Vominica.xxll. poſttrinitatis
Et vbiẽ xp̃iãi ꝓlaude erna. Et Vierodie Semp aliqͥd oꝑis facito vt te diabohin/ ueniat occupatũ. Nõ eñj facile capit᷑a dia/ bolo qͥ bono occupat᷑exercitio.viñ. Ociũ ⁊ voluptas ſunt arma hoſtis antiq ad miſe⸗ ras aias capiẽdas. de renũciatiõe. Niſicũ pPdẽ Mltg em̃ mala docuit ocioſitaſ.vñ ðꝛ
Ecci.xxxij. E Bõ ſolũ aũt dʒ gĩa red
ere ea q̃tenet᷑ coꝛpoꝛi. ſed etiã dʒ reddere aliqᷓ ſibüp̃i. Tria aũt aĩa dz ſibip̃i reddere Pꝛio pcõx attributõʒ zee. xij. erditõ tua exte iſrł᷑.tm̃mõ ex me anriliũ tuũ. To tãter dicit pditio tua ex te. qꝛ hõ non hz qͥd
imputet deo cũ peccat.vñ ptʒ ꝙ ꝗᷓuiter pee cãt qͥſe de pctis excuſant.iã ꝑ dei opatòeʒ. lam per dei permiſſionem.iam per deidi⸗ ſpenſationẽ iam per gratiã deficientẽ.iã ꝑ
deipuidentiã In qͥby oĩbymultũ cõmouẽt
deum.cũ h dicat᷑. qꝛ ꝑditio tua ex te.i.tota
lis cã peccati tui ẽex teipᷣo hoĩe. ⁊ ex libero
arbitrio. Ex his verificat᷑illud · Pð̃.xx.vbi dicit de tali ad deũ. Om̃ declinauerũt in te mala.in te ſcʒ O dñe volẽtes ſe iuſtiſica re.ſicut expõit Inno.Et h ipi ſaciũt młtis modis. Pꝛĩo eĩ excuſant ſe per dei oꝑati onẽ. Siẽ fec adã Beñ.iij. Mulier quã de diſti mihi in ſociã. Dicũt eĩqre fecit nos deus vt poſſemꝰ peccare. Sʒ ↄſiderare de berẽt.ꝙ dñs fecit tales vt poſſent non pec care ſi vellẽt.ſaltẽ moꝛtalit. Haz ſicut dicit Inno.iiij.ſuꝑ dicto vᷣbo p̃g. In arbitrio il loꝝ eſt peccare vel nõ Ecci.xx. Appoſui tibi aquã ⁊ ignẽ. vt ad qͥdvolueri poꝛrigas ma ⸗ nũ tuã Scðo excuſant ſe ꝑ deiꝑmiſſionẽ. dicũt em̃ ꝙ dñs ꝑmiſit eos cadere in pœm̃ Sed ↄſiderare deberẽt ꝙ ip̃i rẽnuũt auxi liũ dñi dicẽtis Pꝛouer.j. Extendi manuz meã ſcʒ ad iuuãdũ.⁊ nõ fuit qui aſpiceret. Tertio excuſant ſe per dei diſpenſationẽ. Dicũt em̃ ꝙ dñs permiſit eoſcaderevt foꝛ tioꝛes reſurgerẽt vt ſic appareret dina mi⸗ ſericoꝛdia ⁊ gr̃a in redimẽdo Cõtra q́s ad Roma. vj. 5?. Permanebimꝰ in pctõt gfa abundet. Abſit. Itẽad Rom̃. iij. Si iniqᷓ/ tas nf̃a iuſticiã dei cõmẽdat.qͥd dicemus. Nunqͥd iniquꝰeſt deꝰqͥ infert irã. Scm hoĩem dico Abſit Quarto ſe excuſant per kr̃am deficientẽ. Dicũt eñ ſe peccare. eo ꝙ
dñs nõ dat eis gr̃am ſuã. bᷣm illud Ro.ix · Nõ eſt volenti neq; currẽtis.ſʒ dei miſerã tis. Sed iſtiↄſiderare deberẽt ꝙ ip̃i deſũt ßie dei.⁊ nõgf̃a eis q̃ ſemꝑ pᷣſto ẽ Heb· xij ·
