuhdiffinits. Secunda eſt ꝙ conueni to.Ct rõ enruz

conditionũ eſt qʒ diffinirio componit᷑ er genere?⁊ pꝛo

u⸗ WPdenna S2 3 A ß

S ep

vũidit᷑ iñ ſetſibile ꝑ e⁊ in ſenſibile ꝑ accidẽs Bẽ⸗

enſibile cõmune eſt qð a plunbus

niñ qʒ ſonus eſt ꝓpꝛium lenſibile auditus. Et ſub

nquũ qð eſt ſenſ bileq;

tres ſunt ↄditiones bone diffinirõnis Pꝛuna cſt ꝙ

pꝛia differẽtia ſed illa differẽtia cõuenit om̃i conteme

ſh[pyeß

9 Minla vt ho E n ntnale 3 5„ otrO S 7 5—

ſub diffinito ⁊ ſoli diffinito ⁊ ↄuerti᷑ cñ ipſo Ido diffinitio debet ↄuenire om̃i ⁊ joli. Terda condius ꝙ diffinitio dchet ſufficienter explicare n niti ⁊ facereipñum differre a quolibet alio. Ro hui eſt · qꝛ natura rei ſufficienter explicat ꝑ genꝰ⁊ differen tiã que dicũt potentiã pꝛimã ⁊ vltimũ actuʒ natur rei. diffinitio ũt fit ex generex dꝛñria. Etrõ neꝓpꝛie differẽtie. facit diffinitũ diffene a quolibet alio · Iſte aũt tres ↄditiones ↄueniunt diffinitigni ſoni. vtw⸗ baret᷑ inductiue.ideo eſt ſuffi en re pᷣdicta 1 arguit᷑pꝛimo ſic. ÕisPpolitio eſi fuli iii qua pᷣd cat᷑ vniuerſale vnuerialr iumptũ. ſʒ ſic eſt in iſta dif kin itõne ſonꝰeſt quicqd ꝑeipit. Rã quicqd eſt ſignů diſtributiuũ includens naturã diſtributionis ſue er go diffinitio eſt inſufficiens. ¶¶ Bcðo ſic. udibile non eſt de eſſentia ſoni ſed acidens eꝰ. ergo male po nit᷑ in diffinitõne eꝰ¶Cercio ſic. Oĩis motus eſt ſenſibile cõmune vt ptʒ ex pᷣdictis jed ſonꝰeſt quida motus cũ ſit motus aeris fracti.vt habei ſcðo ð aĩa ergo ſonus eſt ſenſibile cõmune ⁊ ꝑ ↄlequens inale ponit in diffinitõe eius ꝓpꝛie.¶¶ Wuano ſic Nullus obiectũ potentie paſſiue debet diffinir ꝑ ſuã potenti am.cureſt obiectũ cũ ipſum ſit pꝛius ⁊ notiua po⸗ tentia, ſʒjonꝰeſt obiectũ auditus que eſt potẽr pal⸗ ſiua. male dicit in diffinitõe eiꝰab auditu. ¶ Qut to. Pilentiũ ꝑcipi᷑ ꝓpꝛie ⁊ ꝑ ſe ab auditu· q? non R⸗ cipit᷑ab eo ꝑ aiiqued accidens eius· nec etium ꝑcipit᷑ ab alijs ſenfiby qᷓ; ab auditu.⁊.ꝑ ↄſequẽs diffinitio ſoni ↄuenit ſibi ⁊ cũ ſilentiũ ſit aliud a diffinito iplã diffuitio ↄuenit ali e ↄa vnã conditionem diffinitõ nis ſupꝛa poſitam · I¶Ad pꝛimũ ðꝛ ꝙ quic quid eſt ſignũ diſtnbutiuũ ſed tñ in hac diffinitõne non tenet᷑ diſtnbutiue ſed indiff nite⁊ ᷣm ꝙ habitũ eſt ꝑ pꝛimã pait culã in qua ðᷣꝛ quicqd ꝑcipii.i.ẽ ali quod ꝑceptibile ſiue ſenſibile ⁊ ſic aꝑgret ꝙibi no

—

pᷣdicat vniuerſale vniuerſalr ſumpti¶ Ad ſcðᷣmdi ci᷑ ꝙ licet audibile vł audibilitas ſic accidẽs ꝓpꝛium ipſius ſoni.deo ꝑ ſe ðꝛ de ſono.non tñ eſt accidens cõmune qð contingit adeſſe vel abeſſe. ideo bene cõ⸗ nenit ſihi per ſe ſicut ꝓpꝛia paſſio ꝑ ſe cõuenit luo ib iecto · ¶ Ad teremũ ðꝛ ꝙ qᷓ;uis ſonus qᷓ;tum ad luuʒ elſe materiale ſit motus aeris jefracti qꝛ iꝑ multipli cat cũ motu aeris tñ qᷓ;tũ ad ſuũ eẽ foꝛmale.nõ ẽ me tus localis.·ſed eſt qualitas cquſata ex violenta ꝑcuſ* ſione aer vel altericoꝛꝑis. ¶¶ Id q̃rtũ ðꝛꝙ obiecrũ vag4 6 N

— P⸗⸗

7

potentie paſſiue non diffinit᷑ a pꝛioꝛi ⁊ quidditatiue

ꝑ potentiam cuꝰeſt obicrũ tamẽ bene diffin᷑ pipſã

a poſterioꝛi ⁊ deſcriptiue ⁊ hoc quando potẽa ẽ no

his notioꝛ ſuo obiecto ſicut eſt in ꝓpoſto¶ Iid qui⸗

tñ ðᷣꝛ ꝙ licʒ ſuentiũ ꝑcipiet pꝛiuatiue ab auditu icʒ

ꝑ carentiã joni non tñ poſitiue ⁊ ꝑ le ſicut ſonus iðo

diffiꝰ ſoni ſibi nõ conuenit. Sequit᷑ tertus ·

¶Sonoꝝ alus vox alius nõ vox. Son

vox idem eſt ꝙ ipſa vor. ¶ Mndeyox eſt ſo

nus ab oꝛe aĩalis ꝓlatus naturalib inſtru

mentis foꝛmatus. Haturalia aũt inſtrumẽ

ta quibvox foꝛmt ſunt hec guttur lingua.

palatũ quatuoꝛ ⁊ dentes ⁊ duo labia vip Inſtrumenta nonẽtunt guttur lingua pal

eſſlualc vt—

N „₰ ſe ſio Sienuſ ᷣ ꝛatocinat

——