mtnm non ſohum eſte E ium ſo an um. Mul min mim k ſla her im Foin

e

———

cut ¶ Im mnn⸗

Girſ

—

in vtroq; oñdit diuinitatis virtuteʒ CAV

VSAMerito autem queritur quomõ

patrem clarificauerit filiꝰ cũ: ſempit᷑na cla/

ritas pr̃is nec diminuta fuerit in foœma hũa

na: nec augeri potuerit in ſua perfectione di

uina. Sed apud homines minoꝛ erat quãdo

in Tudea tantummõ deus notus erat. Quia

vero per euangelium Xpi factum eſt:vtpr innoteſceret gentibus patrem clarificauit 62

filius · Dicit ergo. Clarifica filium tuum vt ſilius tus clarificet te· ac ſi dicat: reſuſcita

me vt inoteſcas toti oæbi per me · Meinde ma gis pandens quomodo ciarificet patrẽ filiꝰ ſubiungit. Ficut dediſti ei poteſtatem omĩs carnis: vt omne quod dediſti eidet eis vitaʒ eternam. Omnem carnem dixit omnẽ hoiez a parte totum ſignificans. Hoc autem ꝙ po

teſtas Xpo a patre data eſt omnis carnis:

——

ſecundum hoĩem intelligendũ 6TKIA ñj· de tri Garo enim fadus ipſe vite etẽrni/

tatem erat caducis ⁊ coœporeis ⁊ moetalibus

redditurus · ¶ HI I ix · de trinitate. Vel acceptio poteſtatis ſola ẽ ſignificatio natiui/ tatis in qua accepit id quod ẽ · non eſt infir⸗ mitati datio deputanda:cum in eo ſignificet pater eſſe quod dederit: s in eo filius deiis maneat: ꝙ vite eterne dande ſumpſerit pote/ ſtatem ¶ CRRISO. Micit autem: dediſti ei poteſtatẽ omnis carnis: vt oſtendat q nõ ad Iudeos ſolos ſua pdicatio:ßᷓ ad totum oœꝛ bem terrarum extendetur · Sed quid eſt cꝙd dicit omnis carnis · Won enim vtiq; omnes crediderunt. Et quidem qᷓ̃ntum ex eo ẽ oẽs crediderunt · Si vero non attendebant his qᷓ dicebant non eius qꝙ dicebat: ẽ criminatõ 5 eoꝛum qui non ſuſceperũt· TAVQVMi⸗ cit ergo Sicut dediiti ei poteſtatẽ omnis car nis: ita te gloꝛificet filius id ẽ notũ te faciat omni carni quã dediſti ei. Sicut enĩ dediſti vt omne cd dediſti ei. det eis vitam eternam RAiij · de trinitate. Sed in quo tandej

einitatis vita ẽ oñdit: cum ſubdit. Hec ẽ aũt

vita eterna vt cognoſcãt te ſolum verñ deũ Vita ẽ verum deum noſſe. Sed ſolum hoc non facit vitam. Quid ergo connectitur. t quẽ miſiſti Veſum Xpᷣm· TRHIA ij. de trinitate NPum aũt Sri an intelſigunt ſolũ Patrem verum deum · ſolum inſtũfolum ſa pientẽ a cõmunione hozʒꝙ ſecundũ hos filiꝰ ſeparai. Soli enĩ vt aiunt pria non pꝑticipã tur ab altero que ſi in patre ſolo 6 non in filio eſſe exiſtimabunt᷑: neceſſe ẽ filius deus falſus ⁊ inſipiens eſſe credat. ¶HKA vde trinitate. Nulli aũt dubiũ ẽ veritatem ex na tura ⁊ ex virtute eſſe Verum enim triticũ eſt quod in far cõmimutũ ⁊ in paneʒ coctũ & in cibum ſumptum:reddit ex ſe ⁊ naturã Panis 6è munus Quero ergo in quo filio veritas dei ſit: cui nõ deſit dei nec natura nec virtus. Mature enim ſue virtute vſus eſt: vt:

