—

ar ſic ſoluite vt eã ſemꝑ debeatꝭſie expõit Simon decremona. Eñ diẽ Aug ĩ epla kexvij. ad Seuerũ epᷣm. Caritas q̃nto plꝰ

ipendit᷑ tãto plꝰ deber᷑ ⁊ nos tãto magi eã

debemꝰ q̃nto magis impẽdimus. Cuius nos perpetuos debitoꝛes oñdit apls di. Hemiqͥcqᷓ; dẽatis niſi vt ĩuicẽ diligati. Et ideʒ in epla.ij· ad Celeſtinũ di. Semꝑ de ⸗

beo caritatẽ.q̃ ſola reddita ſp detinet debi tox. Reddit᷑ eĩ cũ ĩpẽdiẽ debet᷑ẽt ſi reddi ta fuerit. qꝛ nulluz tpᷣs ẽ qñ ĩpendẽda ñ ſit.

Bec ille. QDualit᷑ ãt hõ tenet᷑ oꝑa dilectõis

2 falutꝭ ex caritate impẽdere oñdit Breg. ĩ

q̃dã omel de talẽto · di. Hñs intellectũ.cu ret oĩno ne taceat. hñs renaffluẽtiã oĩnoñ

toꝛpeſcat. hñs artẽ q̃ regit᷑ vſus illꝰ cũ ꝓxi

mo partiat hñs loq̃ndi locũ apud diuitẽ paupitw intercedat. Talẽti noĩe cuilibʒ re

purabit᷑ etiã mimũ qͥd accepit. ec Breg. D felix debitũ qͥd impẽſuʒ ⁊ redditũ ñ mi⸗

nuit᷑ſʒ milleſies dilatat᷑. Sco ꝓxs dz

hõ inſtructõem.ſicut diẽ aplus de ſe Roj. Brecis ⁊ barbarꝭ ſapiẽtib ⁊ inſipiẽtibꝰ de bitoꝛ ſum. Bñ diẽ? inſipiẽtibʒ illos g no lũt pᷣdicare niſi coꝛã maßᷓtib ⁊ ſapiẽtibo hꝰ ſeculi. Sz ecõtra xpᷣs pᷣdicauit oĩb indiffe rent᷑? qꝛ ſedẽs de nauicula docebat turbaſ id eſt.populares ⁊ ſimplices. Sepiꝰetiãpᷣ dicauit tm̃ aplis.⁊ ſeł pᷣdicauit ſoli mulieri

ſqmaritane. vt ðꝛ Joß iij. Tertio dʒ hõ

Prĩo ſuppoꝛtatõeʒ. NHec ĩmerito. Si eĩ b

faciũt bꝛuta multo mag hoĩes. Nã de cer

uis diẽ Iſi. li· xijc.j ethimo.ꝙ cũ dumina trãſuadãt.capita ſua cuniby ſeu poſterioꝛi

bꝰpcedẽtiũ eos ĩponũt.ſibiq; ĩuicẽ iſtomõ

famulant᷑. ita ꝙ qᷓi nullũ põderꝭ laboꝛẽ ſen tiũt Cõſili mõ deberet eẽ in oĩ ſtatu ⁊ ↄgre gatiõe.qͥ ꝓuectioꝛes ⁊ foꝛtioꝛes fuerint.in firmoꝝ defectꝰ ⁊ ĩbecillitates ſuſtinere de⸗ bert᷑t. Ro xv. Debemꝰãt nos firmioꝛes im

becillitates infirmoꝛũ ſuſtinere. Sed vbi pñt hec diſcerni.cũ oẽſ hodie necꝓpꝛia one

ra ferre volũt. ſʒ vnuſcſq; put pᷣt ſubterfu/

git ⁊euadit laboꝛẽ officij ſui ſi malꝰmerce narius. Hõ mixꝝ ð ꝙ aliena onera non tan/

gůt · qͥ etiã pꝛia reijciũt vbi pñt. Sʒ nos ñ ſic qͥn potiꝰ alter alteriꝰonera poꝛtãtes ad impleamꝰ legẽ xp̃i.vt tãdẽ ꝓ hmõionerib mereamur requiẽ ſempitnã. Quã no.⁊c̃.

