Druckschrift 
Plura ac diuersa diui Aurelij Augustini Sermonum Opera Videlicet : Ad Fratres in heremo commorantes: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apostoli: Sermones XXXV. Jn Epistola[m] Canonica[m] beati Johannis prima[m]: Sermones X. Homeli[a]e: id est Sermones populares: Quinquaginta. De tempore: Sermones CCLVI. De Sanctis: Sermones LI.
Einzelbild herunterladen

pꝛopꝛium coꝛpus deuoꝛat: et ſibi adheren/ tes inficit: ſie⁊ murmuratoꝛ non ſolum ſe⸗ ipſũ deſtrnit:ß etiam cũctos audiẽtes infi⸗ cit et occidit. Ideo fratres attendite vt nõ murmuratoꝛes vel loquaces ſimus ſed ve⸗ Mꝛoner.1o. races:quia in ſuperfluo eloquio peccatum deeſſe nõ poterit: nec oino veritas adeſſe. Retrat. O q; grande periculum elt non ſolum dice inpfatiòe re falla: ſed ⁊ vera pꝛędicare penoſum⁊ du vium eſt. Noquaces deniq; laudare nõ au⸗ deo:ſed tacentes beatos pꝛędicare pꝛeſu⸗ B mo. Zittendite o fratres mei: attendite ne ſimul cũ pꝛeſbyteris meis murmurantibus capiamini.ã ad vos perueni: et in dieb⸗ paſchalibus vobiſcũ in hac ſolitudine eſſe volui: qꝛ murmuraueft ⁊ augultino detra⸗ xeft pꝛelbyteri:⁊ nolueft diuinis obedire p ceptt:ideo lepꝛoſi murmurãdo facti ſunt:⁊ immũdicia pctõꝝ ꝑcuſſi ſũt:⁊ a domo mẽ expuli ſunt: q vocati nð fueft digni mecũ perſeuerare. Ideo ſeparati ſunt ⁊ expuiſi quia nõ potuerũt ſine murmure ſtare · Voſ autem quoꝛũ officium eſt ſemper oꝛare:fer“ꝰ nentius nũc oꝛare vos dep̃coꝛ: vt tanq; ſa natos ad cõmunionẽ ecceſlę hipponenſis reuocare gaudenter poſſimus illos: quos tales inuenire credidi quales inuenire non potui.hęc tamen expulſio eñt ad ſalutẽ nõ ad perditionẽ: ad coꝛrectionem nõ ad dam geñz. nationem Sic enim expulſus eſt adam de paradiſo:vt i exilio miſerie coꝛrigeret᷑: vt in hac pęena tempoꝛali per gratiã adipiſce⸗ ret᷑ eternã ꝓmiſſionẽ. Nã licet adã peccaue rit: diñs tñ eij nõ deſeruit:ßᷣ ad penitẽtiã eũ ⁊ ſuos ſemper innitauit. Poſtqᷓ; eĩ adam peccauit:latere ſevoluit:⁊ abſcondit ſea fa cie domini: quod erat ſignum doloꝛis ⁊ eru beſcentię. Sic em̃ vos facere cupio fratres. Nam ⁊ñ aliquando murmuraſtis vel pec⸗ caſtis: quod eſt conditio cunctoꝛum viuen/ tium:erubeſcite ⁊ abſcondite faciem veſtrã per humilitatem a facie ſaluatort: vt dum viſitauerit vos in ſolitudine paradiſi:⁊? vo cauerit vos dicens cuilibet: Adam vbi es: conſideretis in quanta peccatvꝛum miſe⸗ ria poſiti ſitis. Per hoc em̃ ꝙ vos pꝛopꝛio noievocat:ſignũ dat ꝙad pęnitẽtiãvocat. Perß ꝙ diẽ: Vbi es: oſtẽdit g viã pctõꝛis ignoꝛat: non tñ ꝙ ignoꝛet: ſed ꝙ repꝛobet · Poſt meridiẽ aparet:oſtendens ꝙ dñis ab omoꝛe peccatoꝛum refrigeſcit: quia per pee

lantur. Nec crudele hoc eſſe credatis:nec il

.

catum in homine refrigeratus eſtamo cha

ritatis. Hoc enim penlate ⁊ cum adamvo 1

peccaſſe cognoſcite ⁊ dicite: Domine audi⸗ ui votem tuam in heremo? timui: eo ꝙ bo nis operibus nudus eſſem:? abſcondi me

per humilitatem: cognoſcens ꝙ peccaui in xud.is.

cęlum ⁊ coꝛam te. Sed? contrarium facien tes:murmurantes? detrabentes pꝛołimo ſuo:⁊ mala poꝛtantes in coꝛdibus ſuis:ex⸗ pellet eos dominus de paradiſo: ſed tamẽ faciet eis dominus miſericoꝛdia motus tu nicas pelliceas:ne tempoꝛe frigoꝛis perpe⸗ tuo monãtur. O grandis dei miſericoꝛdia: ojnfinita dei clemẽtia:o magna? admira ⸗ bilis eius dilectio circa nos.Ecce em̃ quoti die peccamus: frequẽter eum offendimus: ⁊tamen nos derelinquere non vult:ſed tu⸗

nicas peiliceas contritionis ⁊ venie nobis

quotidie donat ⁊ largitur. Ecce quanta eſt miſericoꝛdia noſtri ſaluatoꝛis. Igitur fra/ C tres mei ⁊ leticia coꝛdis mei:redeamus ad mentem: et eam diligenter diſcutiamus: ſcientes ꝙ nunc in paradiſo pęnitentie et delitiarum poſiti ſumus ꝛet in ecceſia eius poſiti et coilocati ſumus. Dedit enim no⸗ bis pꝛęcepta: vt toto coꝛde et tota mente Wattb.⁊2⸗ eum diligamus:⁊ pꝛoximũ noſtrum. Sed quomodo diligere eum poſſumus:ſi ſuſur⸗ rones ⁊ detractoꝛes i heremo facti ſumus⸗ O q; peſtis miſera ⁊ moꝛtalis eſt ipſa mur⸗ muratio: o qᷓ; venenoſa. hec enim eſt quę conuentus ciericoꝛum et ciuirates multas deſtruxit.Et quia grande periculum elt in ⸗ ter murmuratoꝛes habitare:ideo expellen⸗

di ſunt taleſ:ne cęteri coꝛrumpant᷑ per eos.

Tertia enim lingua multa mala cõmittit: ctas.

ideo ſi ſemel coꝛrepti nõ ſe emendauerint: e veſtra ſancta ⁊ ſingulari ſocietate expei⸗

li qui expulſi ſunt ad tempus:de hac expul ſione dolere debent:ſed cum om̃i humilita te eam ſuſcipiant: dolentes tamen et flen ⸗ tes ꝙ nondum intellexerunt apoſtolum di centem: Si quis ſe putat religioſũ eſſe non Zacobi.i refrenans linguq ſuam:huius vana eſt re⸗

ligio. Melius eſt em̃ a congregatione pꝛę⸗

ſenti expelli ad tempus:q; a cęleſti regno ꝑ ₰ petuo exulari.Sic enim vt ſupꝛa diximus: Beñ.ʒ · expulſus eſt adam de paradiſo:non ad dã nationẽ ſed ad coꝛrectionẽ. Loꝛrectus vero ⁊emendatus frater qui peccauerit ⁊ qui ꝓ⸗

pi5