uralis natiuitatis intulit ·

R ix de trinitate· An foꝛte quod ait: te ſolum cõmunionẽ atq; vnitatẽ ſiiaʒ a deo ſeparat. Separat ſane ſi non ad id quod ait. te ſolum verum deum:continue ſubiecit. Ht quem miſiſti Ieſum Xpm.· Per id enĩ ecele/ ſie fides Xpᷣm verum deum confeſſa ẽꝙ ſo⸗ lum verum deum confeſſa patrem ſit· Non

im vnigenito deo nature demutationẽ na enim vnigenit— enn de trinitate· Videndum eſt ergo an intelli⸗ gere cogamur cum dictum eſt patri vt co/ gnoſcant te ſolum verum deum: tanq́ hoc

eſſent ue non erant⁊ fierent: que placerent

inſimuare voluerit quia& ſolus pater deus

verus ẽ · nec non niſi ipſa tria patrem ⁊ filiũ

ſpiritũ ſanctũ inteliigemus eſſe deũ. Nũc

ergo ex teſtimonio 6& patreʒ ſolum verum deum dicimus: ⁊ filiurn ſolũ deum verum 6& ſpiritũ ſanctum ſolum verum deum id ẽ ſimul ip̃am trinitatẽ non tres veros deos: ð vnum verum deum. ¶ KVV.ſuper Lohã nem. Vel oꝛdo verboʒↄ ẽ vt te ⁊ quẽ miſiſti Ieſum Xp̃m cognoſcant:ſolũ vetum deum Conſeqient enĩ ⁊ ſpiritus ſanctus intelligi quia ſpiritꝰ ẽ patris ⁊ filij tanq; caritas con ſubſtãtialis amboʒ Sie igit᷑ filius gloꝛificat tevt omnibv qꝙ;s dediſti ei:te cogniti faciat · Poero ſi cõgnitio dei eſt vita eterna tãtoma/ gis in vita eterna quantomagis in hac co⸗ gnitione proficimus · Mon auteʒ moœiemur in vita eterna Aunc ergo dei cognitio per⸗ fecta erit: quando nulla moes erit ſumma tunc dei clarificatio · quia ſũima gloeia · E ve teribo aũt gloꝛia ðefinita eſt frequens de alic fama cum laude. Rt ſi hõ laudat᷑ cum fame creditur: quõ deus laudabit᷑: qñ ipſe videhit Propter qͥd ſcriptũ ẽ Reati qui habitanit in domo tua in ſecula ſeculo laudabũt te · ibi

erit dei ſine fine laudatio · ibi erit ei plena co

gnitio g&e ideo clarificatio.¶ AVCV.ßmo detrinitate Quod aũt dixerit famulo ſuo Rloyſi. Hgo ſium qui ſum: hoc cortẽplabi/ mur cum viuemꝰ ineternũ ¶XVCV. jj. de trinitate. Cum enĩ fides nt̃a videndo fiat veritas · tunc moetalitatẽ nr̃am cõmutatam

tenebit eternitas. a ſuꝑ Lohannẽ Bed prius hic clariicat᷑ deus cum ãnuntia/

tus hominibo innoteſcit ⁊ per fidem creden/ tilv predicat. Propter quod dicit. go cla/ rificaui ſuper terraʒ ¶ EIR. iij· de tri Fec quidem clarificatio non pertinet ad diuini⸗ tatis profectũ:ſed ad hondeẽ qui ex cognitõ ne ignoꝛartium ſi uſcipiebat· ¶ CEHRI. Vñ bene dixit ſuꝑ terrã. jii celo en gloeificatus fuerat& in natura gioꝛiã hñs& ab angelis adoratus. Mon enĩ de illa gloꝛia ait q̃ ſubſtã tie eius ẽ:ſed de ea q̃ ad culturã hoĩm ptinet nde ſubdit. Opus cõſummaui: qͥd dediſti mihi vt facerẽ. VCXM NMon ait iuſſiſti ſed dediſti vbi cõmendat᷑ euidens gratia: d