Dominica. XII.poſt trinitatis. Il. 5

—

Semo

CxxVI Erue nequã om

ſ ne debitũ dimiſitibi qᷓ roga⸗ ſtime. Wath. xvij. Sicut die

Crißſup Woth. Hihil ita aſſilat hominẽ

deo ſiẽ ininſta faciẽtiby iðſcere. Et iõſctivi riqͥ meruerunt remiſſionẽ pctõꝝ ꝓpꝛioꝝa

deo.maxie ꝑ dimiſſiõem fr̃ne jiurie legunt obtinuiſſe. Sicem̃ dð dimiſſuʒ ẽ bomici⸗ diũ ⁊ adulteriũ.ij. Re xij. Quia vt de eo ðꝛ. ie illi viro peſſimo⁊ iracũdo qͥ dicebat᷑ ſe⸗ meiſibi maledicẽti ĩiuriaʒ dimiſit. vt h̃.ij. Reg xix. Sir legit᷑ ꝙ ið̃e nabal ↄuiciantẽ ⁊ maledicentẽ ſibi.ad petitiõeʒ abigailvxo ris eiꝰ impunitũ dimiſitj. Reg xxx. Vñꝓ

firma regla dicit dñs Math. vj. Si nõ di

miſerit hoĩby pctã eoꝝ. nec pr̃ vñ̃ dimittet vob pctã. Ad qͥd ſignificãdũ ip̃e nos ſico⸗ rare docuit.cuʒ dixit. Sic eñ oꝛabiti. p nr̃⁊c. Et ſeqͥtur.dimitte no.de. n.⁊c. vbidi cit Crit. ꝙ deꝰ ex ſua pietate ⁊mia iudiciũ

ſue retributõis voluit ponere ĩ nf̃a ptãte. vt ſinos voluerimꝰ remittere.remittet no bis. Et ecõuerſo. Et ob ß dicit ipꝛianꝰ.

Nulla tibiẽ excuſatio ĩ die iudicijcũ ᷣmꝓ⸗ paiã tuã ſnĩaʒ iudiceri.⁊ qͥd alijs feceris tu⸗ ip̃e baner ſtð bñ patuit ĩ iſto ßᷣuo neqm. qͥꝓ eo ꝙ noluit dimittere ↄßuo ſuo ĩiuriaʒ modic.cũ tñ ei dimiſſa fuiſſʒ maqᷓ ⁊ cũ ille

magnã mĩaz fuiſſʒ ↄfecutꝰꝓxio noluit etiã mimã exhibere. Jõq; ei iudiciũ ſine mia fa ctũ ẽ. vt h Jac.j. Qua eĩ mẽſura mẽſus eſt

eadẽ remẽſuʒ ẽei Au.vj. Merito igit᷑ audi re meruit vᷣbũ increpatoꝛiũ a dño.dicẽte ſi

bi. Serue nequã om. de. di.⁊c. In qͥbypbiſ tria tãgůt᷑ Pꝛio nãq; obiurgatbũgne cru delitatꝭ iniqtas cũ ðᷣꝛ.ßue neqm. Scocõ

mẽdat dĩne mißᷣatõis liberalitas.cũ ſubdi

tur. om̃e deb. ditibi. Tertio oñdit᷑ deuote

of̃onis vtilitas.cũ addit. qm̃ roga.me. A

ir m intßobiurga Bir p²mO tur hũane crude⸗

litatj iniqtas cũ ðꝛ. Serue neqm · Werito em̃ ilte obiurgat᷑ꝓ ſua neqͥcia Nequãeĩð?

q̃i nõ equꝰi.ñ rectꝰ vlñ iuſtꝰerga deũ 7ꝓ⸗

ximũ. Vere ãt iſte ñerat rectꝰnec 1o

deñ.qꝛ eiꝰ pietatẽ ↄtẽpſitꝑg qmtñ remi

nẽ debitoꝝ obtinuerat. Qñ mað iiuſticia fuit ꝙ pauca dimittere noluit cui mlta fue

rũt dimiſſa. Erga ꝓxim ẽt fuit iuſtꝰ.qꝛ in⸗ iuſtũ ẽꝓxio ñ dare locũ venie ſpe ſatiffucti onis ad quã ſeh offerebat cõkuꝰdi· Pati⸗

winrepe mlud innbele derurd wn dinnupe ün ri ihñatolo uberuſut itwiE neinöes do nuri pböpoſß niſtits ⁊ al zuspoſſtc ns duplick vursẽrtſi lſineſci wtale vlneſ noꝛtae pa torzs ererc pu qoẽst mmnuerſalui Weorſtuv jrſire liñ ranrüſiẽin naritueiſier uitpiosde usẽqᷓ jitas ierqfectqͥ tope liato/ is udiui ueũatore ſofuit. c Kueropen nus tuc knntl dcitope Woꝛit kiu n