—
———————
Hed eſſe filium ereaturam patris · Spiritũ vero ſanttum creaturam creature· hoc eſt ab ipſo filio creatum volunt · Criſtum etiã
ſine anima carnem ſuſcepiſſe ar bitrantur
IVCVS primo de tri Sed iohannes eo declarat filium nõ tãtum dernn eſſe
ſed etiam eiuſdem cũ patre ſubſtantie qa
cum dixiſſet et deus erat verbum addidit
omnia per ipſum facta ſunt · vnde apparet ipſum factum nõ eſſe per quem facta ſunt omnia. Et ſi factus non eſt · creatus nonẽ Et ſie eiuſ dem cum patre ſubſtãtie eſt · ois enim ſubſtantia que deus nõ eſt · creatura
eſt ¶ eenn Weſcio
enin quid nobis mediatoris perſona con? tulerit· qui medius noſtrum nò redimens carnem que ſine anima nec beneficium vof ſit ſentire ſuſcepit. Si enim venit Chriſt? ſaluum facere quod perierat quid totꝰ hõ
perijt·totus beneficio ſaluatoris indiget et
deo cpriſtus veriẽdo totũ ſaluat corpis et animã aſſum endoMCXS libro- lxxxnj queſtio · Quomodo etiaʒ ipſi reſpõ dent tam manifeſſis obiectionibus ex euã gelica ſcriptura in qua contra eos dominꝰ
tum multa cõmemorat vt eſt illud·riſtis eſt anima mea vſq; ad motem Et poteſta/
tem habeo ponendi arimã meamet multa puiufmodi · que ſi dicãt parabolis eum lo/ cutum eſſe habemus euãgeliſtarum ratio nes qui res geſtas narrãtes ſicut eum cor! pus habuiſſe teſtantur · ſic eum indicãt ha bere animam per affectiones que non poſ⸗
ſunt eſſe niſi in anima · eis enim narrãtibus legimis. Et miratus ẽ Ieſus: et iratꝰ ⁊ mil
tapiuuſmodi · CAVVSde pereſibus. Ipollinariſte autẽ ſicut Ariani Chriſtũ
dixerunt carnem ſolaz ſine anima ſuſi cepiſ⸗ ſe· In qua queſtione teſtimonijs euangeli/
cis victi. mẽtem qua rationalis eſt anima
hominis defuiſſe anie Cpriſti. Bed ꝓ hac
ipſum verbũ ĩ ea fuiſſe dixerũt. N.
in libro· hexxni· queſ: ed ſi ita eſt· beluam quandam cũ figura humani corporis dei
verbum ſuſcepiſſe crederetur · MVWEGM de hereſih MPe ipſa vo eius carne ſic a ree⸗ ta fide diſſerſiſſe perbibentur ·vt dicerẽt cã⸗ nem illam et verbũ vnius eiuſdẽq; ſuhitã⸗ tie eſſe contentioſiſſime aſſeuerantes vᷣbum carnem fadtum hoc eſt · verbi aliqd in car⸗ nem fuiſſe mutatum atq; conuerſum· non autem carnem de marie carne füſ⸗ cepiſſe · cõ ĩſum atq; mutatũ. nõ autẽ ĩ carneʒ de Rla ria ſiiſceptam · ¶ CR Sein epiſto! la ad Loharnem antiochi bitr amur eos qui ſuſpicati ſunt ꝙ mutati
onis obumbratio circa diuin am verbi na⸗
turam poteſt cõtingere · manet enim quod
eſt ſemper · et non mutatur · nec cõuerſiõis
——
uere autẽ ar⸗
capax ¶ LMad Cðſtãtinooli No
autem non ita dicimus Chriſtum homiẽj vt aliquid ei deſit quod ad humanam cer/
tum eit pertinere naturam · ſiue ammã ſiue
mentẽ ration abilem ſiue carnem que non
de fem̃ina ſumpta ſit · ſed facta de verbo in
carnem cõuerſo atqʒ mutato. Que tria fal⸗
ſa apolliſtarurm hereſis · tres varias ꝓtulit partes· ¶ LEQ an Paleſtinos · Hutices ꝙꝙ
tercium Apollinaris dogma delegit. vt ne
gata hũane carnis atq; anime veritate toj tum dominũ noſtrum Aeſim xpm vnius
aſſereret eſſe nature tãqᷓ vbi d iuinitas ipa ſe in carnem animãq; verteret et concipi
naſci aut nutriri et cetera huiuſmodi · eius trñ eſſentie fuerit ſcilicet diuine· que nihil horũ in ſe ſine carnis recepit veritate · quo/ niam natura vnigeniti naĩa eſt patris · nata eſt ſpirituſſandti fimulqʒ ipaſſibilis et ſem piterna. Verum ſi Apollinis ꝑuerſitate he⸗ reticus iſte deceſſerit ne conuinceretur· dei tatem paſſibilem ſentire atq; motalem· et tamen verbi incarnati id eſt vᷣbi et carnis
vnam audet promnciare naturã · non duſ
bie in manichei et Rartionis tranſit inſani am· et dominum Teſum Xpm ſimilatorie omnia credit egiſſe nec humanum ipſum coæpus · ſed phantaſticam cœꝛporis ſpeciem
ocutis apparuiſſe cernẽciũ· T MEHKad
Zulianum · An eo vero ꝙ Hutices in Epali
iudicio auſus eſt dicere· ante incarnationẽ
duas fuiſſe in Chriſto naturas poſt incar/ nationem autem vnam · neceſſariũ fuit vt ad reddendam rationẽ profeſſionis ſue ſol licitis interrogationibus vrgeretur· rbi tror enim eum talia loquentem hec habẽ perſuaſum ꝙ anima quã ſaluator aſſum
ſit noſt in celis ſit cõmorata qᷓm de Naria virgine naſceretur · Sed hoc catholice men⸗ tes aureſq; non colerant · quia nil fecũ do⸗ minꝰ de celo veniens noſtre cõðitioms ex⸗
hibuit · Kec animam eius qᷓ anterio extitiſ ſet. nec carnẽ que nõ materm coœꝛporꝰ eſſet
accepit · Vnde qꝙ᷑ in Origine merito dam natũ eſt· ꝗ animarũ antec coꝛporib⸗ inſe/ rerentur nõ ſolũ miras ſed ⁊· dit̃iſas fuiſſe
aſſeruit adiones · neceſſe eſt ꝙ ĩ iſto plecta/ KIC. Has igitur he reſes in
tur· principio euãgeſi ſui euãg eliſte det truũt vam Rlatheus cũ narrat eum duxiſſe oꝛi⸗
ginem per reges iudeorum- verũ homineʒ eum oſtendit et veram carneʒ habuiſſe· Bi/
militer et Lucas qui ſacerdotaleʒ ſtirpem et perſonam deſi cribit· Narcus autem· cum ait Jicium euãgelij Teſu Chriiti filij dei.
manifeſtant eum ante omnia ſecula ſemp fuiſſe deuum apid deum patrem ·
S— *** * 1. 3. — 2 3 4—
iopãnes cũ att · Tn principio erat verbũ·
.