Uñ 5ꝛj. ſej. Eſtote paratiacciꝑe eqro bis offertgfam. Quito excuſant ſe per dei puidentiã. Dicunt eĩ ꝙ dñs ita puidit vt
peccarẽt. Sed ↄſidergre deberẽt ꝙpnidẽ
tia dei nõ infert neceſſitatẽ reby.ſi necme/ moꝛia pᷣterite rei infert neceſſitatẽ vt pter illã mẽoꝛiã ↄtigiſſe ſit neceſſariuʒ. Itq licet dñð ꝓuiderit qͥd facturi ſunt.tñ in volta ⸗ te eoꝝ ẽ peccare ⁊ nõ peccare Ezech ij. Si foꝛte vel ip̃i audiãt.⁊ ſi foꝛte qeſcãt. Se cundo dʒ gig ſibiip̃i miſcðiaʒ ⁊ cõpaſſiõeʒ Juxta ilð Ecci. xxx. Miſerere aĩe tue pla cens deo. Hotant dicit Miſerere aĩe tue. Pꝛius eñ miſerendũ ẽ aĩe qᷓ; coꝛꝑi. Et iðo nõ dicit Miſerepe coꝛpoꝛi. qi naturalitqͥli bet miſeret᷑ coꝛꝑi vñ nõ indiget pᷣcepto de miſchia coꝛꝑis Juxta illud Carnẽ ſuaʒ ne mo vnqᷓ; odio habuit. Et ꝙ dicit aĩmetue. vult dicere ꝙ pus hõ dʒ aie ſue miſereriet poſtea ꝓximi.qꝛ Ecci.xiij. ðᷣꝛ. Qui ſibi ne ⸗
uãcui bonꝰ. ¶ Tertio dʒ hõ aie ſue cuſto diã ſollicitã Pꝛouer.iij. Om̃i cuſtodia ſer ua coꝛ tuũ. qꝛ ex ip̃o vita ꝓcedit. Laudabi lis q debitoꝛ qͥ reddit deo iſta duo. coꝛpus ſcʒ ⁊ Mam. Iſte pᷣt cantare illud qͥd cantat᷑ in obſequijs.mõ reddo tibi creatoꝛi aĩam tuã. Iſta ſůt duo minuta q̃ vidua pauꝑcu la miſit in gaſophilaciũ Au.xxj. ⁊ duo de ⸗ narij qͥs ſamaritanus reliqͥt ſtabulario ad curãdũ vulneratũ Au.x. ᷓʒ de multi ecõ tra veꝝ ẽ illud pᷣs· xxxvj. Wutuabit᷑ pctõt ⁊ nõ ſoluet. Expõit Innocẽ. Mutuabit᷑a
deo duo minuta.ſcoꝛpꝰ⁊ aĩam ⁊ nð ſoluet
deo· qꝛ tradet diabolo tã coꝛpꝰqᷓ; aĩaʒ pec ⸗ catoꝛ Be. xiij · Da mihi 6 6 in vᷣp̃miſ. Dixr 1 tertio ãmonet᷑ hõdebito rũ ſui eqᷓlis Lũðꝛ. debes.— aũt hoĩs eſt pximꝰ ſuꝰ. Eui dʒ hõtria.ſ. dilectioneʒ. inſtructõem ⁊ ſuppoꝛtatõeʒ · Dilctõeʒ dẽmꝰ
oib. iuxta illud Ro.xiij. Hemi qͥc; debea
tis niſi vt inuick diligatꝭ. vbi dic̃ glo. Que dã debita ſie reddũt᷑ꝙ ãpliꝰ nõ debent.ſiũ pecũia. nũ.vinũ ⁊ ceta tꝑalia. ſʒ caritas qᷓ oĩbyẽ debita ita ſoluit᷑ ꝙ ſoluta oĩb debet᷑ Nullũ eĩtp̃s ẽ qͥ affectu nõ ſit maioꝛ ĩpẽdẽ da Ipᷣa ei ſola ẽ q̃ fddita ſꝑ retiet debitoꝛẽ nec cũ reddit᷑ amittit. ſʒ potiꝰ reddẽdo mł tiplicat᷑.⁊ tãtomagi acqͥrit. q̃ntomag red/ dit. Exqͥ ptʒ ꝙ Zplus iſtud debitũ valde põderat. Acſi em̃ ſic diceret.ceta debita ſic
ſoluitest ãpliꝰ nemiĩ qͥcqᷓ; debeati· caritatẽ
B8²


