c· A.

ſed pᷣferebat patris miſteria fratreſq; non contemn ebat. ſpũale ↄgnationi p̃ferebat · nos ſpĩ carni p̃feree docebat. V amat inquit patrem aut matrem plus ꝙᷓ me · non eſt me dignuſ ane œꝙ dñs a cura pentum hmõi religionum Pfeſſoæes ſpecia⸗ liter ſuppoætauerit · de hoc audi patrem clareuallis ad ip̃m domj num de matre ipſiꝰ loquentem · Donmne inquit quid moleſtꝰ eg li dicens quid michi et tibi muiltum p omnem modum. S ed mani⸗ feſte iam video ꝙ non velut indignans aut dfundere volens vir⸗ Sinis matris teneram verecundiã dixeris · quid michi et tibi cnm vemientibus ad te iut᷑ matris pcepta miniltris nihil cunctatus fa⸗ cias qð alla ſuggeſſit · Vt qͥd ergo fratres. Vt quid ſit reſpõdit pi us · Vtiq; ꝗpter nos vt cõuerſo ad domimʒ iam non ſolliciter cu ra Pentum et neceſſitudmes ilie · ſpũale non impediant exercitiũ. ꝙᷓdiu enim de mundo ſumus dehitoees nos eſſe conſtat pentibug. at poſtqᷓ noſmetip̃os reliquimus · multo magis ab eon ſollicitu⸗ dine liberi ſumus. Vnde et legimus fratrem quen dam in heremo duerſantem cum ad eum carnalis frater auxiln gratia aduentaſſet reſpondiſſe vt adiret alterum fratrem· cum ilie vtiq; iam obiſß; mj ante ilio et dicente quia moætuus eſſet· ſe qunoqʒ; moetuum eſſe re⸗ ſpondit. Optime ergo noſ docuit dommus ne ſolliciti ſimus ſuper Tpinquos carnis noſtre plus religio poſtulet · qᷓdo ipſn matri et taln matri reſpondit quid michꝛ et tibn eñ mulier · lec dictꝰ pater

. cOSee e puella ſpãliter matris ſup infantulon] miſeria quibus

non haheret miniſtrare neceſſaria ac ſuper eon paſſione affli ctiua ↄpaſſionem attendens ſic ait. O parens miſericoæs non ſis vt rachei ploꝛans fil ios ſuos que noluit dſolari. Sis magiſ vt mater illa. que vt ſoæoe mea ſuperius retulit ſeptem filios ſuos hoꝛtaba rur ad moætem miſerabilem ſuſtinendã. Tu enim melioem habes ſoꝛrem · Nimin illa filios habuit de quibus ꝙ nimjum paſiombꝰ afflicti ad malum pfidie dectinarent timere habuit· tui vero intã tuli a bono diuertere nõᷓ pᷣualent vel ad maluz decilinare ·&t quid ſi abſqʒ culpa tua moꝛjuntur fame. eon enim ſi non demerueris vi debis miſeriam mutatam eſſe in celo jn exc eilentem peincipatum. ad q; immediate poſiqᷓ; obierint quantotius tranſferuntur oꝛe ip̃o ⁊um hic famel ico · ibi tandem vbereima ob hoc rcreatõne ppetua ſaciato · Neniq; quid cure ſi hic videns eon miſeriam tuam ipßius animam dpaſſonis gladius ptranſibit · Ittendas quod dicam · Ii enim pars ccepis xqᷓ; tranſibit Sladiꝰ ꝗpter fidem xp̃ ſpeciali de coꝰe poꝛnabitur · quanto potius coꝛ dparientis et anima etiã ſpãli Sandꝛo eternatiter permanſuro conſe olabitur. ꝙ coœꝛ vel ammam in filioeum ſeu infantum miſeria rationabilis doloꝛis gladiꝰ per⸗ trãſuit·.