„

Wb „

mudum: q; od it Chriſtum ·& di⸗ ſcipulos eiꝰ.imo vero nõ in eis ſoł ß nos q; ad eun⸗

1 oderunt et me et patrem meuʒ · Pʒ vt impleat᷑ ſermo qui in lege epꝛum

* dum mundũ per ſcriptus eſt quia tinere möſtrauit odib habuerũt me Munquid ergo gratis.: ſine peccato erã t

iudei: quibo xpᷣs locutus eſt anteq́ᷓ; Xp̃ᷣus in carne veniſſet. Fed magnum quoddam peccatũ non om̃e xccatum ſub generali nomĩe vult—. Hoc eſt enim peccatum quo tenẽtur cũcta peccata quod vmuſquiſqʒ ſi non habeat: di⸗ mittuntur ei pecrata Hoc autem eſt ꝙa nõ credide runt in Chriſtum qui ꝓptetea venit vt credatur in eum. Moc ergo peccatum ſi non veniſſet· non haberent. Kduentus enim eus quantum credentibus ſalutaris: tantũ non ctedentibus exitialis fadtus eſt. Jequit Kunc autem excuſationem non habent de reccato ſuo. Si autem hi ad quos nõ venit Cpriſtus: nec iocutus eſt eis excuſationem non habent de peccato ſuo cur hic dictũ eſt ropterea iſtos nõ habere quia venit ⁊ lo⸗ tutus eſt eis. i autem habent vtrů ad hoc habent:vt a penis alienentur:vt mitius pu/ niantur. Kd hec inquiſita reſpondeo eos ha bere excuſationẽ non de omni peccato ſuo ſed de hoc peceato ſuo· ꝙ in Xpᷣm non ere

diderunt · Sed nõ in eo ſunt numero ad ꝙs per diſcipulos venit · Mõ ſunt enim in pena

ieuioꝛi ponẽdi qui om nino legem Chriſti

accipere noluerunt& eam quantũ ad ipos attinet omnino nul lam eſſe voluerũt. Hãc etiã excuſatiõem poſſunt habere qui pᷣuſqᷓ;

euangelium Chriſti audirẽt:vite huiꝰ fine

preuenti ſunt: ſed nõ ideo poſſunt effugere damnationem. Ou icũq; enim homines niſi

in ſuo ſaluatoꝛe ſahẽtur: qui venit querere

quod perierat: ad perditionem ſine dubio pertinebunt. Q anuis dici poſſit. alios ieui

oꝛes alios grauioæes penas paſſuros. Ille em̃ perire dicitur qui ab illa beatitudine quam dat ſandtis ſuis per ſuppliciũ ſeparai · Vanta eſt autem ſupplicioæum quanta eſt diuerſi⸗

tas peccatoæum qᷓ quomodo ſe habeat: alti?

iudicat ſapientia diuina: qᷓ coniectura ſcru

tatur: aut effatur humana ¶ CHRISOS.

¶Quia vero hincinde cauſabantur: quonaz

propter patrem eum ꝓſequebant᷑. deſtruẽs eoum excuſationẽ dicit. Qui me odit:& pa trem meum odit.¶ CFV Sicut enim qui diligit filium · diligit& patrem:qa vna eſt dilec tio patris 6& filijſicut vn a narura. ita ⁊ qui odit filiũ odit patrem XVEV

ged cum ſuperius dixerit. Meſciunt eũ qui

me miſu: quom odo poſſunt odiſſe quẽ ne⸗ 4„.——* ſciunt. Li enim deum nõ quod ipᷣe:ʒᷓ neſcio

quid aliud ſuſpicantur:aut credunt:& po oderuntnon vtiqʒ ipſum oderunt. Et de minibus quidem fieri poteſt vt eos ſepe qᷓð nunq vidimus: oderimus vel Senr⸗ ma de aliq ſermocionãtevel bene vel male Jed quomodo natura nobis intimatur di cendus eſt ignotus. Non enim eiꝰ facie co porali nobis intimatur: ſed tunc nobis ad cognitionẽ patet · quando eius moœꝛes ⁊ vita non latent · alioquin nec ipſum noſſe quiſq́ roteſt: qui videre faciem ſuam non poteſt· Sed plerunq; in eis noſtra credulitas fallit quia nonnunᷓ&e hiſtoeia 6e multomagis fama mentitur. Pertinet autẽ ad nos: vt qa non poſſumus hominem indagare conſciẽ/ ciam de ipſis rębus habeamiis veram certã q; ſententiam. Quando ergo non erratur in rebus vt recta ſit improbatio vitioum · vir tutumq; approbatio:ſi erratur in hominiln venialis eſt humana temptatio · proinde ſiẽ fieri poteſt vt homo bonus homineʒ bonuz oderit neſciens non ipſum: ſed quod putat eſſe ipſum · vel potius diligat neſciens cum bonum diligit · quod eſt ille · ita feri poteſt vt homo iniuitus hominem oderit iuſtum· 6 tamen dum eum credit iniuſtum · diligat nõ ipſum:ſed quod ꝓutat eſſe ipſum. Quẽ admodum autem homines · ſic 6 deum. Me niq; ſi interrogarentur iudei vtrũ diligerẽt deum ſe diligere reſponderent nõ̃ ex animo mentientes:ſed errando potius opinantes · quomodo enim diligerent patrem veritat⸗ qui habent odio veritatem? Wolunt eri ſua facta damnari.⁊ hoc habet veritas. Tantuʒ igitur oderunt veritatem: quantuꝛ oderunt ſuas penas quas talibus irrogat · Meſciunt autem illam eſſe veritateʒ: que tales quales ip̃i ſunt damnat · ac per hoc quia veritatem qua iudicãte damnantur de patre deo natã neſciunt· etiam ipſum et neſciunt ⁊ oderũt. ¶CFHRISO. Hic igitur nõ habent inquit excuſatiõnem per hoc ꝙ eam que a ſermo⸗ nibus dodtrinam tribuebam ſed& eã que ab operibus adieci hᷣm Moyſi lege; qun ab eo ꝙꝙʒ hoc facit ꝑſuaderi vniuerſos iuſſit:cu ad pietatẽ inducat ·⁊ miracula tribuat Vñ ſubdit · Si opera non feciſſem in eis que ne⸗ mo alius ferit: peccatũ non haberent.¶ M GVSI. Hoc ſcilicet peccatũ quod in eut joquentern e operantem non crediderunt Sed quid eſt quod addidit. Que nemo aliꝰ fecit: Wulla quippe in operibus Xpi vident eſſe maioea q ſuſcitatio moꝛtuoæum: quod ſcimꝰ etiam antiquos feciſſe prophetas He cit tamen aliqua Ghriſtus que nemo ali ſecit. Sed reſpondetur nobis ⁊ alios feciſſe que ner ipſe nec aliꝰ fecit. Sed ꝙ tam milta vitia ⁊ malas valitudines vexatiõeſc; mo⸗ taliũ tanta poteſtate ſanaret:nullꝰ legi anti quoze: vt enĩ taceat ꝙ iubẽdo ſiẽ oœœurrebãt