ꝛologus

¶ Poetij komani ⁊ oꝛatoꝛis celeberrimi libꝛi de con

ſolatione philoſophie ⁊ cõmẽtarius erimijpᷣclari; do ctoꝛis ſancti Abome ſuꝑ eoſdẽ Incipiũt feliciter.

———„ ℳ

1

opoꝛtet vt tibi ↄtingat vera libertas · æc ſũt ver Be etauae ad Aucillum. Quia vocari pßiam ſciam verltatis recte ſebʒer.i· methaph· ⁊ phia affert delectationes mitabiles firmitate⁊ pu F ritate er.x.ethicoꝝ · Et multis viſa? phia res mi⸗ S rabilis ⁊ diuinã ex de ceto⁊ mũdo Ariſto. ¶ Item

nulla ſcia ſimilis eſt phiæ quæ clarificat aiam et

1—

MEA.. C

facit delectarteam in hoc feculo in ꝑfectione ⁊ rectitudine· cx li· depo·?mor te. Et phia tradit hominẽ ab obſcuritate ignoꝛãtie ad ſciam.a tenebꝛis ſtut

ticie ad lucẽ ſapientiæ⁊ ad claritatẽ intellectus · ex eo dẽli. Ariſt. Item quia pia a ſupſticione liberat metu moꝛtis nõ ↄturbat ᷣm Tulliũ in li. de finib d.⁊ ma. Ideo Beñ. has ⁊ ↄſites ↄditiones ⁊ effectus lauc phie a uertens hoꝛtat᷑ nos ad ſeruitiũ pßie in ꝓpõne xpoſita ſic dicens Phiæ huias opoꝛtet. Que quidẽ ꝓpõ põt ꝓbari multis rõnib. ¶ Pꝛimo ſic. lli opoꝛtet ſeruire per cuius ſeruitutẽ hõi ↄtingit ʒa libertas. ſed phia eſt huiuſmodi. igt᷑. Waioꝛ nota. qꝛ libertas eit nobiliſſima ↄditio quã natura humana de ſderat ⁊ affectat. Winoꝛ pʒ ꝑ eundẽ Benecã qui poſtqᷓ; pᷣmiſit ꝓpõnẽ iſta Pbie ſeruias opoꝛtet.ſubiũgit. vt tibi ↄtingat vera libertas· Et paucis inf⸗

⁊ effectus laudabiles phie ad⸗

poſitis dicit het em̃.ſipᷣm ſeruire phie liberias eſt. ¶ Pꝛobhatur ſcðᷣo ſic Ili opʒ fuire qð animũ pficit. vitã diſponit · actiões regit agẽda ⁊ omittẽda de

mõſtrat.⁊ ſine qᷓ nemo eſt ſecurus.phia eſt hmõi.igit᷑ ⁊c̃· Maioꝛ nota · nã iſte

ↄditiones ſunt de perfectione hoĩs. Minoꝛ veclarat᷑ per Señ. xviepła ad Lucillũ loquẽs qᷓ de pßia dicit pec animũ foꝛmat ⁊ fabꝛicat. vitã diſponit. actiones regit.⁊ omittenda demonſtrat ſedet ad gubernandũ errantia. fiu⸗ ciuantiũ dirigit curſum.ſed ſine hae nemo eſt ſecurus · ¶ Pꝛobat᷑ rertio ſic · Jür eſt eruendũ qð tradit cognitioni vltimi finis magnũ incrementũ.phia eſt hmõi.igit᷑⁊c̃. Waioꝛ nota.· qꝛ cognitio vltimi finis magnũ incrementuʒ — ad vitã ex.i.ethi. Winoꝛ declarat᷑. nam vltimus finis vitæ humanæeſt

eatitudo cuius cognitionẽ phia tra dit. Dicit em̃ phia in.iij. de cõſolatione pꝛo·ij. ꝙ beatitudo eſt ſtatus omniũ bonoꝝ aggregatione ꝑfectus. Et in eo demiij. oñdit phia in quo ſit vera beatitudo.⁊ quomodo ad eam pꝑueniat᷑.

quarto. Illi opoꝛtet ſeruire quod facit hominẽ parẽ deo. p e

hia

thmẽõi. igikat. Waloꝛ nota per ſe. Winoꝛ pʒ per Beñ. ix. epla ad Luciꝭ li qui dicit. Moc emĩ mihi phia ꝓmittit vt me parem deo reddat. ¶ Pꝛobat qnto. Illi eſt ſeruendũ qð eſt magiſtra omnũ ſcientiaꝝ · nutrix omniũ virtu

tum.ſummũ ſolatiũ lapſoꝝ animoꝝ.quod eſt pᷣuium veriluminis.⁊ cuius

erhoꝛtatio eſt recia ſui auctoꝛitate digniſſima. phia eſt hmẽõi.ig⁊c. Maior nota · qꝛ rõnabiliter ꝓpter has conditiones laudahiles a icui ſerui᷑ Wino

declaratur. Nam phia eſt magiſtra omniũ virtutum.ex pᷣmo de conſolatio

ne· pꝛo.iij. Ipſaẽ nutrix omniũ virtutũ.ij· de ↄſola. ꝓſa.iiij Ipſa eſt ſummũ a

— EX

4